Naaktheid

Afgelopen week deelde ik een foto van een kat die heel “boos” kijkt. Het ging erom dat we vaak zien dat er bij de ander iets speelt, en als we er dan naar vragen dat we als antwoord krijgen dat er niks aan de hand is.

En ja… het zijn dan de vrouwen die “boos” blijven, en de mannen trekken zich dan terug. Mannen kunnen wel blijven vragen, maar als er geen antwoord komt, dan is het op een gegeven moment ook goed geweest. De man gaat naar zijn grot waar hij zich fijn voelt. “Geen gedoe” van de vrouw, die mag het zich dan even zelf opsoppen.

En ja, vrouwen zijn goed in dit soort “spelletjes”. Het is een soort van manipuleren. Ze denken ook vaak dat de man het maar moet weten wat er is, want hij is de “aanrichter”. Wat vrouwen dan vaak doen is seksof communicatie als machtsspel inzetten. Dus onthouden van de seks en communicatie. Vrouwen willen eerst dat de man hun emotionele stuk begrijpt en er iets mee doet, voor ze zich weer (seksueel) kunnen openstellen. Een vrouw heeft veel meer genegenheid nodig dan een man.

Je ziet hier al gelijk de twee grote verschillen tussen man en vrouw. Een man denkt genegenheid te geven door de vrouw seksueel te bevredigen (hij weet vaak niet beter, dus ook niet op welke andere manier hij dit kan doen), en de vrouw wilt eerst gezien en gehoord worden, voor ze zich seksueel weer kan openstellen.

En daar stopt het met stromen. Daar ebt de liefde dus al langzaam weg. Natuurlijk gaat dit heel geleidelijk. In het begin is er genoeg liefde, dus een beetje minder kan geen kwaad. Toch merk je in veel relaties dat na zoveel jaren de liefde een beetje over is. Het is leuk, het is vertrouwd, het is op alle andere gebieden heel gezellig, maar de echter verbinding is langzaam doodgebloed.

De vrouw voelt zich afgewezen omdat de man haar niet begrijpt.
De man voelt zich afgewezen omdat de vrouw weer zwijgt of geen seks wilt.
Man en vrouw voelen zich niet begrepen.

Hoe kan je ervoor zorgen dat die verbinding niet doodbloed in alleen maar een binding? Een binding met een huis, met kinderen, met dezelfde vrienden, hetzelfde sociaal leven?

Dat kan als beide naar hun eigen diepste gevoelens te gaan kijken. Ja, het is makkelijker om de ander met een wijzende vinger aan te wijzen. En ja het is makkelijker om in een hol je terug te trekken. Echter leef je zo samen in een soort van eenzaamheid.

Je hoeft de ander niet gerust te stellen door iets te doen wat de ander graag wilt om zich veilig te voelen. Het gaat erom dat je gaat voelen waarom dat iets jou raakt. Sta daar eens bij stil. Mis je iets in jezelf? Zou je graag iets anders willen? En als je dat niet kan “zien”, blijf dan gewoon eens stilstaan bij dat gevoel zonder iets mee te willen of moeten doen van jezelf.

Ga op zoek naar je eigen grenzen. Deel wat er in jou speelt zonder de ander daar verantwoordelijk voor te stellen. Probeer dan ook niks te “fixen” voor de ander. Dat is iets wat hij/zij zelf mag doen…. van binnen!

Dan ga je in contact staan met jezelf, dan kan je ook je helemaal open stellen voor de ander. En ja, dat is eng want een open deur, daar kan iedereen zomaar binnenwandelen. Je moet vertrouwen hebben dat de ander netjes omgaat met jouw spullen (innerlijke wereld). Maar alleen met een open deur kan alles blijven stromen. Een gesloten deur blokkeert. Ook de verbinding met jezelf.

Maar dat is wat liefde is. Liefde blokkeert niet, liefde laat alles stromen. Liefde laat jou lief zijn voor jezelf zodat je automatisch liefdevol naar je partner bent. Hoe mooi is dat om dat te ervaren. Liefde in vrijheid. Liefde in openheid. Liefde in verbinding. Krachtig en kwetsbaar te gelijk.

Iris ❤

Vind je deze blog mooi?
Vanaf nu kan je MooiMens supporten door een donatie te doen. Ik ben je hiervoor heel dankbaar ❤ Je bent welkom om een donatie te doen via 1 van de onderstaande linkjes.

Tikkie

PayPal

Een bewuste man

Een bewuste man is zich bewust van zijn gevoelens.
Hij heeft passie, is authentiek, geeft om mensen en heeft diep respect voor gevoelige vrouwen. Hij bewondert een vrouw die zijn ziel weet te raken. Hij weet hoe hij moet luisteren naar een vrouw en met haar kan praten door haar hart te raken.

