Zwijgen

Vanuit mijn eigen angst wil ik jouw ziel gevangen zetten
Vanuit mijn eigen pijn wil ik dat jij zegt “tot de dood ons scheidt”

De liefde wordt dan geboeid
Onze zielen worden geketend

Dat is niet wat liefde is
Dat is ontrouw aan onszelf
Dat is juist leven in angst en later in pijn

Monogamie is in bijna alle relaties de meest belangrijke voorwaarden waar aan moet worden voldaan. Iedereen vindt dit ook heel normaal. Dit is ons met de paplepel ingegoten. Toch komt het dat we ons door deze afspraak klem gezet voelen. Natuurlijk wordt er in het begin van de relatie gehoor aan deze afspraak gegeven. Dit doe je als vanzelf. Je hebt geen behoefte aan iemand anders. Het is zo vanzelfsprekend dat je bij elkaar blijft, dat je hier helemaal naar gaat leven. Lees meer

Advertenties

Drie is twee teveel

Geschreven vanuit de “open kant”.

Het overkomt je. Je krijgt gevoelens voor iemand die al in een relatie zit of getrouwd is. Het is nooit jouw bedoeling geweest. Je wilt nergens tussenin staan.

Toch is het je overkomen. Gevoel kan je namelijk niet stoppen.

Als je langzaam begint te gaan houden van iemand die gebonden is, dan kan de liefde heel erg intens worden ervaren, maar je wordt ook heel erg geconfronteerd met je eigen pijnen. Deze relatie lijkt namelijk heel erg op een spirituele relatie, maar dat is het zeker niet.

Het lijkt op een spirituele relatie omdat je heel erg leert naar je eigen pijnen te kijken. Je geniet van de mooie dingen en momenten, maar telkens kom je tot het besef dat de ander daarna weer naar huis gaat of thuis doet alsof jij niet bestaat. Hierdoor kan jij je afgewezen voelen. Je voelt jezelf net niet goed genoeg.

Je kan steeds meer gaan verlangen naar de ander. Als de relatie veel via de telefoon of per mail gaat, dan kan je gaan verlangen naar fysiek contact. Telkens besef jij je dat je het niet bij die ander kan zoeken. Dus telkens moet je bij jezelf blijven.

Je kan vaak wel je gevoelens met de ander delen. Juist dit maakt het zo mooi en voelt daarom ook als een spirituele relatie. Je wordt geraakt. Je voelt wat er speelt en je deelt dit. De ander zal heel begripvol reageren. Voor het eerst sinds lange tijd is er dan iemand die niet wegrent voor jou zoals je bent. Je mag er zijn met al jouw pijnen. Dit voelt heel bijzonder.

Degene met een relatie vindt het waarschijnlijk heel knap hoe jij erin staat. Daardoor voel jij je weer gewaardeerd, maar komen ook de vragen. Waarom wil de ander dit niet ervaren als het zo mooi voelt? Hoe kan het dat de ander jou niet wilt zien als het verlangen bij beide zo enorm groot is?

Besef dat de ander alles heeft wat hij ooit voor ogen had. Iemand die er voor hem is. De “zekerheid” dat de ander nooit bij hem weg zal gaan. Dat alles voelt voor hem ook als liefde. Voor dat stuk is bewust gekozen. Jij bent een niet zekere factor. Waarschijnlijk denk jij ook anders over een relatie. Dat wordt als eng bevonden. Want wat krijgt de ander terug als hij alles achterlaat? Een toekomst met jou is onzeker, en dat is net niet wat ze willen.

De momenten zijn mooi. De liefde blijft stromen omdat alles gezegd en gedeeld wordt. Maar je gaat je beseffen dat je in de wachtkamer zit. Je zet jezelf in de schaduw. Hoe mooi alles ook voelt, het gevoel van net niet genoeg zijn begint te knagen. Het is de strijd tussen iets er laten zijn omdat je merkt dat de lessen nog niet zijn geleerd, en aan de andere kant je eigen grenzen trekken.

Maar je zit in een verborgen ruimte. Je wordt niet gezien terwijl je juist wilt gaan stralen. Jouw licht wordt gedoofd.

De beknelling van deze situatie geeft jou echter ook mogelijkheden voor spirituele groei. Je diepste wonden van verlating en afhankelijkheid worden telkens aangeraakt. Als je gaat zien dat het loslaten van de relatie noodzakelijk is voor spirituele groei, dan kan je dit alles gebruiken om te groeien en te bloeien.

Ja, het is al mooi als je iedere ontmoeting of ieder contact gaat zien als een kadootje en je daarna weer te focussen op jezelf. Van daaruit mag je telkens weer terugkomen bij jezelf, zonder een verwachting te hebben van de ander.

