Houvast aan een “tweelingziel”

Mensen willen houvast.
We willen begrepen worden.
We willen niet anders zijn.
We willen herkenning, zodat we niet de enige zijn.

Zeker op het gebied van “tweelingzielen” dwalen we rond met onze emoties, gedachtes en gevoelens. Zelf was ik ook jarenlang verdwaald. Ik had iets ervaren wat ik nog nooit had gevoeld (dacht ik), en ik ging op zoek naar antwoorden.

Nu merk ik nog steeds dat mensen gretig inspelen op de hopeloze gevoelens die je hebt als je in een diepe verbinding zit (of zat) met iemand en je niet weet wat het nu precies is. Er worden healings gegevens, je kan lezen hoe de energie van het moment invloed heeft op jou en jouw “tweelingziel”. En zo is er nog veel meer wat je aangeboden wordt.

Ook ik klampte mij daaraan vast. Ook ik zei “Zie je wel, ik voel mij zo omdat het in de sterren staat.” En altijd gaat die energie over het aantrekken en het afstoten van elkaar. En in welk stuk je ook zit, er is altijd iets herkenbaars in die energie. Die uitleg wordt ook altijd geschreven in de vorm dat de geliefden niet bij elkaar zijn. En laat jij jezelf nu net heel klein en machteloos voelen als je in die periode zit. Zeker als je er net in zit. Je voelt je verloren, je voelt je leeg, je voelt je niet begrepen (want wie begrijpt jou nou als je voor de 100e keer over die man of vrouw begint die niet goed voor jou is?). En juist als je dit allemaal ervaart, dan is het zo fijn dat je kan lezen dat het “heel normaal” is. En juist dan ga je op zoek om maar antwoorden te krijgen. Je bent kwetsbaar.

Ik heb het allemaal meegemaakt en ik kan je één ding zeggen… Het is leuk dat je weet dat het “normaal” is en dat je niet de enige bent, maar daardoor zal er niks veranderen. Je kan zo jaren doorgaan (wat vaak ook het geval is), en je kan zo jaren niet bij de oorzaak komen.

Zeker geloof ik in zielsliefde. Zeker heb ik ervaren hoe het voelt. En ja, ik had mij ook verloren in alles wat te maken had met tweelingzielen.

Maar stel je ook eens voor dat een tweelingziel niet bestaat. Een “tweelingziel” is de liefde bij “je andere ziel” zoeken. Maar liefde is niet iets buiten jezelf zoeken. Juist daar doet het pijn. Zo is liefde niet bedoelt.

Ja, ik geloof in zielsliefde. Je zit op dezelfde golflengte en dat is heerlijk. Je staat voor de ander open, en dus ook voor jezelf. Zo blijft die liefde voelbaar. Zo voelt het als “thuiskomen”. Het is echter de kunst om open te blijven staan en zo de liefde voor jezelf te blijven ervaren. Alleen dan kan ook de liefde van een ander jou bereiken.

Blijft niet bezig met de ander. Ik weet dat je wilt weten of hij /zij die andere helft is. Ik weet dat je wilt weten wat hij / zij voor jou voelt. Jij zegt ook dat je groeit, maar de ander niet. En zie dan eens eerlijk waar je steeds mee bezig bent… Juist, met de ander.

Het is juist de bedoeling om je eigen deur open te gooien. Zoek het niet in die lage energie, maar verhoog het naar jouw eigen niveau.

Kom uit die dynamiek. Ga weer van jezelf houden.

Iris

 

Je kan deze weg zelf gaan bewandelen door open te staan voor jezelf. Door boeken te gaan lezen of workshops te volgen. Je kan het allemaal zelf.

Weet je niet hoe? Dan mag je ook contact met mij opnemen. Ik kan jou begeleiden, inzichten geven. Dit is jouw weg, en daar kan je soms hulp bij gebruiken.

Verlatingsangst en Bindingsangst – Zit er meer achter?

