Naaktheid

Afgelopen week deelde ik een foto van een kat die heel “boos” kijkt. Het ging erom dat we vaak zien dat er bij de ander iets speelt, en als we er dan naar vragen dat we als antwoord krijgen dat er niks aan de hand is.

En ja… het zijn dan de vrouwen die “boos” blijven, en de mannen trekken zich dan terug. Mannen kunnen wel blijven vragen, maar als er geen antwoord komt, dan is het op een gegeven moment ook goed geweest. De man gaat naar zijn grot waar hij zich fijn voelt. “Geen gedoe” van de vrouw, die mag het zich dan even zelf opsoppen.

En ja, vrouwen zijn goed in dit soort “spelletjes”. Het is een soort van manipuleren. Ze denken ook vaak dat de man het maar moet weten wat er is, want hij is de “aanrichter”. Wat vrouwen dan vaak doen is seksof communicatie als machtsspel inzetten. Dus onthouden van de seks en communicatie. Vrouwen willen eerst dat de man hun emotionele stuk begrijpt en er iets mee doet, voor ze zich weer (seksueel) kunnen openstellen. Een vrouw heeft veel meer genegenheid nodig dan een man.

Je ziet hier al gelijk de twee grote verschillen tussen man en vrouw. Een man denkt genegenheid te geven door de vrouw seksueel te bevredigen (hij weet vaak niet beter, dus ook niet op welke andere manier hij dit kan doen), en de vrouw wilt eerst gezien en gehoord worden, voor ze zich seksueel weer kan openstellen.

En daar stopt het met stromen. Daar ebt de liefde dus al langzaam weg. Natuurlijk gaat dit heel geleidelijk. In het begin is er genoeg liefde, dus een beetje minder kan geen kwaad. Toch merk je in veel relaties dat na zoveel jaren de liefde een beetje over is. Het is leuk, het is vertrouwd, het is op alle andere gebieden heel gezellig, maar de echter verbinding is langzaam doodgebloed.

De vrouw voelt zich afgewezen omdat de man haar niet begrijpt.
De man voelt zich afgewezen omdat de vrouw weer zwijgt of geen seks wilt.
Man en vrouw voelen zich niet begrepen.

Hoe kan je ervoor zorgen dat die verbinding niet doodbloed in alleen maar een binding? Een binding met een huis, met kinderen, met dezelfde vrienden, hetzelfde sociaal leven?

Dat kan als beide naar hun eigen diepste gevoelens te gaan kijken. Ja, het is makkelijker om de ander met een wijzende vinger aan te wijzen. En ja het is makkelijker om in een hol je terug te trekken. Echter leef je zo samen in een soort van eenzaamheid.

Je hoeft de ander niet gerust te stellen door iets te doen wat de ander graag wilt om zich veilig te voelen. Het gaat erom dat je gaat voelen waarom dat iets jou raakt. Sta daar eens bij stil. Mis je iets in jezelf? Zou je graag iets anders willen? En als je dat niet kan “zien”, blijf dan gewoon eens stilstaan bij dat gevoel zonder iets mee te willen of moeten doen van jezelf.

Ga op zoek naar je eigen grenzen. Deel wat er in jou speelt zonder de ander daar verantwoordelijk voor te stellen. Probeer dan ook niks te “fixen” voor de ander. Dat is iets wat hij/zij zelf mag doen…. van binnen!

Dan ga je in contact staan met jezelf, dan kan je ook je helemaal open stellen voor de ander. En ja, dat is eng want een open deur, daar kan iedereen zomaar binnenwandelen. Je moet vertrouwen hebben dat de ander netjes omgaat met jouw spullen (innerlijke wereld). Maar alleen met een open deur kan alles blijven stromen. Een gesloten deur blokkeert. Ook de verbinding met jezelf.

Maar dat is wat liefde is. Liefde blokkeert niet, liefde laat alles stromen. Liefde laat jou lief zijn voor jezelf zodat je automatisch liefdevol naar je partner bent. Hoe mooi is dat om dat te ervaren. Liefde in vrijheid. Liefde in openheid. Liefde in verbinding. Krachtig en kwetsbaar te gelijk.