Juist door steeds meer bij jezelf te blijven, zal je ook steeds meer jezelf gaan zien zoals je bent. Je gaat zelf steeds meer leven in eerlijkheid en je gaat je realiseren dat hij niet eerlijk is tegen zijn vrouw. Dit begint te knagen. Dit zou jezelf ook niet willen. Je gaat stoppen om hem te beschermen tegen zijn eigen verlatingsangst. Hij mag dan comfortabel zitten in zijn relatie, maar jij bent niet degene die dat in stand moet houden. Jij moet jezelf wegcijferen om maar dat geheim te blijven. Je wordt moe on dit te blijven doen. Je wilt leven in eerlijkheid en openheid. Je wilt jezelf niet meer in het donker zetten. Je wilt geen geheim meer zijn.

Je wilt jij zijn, in alle mooie kleuren. Je wilt de liefde kunnen delen! Open en zichtbaar.

Drie is twee teveel. Telkens het verdriet ervaren als je merkt dat je op afstand wordt gehouden, breekt je op. Je bent sterk, maar je hoeft dit niet telkens te moeten bewijzen. De ander draait zich om en heeft zijn gezin waar hij weer vrolijk verder mee gaat. Jij moet telkens weer terugkomen bij jezelf. Als die les is geleerd, dan ga je zeggen dat je dit niet meer kan. Je kan de ander niet “wakker” kussen als hij slapen te lekker vindt.

De liefde was nooit bedoeld. Er is jou nooit iets beloofd. Je mag hier wel heel dankbaar voor zijn. De ander zit diep en zal altijd een plekje in je hart hebben. Dat is ook mooi, maar wakker worden zal hij zelf mogen doen.

Iris

Drie is één teveel

Geschreven vanuit de “veilige kant”.

Het overkomt je. Je krijgt gevoelens voor iemand anders dan jouw partner. Het is nooit jouw bedoeling geweest.
Toch is het je overkomen. Het is geen keuze geweest.

Meestal zijn het getrouwde mannen die een vrijgezelle vrouw ontmoeten, maar natuurlijk kan het ook andersom. Voor het gemak beschrijf ik deze versie.

Als jij bent gaan houden van iemand anders dan jouw partner, dan lijkt dit op een spirituele relatie. In een spirituele relatie geeft geen van beide zijn eigen “ik” op, voor de relatie. Nu hoeft dat ook niet, want er is geen relatie zoals we die kennen.In een spirituele relatie hoeft de liefde niet veilig gesteld te worden. Ieder krijgt de ruimte om te groeien. Je wordt niet afhankelijk van elkaar. Daarom lijkt deze relatie met die ander ook op een spirituele relatie. Je hebt al een relatie, dus deze relatie met die ander bestaat niet uit veiligheid. De ander claimt jou niet, omdat de ander weet dat je gebonden bent. Het is dus heel anders dan een “gewone” relatie waar je zekerheid wilt hebben. Waarschijnlijk merk je nu pas het verschil. Jouw eigen relatie is soms beknellend door al die patronen. Nu merk je pas hoe fijn het voelt als niks hoeft en ieder zijn eigen weg kan gaan, maar toch samen. De liefde blijft stromen.

Toch is houden van iemand anders dan jouw partner niet de vrijheid die een spirituele relatie geeft. Je leeft niet in openheid en eerlijkheid, dat kan namelijk niet. Je doet iets wat je had beloofd nooit te zullen doen. Je leeft dus in een andere ruimte. Een gesloten ruimte die niemand mag zien en die je goed verborgen moet houden.

Deze relatie met de ander blijft spannend, omdat het stiekem is. Waarschijnlijk zie je elkaar niet vaak, omdat het lastig is. Hierdoor kom je ook niet in die sleur terecht.

Met je partner heb je een veilige relatie opgebouwd. Het is vertrouwd. Je hebt veel meegemaakt. Dit is de standaard ego-relatie. De relatie die wij kennen. De relatie waarvan we denken dat dat de mooiste relatie is.

Deze situatie is eigenlijk eentje die het ego flink streelt. Je ervaart veiligheid in het huwelijk, en je ervaart passie en liefde bij de ander. Zo blijf je de trouwe echtgenoot en aan de andere kant de uitdagende minnaar. Hoe heerlijk kan het zijn? Zolang je alles goed gescheiden kan houden, wil je dit blijven ervaren. Je bloeit op.