Ik heb jarenlang geworsteld met verlatingsangst. Althans, toen wist ik dat niet en nu “zie” ik het. Maar WTF? Ik kwam er ook achter dat ik bindingsangst had. Als iemand echt dichtbij kwam, dan was ik weg. Niet lichamelijk, maar in mijn hoofd en met mijn gevoel was ik al weg aan het rennen.

Maar… Is dat wel echt zo? Zijn die 2 termen niet gewoon woorden waar we ons achter kunnen verschuilen? Want wat ligt er nog achter verlatingsangst? Wat ligt er nog achter bindingsangst? Als je dieper gaat voelen, wat kom je dan tegen?

Bij beide angsten loop je op je tenen. Je houdt jezelf groot. Je doet je anders voor dan wie je bent. Je ademt niet door, je gevoel blijft steken. Het voelt als een beknelling, maar stel je eens voor als je dieper zou gaan? Wat kom je dan tegen? Je komt in een leegte, een plek waar het donker en koud is. De plek die je wilt blijven bedekken. Dus je bent altijd bezig met liefde en waardering te krijgen van anderen om die koude, donkere leegte niet te ervaren.

Je wilt niet verlaten worden! Daardoor geef je geen grenzen aan. Ze moeten je leuk blijven vinden, want zelf vind je je maar waardeloos. Je graait naar liefde, en ondertussen zie je niet meer wat je eigen behoeftes zijn. En die verlatingsangst is echt. Die angst gaat diep, maar het is jezelf die je al misschien bijna heel je leven voorbij bent gelopen. Je hebt jezelf al lang geleden verlaten!

En wat als iemand nu eens die koude leegte in jou zou zien? Dan zal die ander jou niet meer leuk vinden toch? Dus iedereen die ook maar iets te dichtbij komt, die duw je weg. Je laat de hele wereld zien hoe sterk je bent. Dat je het wel redt in je eentje. Jij bent die zelfstandige persoon die niemand nodig heeft. En als je dan de warmte voelt van iemand anders, dan is jouw kou opeens weer zo voelbaar. En dat wil je niet. Die kou die doet verdomde pijn. Dus je duwt af. Je zet weer een masker op en je gaat door. En met dat masker, zie je ook jezelf niet meer.

En het is zo makkelijk om mee te gaan in die verlatingsangst en bindingsangst. Het lijkt wel of iedereen het heeft. Dan zal het wel normaal zijn toch? Als je eerlijk bent hoef je ook niet eens die angsten te zien. Er is afleiding genoeg. Voel je je even niet geliefd? Tinder staat vol met aandacht. Komt iemand te dichtbij? Een leuke avond stappen, een nieuwe cursus of wat dan ook. Het ligt allemaal voor het oprapen.

De enige vraag is…Hoe is het nu ECHT met mij?

Gooi je maskers af. Kijk in je eigen ogen. Richt je niet op anderen.
Ga naar binnen. Voel die leegte. Ervaar die kou. Die kan niemand anders voor jou vullen. Huil je eigen warme tranen zodat je van binnenuit smelt.

Juist dat ben jij! Dat is jouw ziel. Sta open voor jezelf en juist pas dan zal je vol vertrouwen in een verbinding met iemand anders kunnen stappen. Dan hoef je je niet meer anders voor te doen, dan hoef je geen angst meer te hebben dat de ander jouw leegte ziet. Je kan dan jezelf zijn en je omarmt je eigen leegte. Ook die mag er zijn.

Dat kleine mensje in jou wat ooit de weg is kwijtgeraakt, mag weer thuiskomen.

Die termen, daar hoef jij je niet achter te (ver)schuilen. Ga jezelf zien

Iris ❤

Vindt je deze blog mooi of waardevol?
Vanaf nu kan je MooiMens supporten door een donatie naar keuze te doen. Ik ben je hiervoor heel dankbaar 💞🙏
Je bent welkom om een donatie te doen via 1 van de onderstaande linkjes.

