In de rij

We ontkomen er niet aan. We staan allemaal “in de rij” voor de dood. We weten alleen niet hoe snel die rij gaat of waar we staan. We weten alleen dat zodra we worden geboren, we ook automatisch in die rij komen te staan.

We kunnen ons er niet voor beschermen. We weten namelijk niet hoe en waar we zullen sterven. Het kan zelfs zo zijn dat je dit nu zit te lezen en dat je over tien minuten er niet meer bent. Zo snel kan het gaan.

Toch zijn we niet vaak bezig met dit feit. (Gelukkig maar). Maar dan worden we bedreigd. Er is een virus wat nieuw is. Er is een virus wat wereldwijd wordt verspreid. Wat op nummer één staat in het nieuws. Je ontkomt er niet aan En ja, er sterven mensen aan dit virus,maar er sterven ook mensen aan andere virussen omdat hun lichaam niet sterk genoeg is. Alleen nu wordt het zo uitgelicht en kan er angst en paniek aangewakkerd worden.

Toch is de kans minimaal dat je zal sterven aan dit virus. Er sterven duizenden mensen per dag van de honger. Dat is dan een ver-van-je-bed-show denk je dan. Hier “om de hoek” is doodsoorzaak nummer één dementie. Verder is dat natuurlijk kanker, beroertes en hart -en vaatziektes. Dat staat ons meer nabij. De kans dat je daaraan sterft is vele malen groter. Alleen wordt dat niet zo uitvergroot.

Er is maar één manier om jou lichaam en geest gezond te houden. Dat doe je door te leven vanuit je eigen ziel,. Zo zal stress langzaam uit jouw lichaam verdwijnen. Stress wat weer gekoppeld wordt aan jouw lichaam. Door stress of eenzaamheid neem je eerder dat chocolaatje om je fijn te voelen. (Je vindt dat je het verdient). Je slaat een paar glazen alcohol achterover om maar even uit jouw negatieve gedachtes te stappen. Je bent waarschijnlijk ooit begonnen met roken om erbij te horen. Nu steek je een sigaret op als je even wilt ontsnappen en je een fijn gevoel wilt krijgen.

Natuurlijk is het ook fijn om te genieten van de dingen die het leven mooi, fijn en aangenaam maken. Er is alleen een verschil als je ze nodig hebt om je fijner te voelen, of dat jij je fijn voelt en je geniet ervan.
Er is een verschil of jij je erna stom en slap vindt omdat je weer bent bezweken aan de verleiding.

Heb iedere dag het leven lief. Heb iedere dag jezelf lief. Huil, lach, bemin, vrij, brul van woede. Dans in de regen of vloek onder de zon. Verdwaal en verwonder.

Dood gaan we allemaal. Jouw lichaam zal een keer bezwijken om welke reden dan ook. Ga alleen niet in die rij staan, maar dans door het leven zolang het duurt!

Iris

 

Ik hou van zacht

Ik hou van zacht. Deze zin las ik een tijdje terug op FB. Dezelfde ochtend was ik aan het denken aan een weerbaarheidscursus voor mijn zoontje, want het zou fijn zijn als hij eens wat “harder” zou worden.

Gelijk merkte ik het verschil. Zacht en hard.

We vinden mensen die heel emotioneel zijn maar “watjes”. Ze moeten zich niet zo aanstellen. Het leven is nu eenmaal hard.

Emotionele mensen gaan ook liever alles wat “hard” is uit de weg. Denk aan ruzies, woordenwisselingen, geweld enz. Persoonlijk vind ik dat heel mooi. Want ja, ik hou ook van zacht.

Dus ik vroeg mezelf af waarom ik mijn zoontje “hard” wil laten worden. We hebben juist steeds meer van deze gevoelige mensen nodig om een verschil te kunnen gaan maken. Toch is daar dan die angst. Onze gevoelige kinderen zullen worden bedolven in de harde wereld. Dus ze moeten maar een hard schild om zich heen gaan trekken.

Toch is dat niet wat ik wil bereiken met weerbaarheid. Want ook diezelfde ochtend stond ik leunend tegen een dikke boom. Even de natuur in mij op te nemen. De natuur die is zoals hij is. En terwijl ik zo aan het leunen was, voelde ik het verschil tussen weerbaar en hard.

Mensen die hard zijn (geworden), hebben bijna geen toegang meer tot hun gevoel. Dat schild is zo dik geworden dat ze zelf niet meer durven te voelen. Dat schild is ontstaan uit angst of omdat je nooit anders hebt geleerd, maar na zoveel tijd wordt je dan verbitterd.

Je kan echter ook weerbaar zijn. Weerbaarheid voelde voor mij als die boom. Die boom is verbonden met de aarde. Hij staat met zijn wortels goed gegrond. Als jij jezelf durft te zijn en in contact staat met je eigen gevoel, dan sta je ook stevig. Het is dus de kunst om in je gevoeligheid, kracht te creëren. Niet uit angst, wraak over wrok, maar vanuit liefde voor jezelf.

Als je verbitterd bent, dan lijk je van de buitenkant ook zo sterk als die boom, maar de boom is hol en staat niet in verbinding met de aarde. En bij ieder briesje moet je dus meer je best doen om te blijven staan. Je wordt nog verbitterder.

Het is daarom zo fijn om in contact te blijven staan met jezelf en van daaruit je krachtig te gaan voelen. Het is niet denken dat je krachtig moet zijn en daardoor het gevoel met jezelf te verliezen. De buitenkant ziet er misschien hetzelfde uit, maar de binnenkant is zoveel mooier.

Ja, ik hou van zacht. Laten we allemaal deze kant van onszelf zien, zodat we een mooie en krachtige wereld neer kunnen gaan zetten.

Iris

Angst voor mij

Je hebt angst voor mij. Angst om mij in de ogen te kijken. Angst dat jij en ik één worden. Angst voor jouw gevoelens.

Als jij jouw gevoelens volgt, dan heb je angst jezelf te verliezen.

Je hebt nu zekerheid. Je krijgt nu liefde en dat voelt fijn. Het geeft jou rust.
Als je mij in de ogen kijkt, dan voel je zoveel meer dan rust. Lees meer

Wie ben ik nu echt?

Er wordt mij wel eens gevraagd hoe ik aan mijn teksten kom. Deze teksten zijn een gevoel. Ik voel ze, ik zie ze, ik leef ze, ik deel ze. Ik heb ze niet geleerd uit een boek. Na het einde van mijn laatste relatie voelde ik dat er meer was. Het begon allemaal met de vraag “Is dit nu het leven”. Ik had geen rust. Ik dacht altijd dat ik mijn leven wel op een rijtje had, maar toen voelde ik pas hoe onrustig het van binnen was. Ik kon het niet meer wegstoppen. Ik brak en daardoor kwam de onrust naar buiten.

Ik heb mij altijd anders gevoeld in dit leven. Mij kon je nooit in een hokje stoppen. Lees meer