Zoals gezegd is de relatie met de minnares geen spirituele relatie. De zelfstandigheid en de ruimte die wordt ervaren is niet een keuze, maar een noodzaak. Je ervaart namelijk zoveel angst om je huwelijk te kunnen verliezen, dat je de ander toch bewust op afstand houdt. Je wilt je zekerheid niet kwijt. Je wilt niet opgeven wat je hebt opgebouwd. Je komt in contact met je eigen verlatingsangst en dat voelt heftig als je al zolang zekerheid ervaart.

Vanaf dag één heb je niet gedeeld dat je gevoelens hebt voor een ander, en hoe meer je erin bent gerold, des te lastiger het wordt om eerlijk te zijn. Je praat het goed met jezelf dat je gewoon iets verzwijgt. Het is niet liegen. Je angst is te groot en eigenlijk hou je zo iedereen voor de gek.

De minnares geeft jou vrijheid, omdat ze jou anders kwijtraakt. Gaat ze namelijk teveel trekken, dan wordt het als benauwend ervaren en dat is juist niet wat jij wilt. Dat kan je thuis wel krijgen. De liefde blijft dus wel stromen door die zelfstandigheid en de ruimte die wordt gegeven, maar het is noodzaak. Beide hebben jullie angst de ander te verliezen. En zo blijf je gevangen in de situatie en dat is dus geen spirituele relatie. Dat is niet openheid en eerlijkheid. De vraag is of je gevangen wilt blijven zitten of wil je jezelf bevrijden?

Je zal pas gaan groeien (leren) als jij aan jouw partner gaat vertellen wat er aan de hand is. Eerlijk en oprecht. Je verlatingsangst voorbij. Vluchten voor angst, houdt angst in stand. Angst in de ogen kijken en er iets mee doen, zorgt voor een bevrijd gevoel. Het delen van alle pijnlijke en moeilijke gevoelens die dan omhoog komen kunnen jullie beide gebruiken voor groei.

Zodra jij en je partner openstaan voor alle gevoelens die omhoog komen, zonder de ander als schuldige aan te wijzen, en dus ook zelf verantwoording nemen voor je eigen gevoelens, kan er gedeeld worden. Wat wil je met jouw gevoelens voor de ander?

Mocht het delen echter voor jou of je partner te moeilijk zijn, dan is het helaas niet anders dan dat ieder een eigen weg op mag gaan. Ook dit is een mooie ontwikkeling.

Zo kan ieder apart zichzelf gaan leren kennen en liefhebben in plaats van te leven in een illusie. Je kan de veiligheid van de relatie boven jezelf blijven zetten, of je kan ervoor kiezen om jezelf te ontwikkelen.

Drie is één teveel. Of misschien is twee wel teveel. Soms is het nodig om eerst los te komen van alles, om zo te zien waar je staat. Je hoeft geen keuze te maken, je hoeft alleen maar eerlijk te zijn naar jezelf, naar je partner en naar de ander. Hoe het dan verder gaat, zo is het leven. Luister naar je hart. Kijk hoe het zich ontvouwt. Sta open voor alles of hou vast, maar ben eerlijk.

 

Iris

Eigenwaarde

Seks is meer dan de liefde bedrijven. Seks is jezelf letterlijk delen. Met het hebben van seks deel je heel veel energie met iemand uit.

Daarom hebben we vaak ook alleen maar seks met iemand waar we van houden.

Maar je kan ook jezelf delen, omdat je jezelf het plezier gunt. Je zegt dan dat je het doet voor jezelf. Seks is natuurlijk ook heerlijk (met de juiste partner).

Toch besef ik mij steeds meer dat hoe dichter je bij jezelf komt, jij je niet meer zomaar met iemand wilt delen. Je gaat ook geen seks meer geven omdat je wilt laten blijken dat je de ander de moeite waard vindt, of omdat het nu eenmaal zondagavond is en de kinderen liggen in bed.

Jezelf delen, is je ook laten raken tot op jouw ziel. Als de juiste persoon jou weet te raken, dan blijf je open staan in al jouw energieën. Je gaat je na het delen, niet meer afsluiten. Je blijft jezelf.

Dit gaat soms nog wel eens mis in een relatie. Als je goede seks hebt, wordt al vaak gezegd dat de relatie ook goed is. Toch kan je jezelf afsluiten voor de ander. Niet bewust, maar het gebeurd onderhuids.

Als je eenmaal jezelf lief gaat hebben, dan weet je wat je waard bent. Je gaat jezelf niet meer geven in de hoop dat iemand je daardoor lief heeft. Je gaat jezelf niet meer geven omdat de aantrekking zo heftig is. Je wilt jezelf alleen maar delen. Delen met degene die jouw ziel weet te raken, jouw hart open laat staan en jouw lichaam laat tintelen.

Iris