Hij stelt zich kwetsbaar op en laat zijn vrouwelijke kant zien. Hij zoekt de antwoorden bij zichzelf en is niet bang om zich over te geven aan de waarheid.
Hij leert van de pijn die iedere les met zich meebrengt, geeft toe als hij fout zit en neemt de verantwoording voor zijn eigen daden.

Een bewuste man rent niet gelijk weg als hij aangeraakt wordt door een gevoelige vrouw.

Een gevoelige vrouw kan en mag zich ook overgeven aan een bewuste man die haar lief heeft en bemint met respect.
Een gevoelige vrouw mag zich overgeven aan de emotie en energie die loskomt als ze gekust wordt door een bewuste man.

Er wordt niet alleen gesproken, maar er wordt echt gepraat. Alle gevoelens die naar boven komen mogen benoemd worden.
Alle emoties mogen er gewoon zijn. Eerlijkheid staat op nummer één, ook als dat een ander kan kwetsen.
Er worden geen verwijten meer gemaakt. Alles draait om respect en het tonen van je gevoelens – goed of slecht.
Niemand is sterker of zwakker. Er is gelijkheid.
Alles kan gezegd worden zonder boosheid. Het is één groot feest van het delen van gevoelens en gedachtes en hier geen oordeel aan vast te plakken.

Het is niet – Ik heb je lief als jij mij ook lief hebt.
Het is – Ik heb je lief met heel mijn hart en ziel, waardoor ik open blijf staan voor mezelf en voor jou en ik daarom vanuit overvloed mijn liefde kan delen en kan ontvangen.

Ieder kan zichzelf ontplooien. Ieder kan zich persoonlijk ontwikkelen.
Eerlijkheid, openheid, oprechtheid en vrijheid.
Er hoeft niet gelijk een oplossing bedacht te worden voor een probleem. Gewoon alles kunnen delen. Het ZIJN voor elkaar. Dat is mooi.

Samen groeien door alles te delen. Door je open te stellen en niet bang te zijn om gekwetst te worden.
Zo naast elkaar te blijven lopen zolang het mag duren.

Iris

Zielsliefde is Zelfliefde

Zielfsliefde – Toch?

Vorige week had ik een blog geschreven over zielsliefde. Een vriend zei toen voor de grap dat al die soorten liefde wel een SITO-toets leken. Ergens heeft hij ook gelijk.

Tegenwoordig praten we ook veel vaker over verschillende soorten liefde. Ook ik schrijf erover en zo ben ik eigenlijk ook deze pagina begonnen.

We noemen zielsliefde ook vaak in één zin met een tweelingziel, zielenmaatje of welke naam je degene ook geeft. Een tweelingziel wordt gezien als jouw essentiële andere. Poeh, maar wat een hel is het dan als die essentiële andere niet bij jou wilt zijn. Toch?

Liefdesverdriet is al een hele pijnlijke situatie, maar de wond wordt nog meer opengetrokken als je ook nog eens denkt dat de ander jouw andere “ik” is en dat je nooit meer iemand zoals hij/zij zal tegenkomen.

Mij is altijd de vraag blijven spelen of iemand wel jouw essentiële andere kan zijn. Dat diepe gevoel van liefde is namelijk iets wat ik al eens vaker heb ervaren. Zou die diepe liefde niet het gevoel zijn wat je diep van binnen voor jezelf ervaart en doordat het juist wordt aangeraakt door de ander, dat we dat projecteren. Nadat de liefde niet beantwoord kan worden blijf je achter in een leegte. Nu zie ik pas dat ik daardoor de ander zag als de “brenger” van dat mooie gevoel, terwijl het eigenlijk diep in jezelf zit…! Als de ander de liefde niet kan beantwoorden, dan blijft jij achter met de wond. Je moet gaan afkicken van dat fijne gevoel. Opeens voel jij je weer incompleet, waardeloos of gewoon zoals we het noemen “leeg”. Juist dit is weer de zelfafwijzing die je ervaart, die eerst best redelijk bedekt was, maar nu des te harder aan het licht komt.

De ontmoeting met die ander wordt beschreven als de weg naar jezelf. En dat is het ook wat het is. Het is gaan kijken naar die gevoelens van leegte.

In mijn ogen hoeft het niet persé met die “essentiële” andere te zijn. Die weg kan je ook zelf maken met iedereen die jou diep weet te raken. Maar hoe komt het dan dat je zo geraakt kan worden? Hoe komt het dat je juist bij die ene het gevoel krijgt dat het zo bijzonder is?