Iris ❤

Vind je deze blog mooi?
Vanaf nu kan je MooiMens supporten door een donatie te doen. Ik ben je hiervoor heel dankbaar ❤ Je bent welkom om een donatie te doen via 1 van de onderstaande linkjes.

Tikkie

PayPal

De roep van je ziel

Opeens is daar de strijd in jou. De strijd tussen het denken en het voelen. Het lijkt wel of er een “jij” op je ene schouders zit en een andere “jij” aan de andere kant op je schouder. We zien dat altijd als goed en fout, terwijl dat juist weer ons denken is wat ons dat laat denken.

Aan de ene kant wil je je veilig blijven voelen. Je wilt geliefd en gewaard blijven worden door de mensen om je heen, en aan de andere kant is er die enorme behoefte om je eigen gevoel te volgen. Lees verder

Elkaar nodig hebben

Binnen een relatie hebben we de ander vaak nodig. Hier ben je je eigenlijk nooit echt bewust van. Je hebt het best goed. Je ziet het vaak ook niet als nodig hebben. Toch vraag ik je eens om te kijken naar deze patronen.

Vaak heeft een partner de andere partner nodig (om welke reden dan ook)

Denk aan fysiek vlak. De ander heeft een ziektebeeld waardoor er  afhankelijkheid is. Bewust of onbewust… Degene heeft een spierziekte of iets anders waardoor sommige dingen moeilijker gaan. Jij bent gewoon nodig. Dat geeft jou weer een fijn gevoel. Vaak is zo’n ziektebeeld ook ontwikkeld door het onderbewuste. De ander wil afhankelijk zijn. Niet dat de ziekte geen pijn of frustratie oplevert, maar je bent wel veilig dat de ander jou niet verlaat.

Denk aan het materialistische. De angst om “alles” te verliezen. Je hebt er verdomme zo hard voor gewerkt je hele leven. Moet je alles wat je hebt nu allemaal opgeven? Terwijl je in je leven geen zekerheid hebt. De enige zekerheid is dat niks zeker is. Niemand is van jou, je hebt alleen jezelf.

Denk aan financieel. Zonder de ander is het inkomen te laag en kan je geen leuke dingen meer kan doen. Dingen die je juist nodig hebt om je goed te voelen. Terwijl als je het omdraait dan voel je je goed en heb je dat niet meer nodig om je fijn te voelen…

Denk aan praktische zaken. De huizenmarkt is een ravage. Je zal voor je gevoel terug naar af moeten om bij je ouders in te trekken of tijdelijk bij vrienden te crashen, maar dat kan je geen jaren volhouden. En de huizenmarkt ik nu zo slecht dat je soms wel 2 tot 8 jaar op een huis moet wachten. Het ligt er maar net aan waar je woont.Je zit eigenlijk best goed, ook al is er soms wel “iets”.

Denk aan emotioneel labiel zijn. Jij bent nodig omdat de ander zelf niet kan omgaan met eigen emoties.

En de belangrijkste is wel… Ik voel me leeg zonder jou. Ow en wat klinkt dat heerlijk hè als de ander jou nodig heeft! Maar besef dat dit geen liefde is. De liefde ebt uit deze binding steeds meer weg. Het wordt een soort van gezapig samenzijn. Niet al te slecht en niet al te goed.

Je blijft wel droog, maar de kleuren vervagen….

Iris

 

Wat is vrijheid bij een “bewuste” relatie

Er kwamen nogal wat reacties van vrouwen op mijn blog van de bewuste man. Opmerkingen als “Waar vind ik die dan. En.. Wat mooi als ik die tegen zou komen.”

Besef echter dat het begint bij jezelf!

Je hoeft niet een relatie te beginnen, of te hebben, met iemand die ook bezig is met bewustwording. Het gaat erom dat jij dat wel van binnen zo voelt en ervaart. Het gaat erom dat hij wilt groeien.