Tikkie

PayPal

Ik denk dat ik voel

Ik blokkeer
Ik scherm me af
Ik wil meer, ik wil anders, ik kan dit niet
Ik denk dat de liefde over is

Allemaal zinnetjes die in ons hoofd rond kunnen spoken. We gaan twijfelen. We zijn even zo uit verbinding dat we ieder “iets” gaan overdenken.
Ik moet de ander toch missen, anders is het toch geen liefde?
Ik kan toch niet genoegen nemen met dit wat is? Hij moet maar veranderen!
Ik vind hem / haar helemaal niet aantrekkelijk. Waarom voel ik dit dan zo sterk?
Zie je wel, hij/zij is net zo als al die anderen. Wat hij/zij kan, kan ik ook (of nog beter).

En zo ebt de liefde langzaam weg. Het stroomt niet meer. We blokkeren, maar is dit nodig?
En natuurlijk is het dan niet gelijk over. We blijven, maar we blijven met terughoudende gevoelens. Dit is vaak al het begin van het einde, en dat einde maken we zelf in ons hoofd.

Liefde gaat om gevoel. Liefde gaat niet om het denken.

Als je op dit moment in een verbinding bent met iemand, maar je bent niet samen, wat ervaar je dan? Als het even “niet lekker loopt” of je ligt in de knoop met je eigen gevoelens, dan schiet je in dat denken. Toch is de plek waar je op dat moment bent helemaal oké. Je bent oké. Het is alleen jouw denken wat jou iets anders laat ervaren. Het denken laat jou denken dat er iets moet veranderen. Dat de ander moet veranderen, of dat jezelf niet goed genoeg bent.

En dan zie je elkaar. Je voelt hoe de ander voelt. Je komt weer tot rust. Niet omdat nu alles is opgelost in jouw denken, maar de verbinding voelt fijn. Sommigen denken dan gelijk weer dat de ander jou geruststelt. Ow en dat mag niet. Je moet het allemaal zelf kunnen.

Er is echter een verschil in het denken dat de ander jou geruststelt, en het ervaren wat er IS. Wat er is, dat voel je, dat beleef je. Wat je daarna gaat denken, is allemaal in je hoofd. We maken ons druk over onze “oude wonden”, over bindingsangst en verlatingsangst. We gaan onszelf en de ander analyseren.

Maar wat als je dat denken nu eens uit je hoofd laat. Denk, maar deel wat je denkt. Krop het niet op. Ga daarna luisteren naar jezelf. Is het wel “echt” wat je denkt? Want als je oké bent alleen, waarom zou het door het denken dan opeens anders zijn?

Telkens als je gaat denken, dan blokkeer je de liefde. Je bouwt weer een stukje van die muur. Dus probeer telkens terug te gaan naar het ervaren, naar het voelen. Voelt dat oké? Dan geniet ervan. Voelt dat niet oké, dan verander iets.

Ga van denken, naar voelen. We willen graag alles analyseren, maar wat je ook bedenkt, het zal voor jouw ego nooit goed zijn. “Had ik maar”, “Ja maar”, “En wat als ik nu eens”

Dus voel en blijf dicht bij jezelf. Blijf openstaan. Blijf delen.

Iris

Vindt je deze blog mooi of waardevol?
Vanaf nu kan je MooiMens supporten door een donatie naar keuze te doen. Ik ben je hiervoor heel dankbaar 💞🙏
Je bent welkom om een donatie te doen via 1 van de onderstaande linkjes.

Tikkie
https://tikkie.me/pay/sno4bkmqhr45qc0oica2

PayPal
https://www.paypal.me/mooimens

Naaktheid

Afgelopen week deelde ik een foto van een kat die heel “boos” kijkt. Het ging erom dat we vaak zien dat er bij de ander iets speelt, en als we er dan naar vragen dat we als antwoord krijgen dat er niks aan de hand is.

En ja… het zijn dan de vrouwen die “boos” blijven, en de mannen trekken zich dan terug. Mannen kunnen wel blijven vragen, maar als er geen antwoord komt, dan is het op een gegeven moment ook goed geweest. De man gaat naar zijn grot waar hij zich fijn voelt. “Geen gedoe” van de vrouw, die mag het zich dan even zelf opsoppen.