Ik ben altijd het woord zielsliefde blijven gebruiken, meer om een verschil aan te kunnen geven tussen de liefde die je beleeft vanuit een behoefte en aan de andere kant de liefde die je ervaart als je open blijft staan voor jezelf en ook voor de ander. Liefde is namelijk altijd liefde, alleen in een andere vorm, vanuit een ander gevoel of vanuit een ander perspectief.

Er is maar 1 ware liefde en dat ben je zelf. Zelfliefde, de enige liefde die er echt toe doet en van waaruit je in je eigen waarheid leeft. Die liefde kan je delen. Die liefde heb je niet nodig. Jij bent al compleet. Jij bent al heel. Daar is niemand anders voor nodig om dat te ervaren.

Het begint allemaal heel mooi. Je staat open voor elkaar. Alleen juist dan kan je ook geraakt worden. Als jij al jouw beschermingsmechanisme laat vallen, dan kan je ook gekwetst worden. Jouw veilige muur is even weg. Het samenzijn voelt dan enorm fijn, maar als je dan na zo’n moment weer ieder zijn eigen weg gaat, dan moet je even afkicken. Dan komt dat sterke gevoel van “missen” en “nodig hebben” omhoog. En eigenlijk is dat niks anders je eigen gevoelens van “niet compleet” zijn te voelen. Je gaat dan al snel denken dat je de ander nodig hebt om dat gevoel te ervaren. Maar eigenlijk is het niks anders dan je eigen gevoel te voelen zonder die muren van bescherming. Als de ander dan zegt “ik kan niet zonder jou”, dan voelt dat als liefde krijgen. Als jij zegt “ik blijf bij jou tot de dood ons scheidt” dan denk je dat je liefde geeft. Eigenlijk doe je niks anders dan elkaar geruststellen. Je zegt hiermee dat je elkaar nodig hebt om dat gevoel te blijven ervaren.

Stel je eens voor dat je die geruststelling niet nodig hebt! Stel je eens voor dat je open kan blijven staan voor jezelf en durft te kijken naar die leegte in jou. Naar dat gevoel van afhankelijkheid. Dat is de laag waar we onszelf mee bedekken. Als je dat gevoel gaat omarmen zonder jezelf af te wijzen, dan kan je gaan groeien. Dan kan je dat aangeleerde zelfbeeld gaan zien als “niet waar”.

Jouw diepste kern is namelijk dat je mooi en goed bent zoals je bent. Dat is zielsliefde. Dat is de liefde voor JOUW EIGEN ziel. Voor je eigen mooi zelf. Zelfliefde.

Liefde is liefde. Liefde IS. Liefde is gevoel. Liefde is niet iets nodig hebben of verwachten. Liefde is een staat van zijn!

Iris

ik BEN

Mijn leven is niet rustig. Dat is het eigenlijk nooit geweest. Ik heb vele relaties gehad, of ik was wel op zoek naar eentje. Mijn CV staat vol met banen die totaal niet op elkaar aansluiten en ik noem mezelf ondertussen maar een wereldreiziger omdat ik nu ook weer ergens woon wat niet mijn voor altijd huisje is.

Als ik het moeilijk had dan vervloekte ik mezelf altijd. Waarom kon ik niet zo’n rustig leven hebben? Waarom moest mij altijd alles overkomen? Waarom zelfs weer veel op één moment? WHY ME? Juist door die onrust, had ik onrust.

Nu zie ik eindelijk pas waarom ik dit allemaal heb mogen meemaken. Juist hierdoor kan ik delen. Juist hierdoor kan ik mijn lessen delen, mijn ervaringen, mijn visie. Hierdoor kan ik mensen inspireren.

Het mooiste is om mijn visie over liefde te delen. Door alles wat ik heb meegemaakt, weet ik nu eigenlijk dat ik nooit echte liefde heb ervaren ook al dacht ik dat dat wel zo was. Ik werd wakker gekust! En nu voel ik pas hoe anders liefde kan zijn.

De keerzijde hiervan is wel dat mijn reis vaak alleen is geweest. Ik heb me ook vaak eenzaam gevoeld. Dit moest ik juist ervaren om tot mijn diepe pijnen te komen.

Dit is mijn passie. Ik wil mensen gaan helpen om weer diep lief te gaan hebben. Helpen om in verbinding te komen met je eigen ware ik. De liefde die ik in mezelf voel wil ik delen. Het is zo mooi om te kunnen delen. Je hoeft er alleen maar voor open te staan. Je hoeft alleen maar te willen ontvangen.

De weg is zwaar, de weg is pijnlijk, maar de weg ik ook zo bijzonder en mooi. Je komt jezelf tegen en dat is het mooiste cadeau wat je ooit kan ontvangen. Ik dacht altijd dat ik al wist wie ik was, maar nu zie en voel ik wie ik ben.

IK BEN