Vanuit een “traditionele” relatie kan je ook de stap gaan zetten om je meer bewust te worden van jezelf. Dat je wilt gaan leven vanuit overvloed en niet vanuit een behoefte. Waarschijnlijk heb je het al eens ervaren hoe het voelt en is het niet te stoppen.  Je gaat dan vanzelf ervaren waar jouw angsten liggen. Je komt ze vanzelf tegen, en je zal merken dat je de angsten niet meer weg wilt duwen. Je wilt er niet meer voor wegrennen, maar je wilt ze gaan voelen en ervaren. Je wilt kijken wat je ervan mag gaan leren. Dat komt vanuit jezelf en daar heb je de ander niet voor nodig.

Maar deel wat je denkt en voelt en waar je mee bezig bent. Probeer de ander alleen niet hetzelfde te laten voelen. Dat is niet vrijheid, dat is weer vanuit ego. Je wilt zo graag dat de ander het ook ervaart zodat je samen verder kan. Natuurlijk gun je de ander ook dit mooie gevoel, .maar bewustwording komt van binnenuit en kan niet opgedrongen worden.

Kan of wil jouw (toekomstige) partner dit niet, dan kan bij de ander angst ontstaan. Jij gaat namelijk groeien. Jij gaat die veiligheid steeds meer loslaten, omdat je merkt dat die vrijheid je juist vleugels geeft en het voelt heerlijk om te vliegen. En het betekent niet dat je weg wilt vliegen en niet meer terug gaat komen, het is wel dat je voelt hoe die vrijheid onder jouw vleugels voelt. Je kan je mee laten nemen door de wind en erop vertrouwen dat je komt waar je zijn mag.

De ander kan zie vrijheid echter als angstig ervaren. De ander wilt graag die veiligheid hebben. Die wil de kooi dichthouden, omdat er angst is dat jij wegvliegt en nooit terugkomt, terwijl dit helemaal niet jouw intentie is. Jij wilt gewoon genieten van het leven. Toch zal jij als schuldige worden aangewezen van de verandering. Jij bent de oorzaak van de onzekerheid, want de relatie zal steeds minder gaan bestaan uit zekerheid, maar uit vertrouwen en dat is heel eng voor velen. Ze vertrouwen zichzelf namelijk niet eens. Ze hebben hun leven gebouwd op jou en de relatie en staan zelf niet stevig. Terwijl jij steeds onafhankelijker wordt en zelfstandiger in het oplossen van je pijnlijke emoties. Dus dat is eng en dan krijg jij de schuld.

Ook dan kan je er nog voor kiezen om je partner gerust te stellen door te zeggen dat je dan wel jezelf vrij en authentiek voelt, maar dat dat niet betekent dat je bij de ander weg wil. Het is alleen heel belangrijk om elkaar ruimte te geven om te groeien. Heb je een dag, een weekend of een week voor jezelf nodig? Dan moet je die kunnen nemen. Wil je liever eens apart slapen omdat dat ook fijn voelt? Dan moet dat kunnen. Juist alles wat ooit die zekerheid gaf, zal nu anders zijn.

Het is jouw keuze of je dit zo wil of niet. Wil jij als schuldige gezien worden? Wil jij de ander maar blijven geruststellen? Als je partner jou ziet als de veiligheid en rots in de branding en niet op zichzelf vertrouwt, dan zal je dit moeten blijven herhalen om in verbinding te blijven.

Vaak heeft een partner de andere partner ook nodig (om welke reden dan ook. Dit is echter allemaal uit behoeftigheid en niet vanuit liefde. Niet vanuit overvloed en jij gaat wel steeds meer die overvloed ervaren. Jij wilt je vleugels spreiden. Je kan de ander niet die angsten wegnemen. Je bent niet op deze aarde om jezelf maar weg te cijferen ten behoeve van jezelf.

Als de ander die angst te eng vindt en er niet naar durft te kijken, dan zal de relatie waarschijnlijk ook niet lang (meer) standhouden. En dit is dan ook ongetwijfeld de beste uitkomst, want je voelt vanuit jezelf dat je groeit en je wilt je niet “klein” laten houden door een partner. Dat is namelijk ook een vorm van zelfafwijzing.

En hoe het ook gaat, of je blijft samen of je groeit uit elkaar, in beide gevallen helpt het jou alleen maar om jezelf steeds meer bewust te ontwikkelen.

Iris