En ja, vrouwen zijn goed in dit soort “spelletjes”. Het is een soort van manipuleren. Ze denken ook vaak dat de man het maar moet weten wat er is, want hij is de “aanrichter”. Wat vrouwen dan vaak doen is seksof communicatie als machtsspel inzetten. Dus onthouden van de seks en communicatie. Vrouwen willen eerst dat de man hun emotionele stuk begrijpt en er iets mee doet, voor ze zich weer (seksueel) kunnen openstellen. Een vrouw heeft veel meer genegenheid nodig dan een man.

Je ziet hier al gelijk de twee grote verschillen tussen man en vrouw. Een man denkt genegenheid te geven door de vrouw seksueel te bevredigen (hij weet vaak niet beter, dus ook niet op welke andere manier hij dit kan doen), en de vrouw wilt eerst gezien en gehoord worden, voor ze zich seksueel weer kan openstellen.

En daar stopt het met stromen. Daar ebt de liefde dus al langzaam weg. Natuurlijk gaat dit heel geleidelijk. In het begin is er genoeg liefde, dus een beetje minder kan geen kwaad. Toch merk je in veel relaties dat na zoveel jaren de liefde een beetje over is. Het is leuk, het is vertrouwd, het is op alle andere gebieden heel gezellig, maar de echter verbinding is langzaam doodgebloed.

De vrouw voelt zich afgewezen omdat de man haar niet begrijpt.
De man voelt zich afgewezen omdat de vrouw weer zwijgt of geen seks wilt.
Man en vrouw voelen zich niet begrepen.

Hoe kan je ervoor zorgen dat die verbinding niet doodbloed in alleen maar een binding? Een binding met een huis, met kinderen, met dezelfde vrienden, hetzelfde sociaal leven?

Dat kan als beide naar hun eigen diepste gevoelens te gaan kijken. Ja, het is makkelijker om de ander met een wijzende vinger aan te wijzen. En ja het is makkelijker om in een hol je terug te trekken. Echter leef je zo samen in een soort van eenzaamheid.

Je hoeft de ander niet gerust te stellen door iets te doen wat de ander graag wilt om zich veilig te voelen. Het gaat erom dat je gaat voelen waarom dat iets jou raakt. Sta daar eens bij stil. Mis je iets in jezelf? Zou je graag iets anders willen? En als je dat niet kan “zien”, blijf dan gewoon eens stilstaan bij dat gevoel zonder iets mee te willen of moeten doen van jezelf.

Ga op zoek naar je eigen grenzen. Deel wat er in jou speelt zonder de ander daar verantwoordelijk voor te stellen. Probeer dan ook niks te “fixen” voor de ander. Dat is iets wat hij/zij zelf mag doen…. van binnen!

Dan ga je in contact staan met jezelf, dan kan je ook je helemaal open stellen voor de ander. En ja, dat is eng want een open deur, daar kan iedereen zomaar binnenwandelen. Je moet vertrouwen hebben dat de ander netjes omgaat met jouw spullen (innerlijke wereld). Maar alleen met een open deur kan alles blijven stromen. Een gesloten deur blokkeert. Ook de verbinding met jezelf.

Maar dat is wat liefde is. Liefde blokkeert niet, liefde laat alles stromen. Liefde laat jou lief zijn voor jezelf zodat je automatisch liefdevol naar je partner bent. Hoe mooi is dat om dat te ervaren. Liefde in vrijheid. Liefde in openheid. Liefde in verbinding. Krachtig en kwetsbaar te gelijk.

Iris ❤

Vind je deze blog mooi?
Vanaf nu kan je MooiMens supporten door een donatie te doen. Ik ben je hiervoor heel dankbaar ❤ Je bent welkom om een donatie te doen via 1 van de onderstaande linkjes.

Tikkie

PayPal