Vertrouwen

Vertrouwen hebben is iets anders dan hoop hebben.
Vertrouwen hebben is iets anders dan positief denken.

Vertrouwen hebben is jezelf laten vallen terwijl je niemand ziet die jou opvangt.

Vertrouwen hebben is jezelf voelen vallen en tijdens de val ervaren hoe mooi het is om te zweven.

Vertrouwen hebben is weten dat de landing zacht zal zijn, ook al zie je nog niet waar je terecht komt.

Toen ik uit elkaar ging met mijn vriend vertrouwde ik erop dat het huis snel verkocht ging worden. Voor dat wij het hadden gekocht, had het huis twee jaar leeg gestaan, maar ik kon het aanbod van een ander pand niet weigeren. Het was waarschijnlijk mijn enige optie om mijn bedrijf voor te zetten. Op de maand af overlapte het nieuwe huurcontract zich met de verkoopakte.

Toen mijn huurbaas vervelend ging doen, vertrouwde ik erop dat ik binnen twee maanden kon verhuizen met mijn bedrijf en woning. Ook al had ik nog totaal geen zicht op iets nieuws. Des te spannender omdat ik een zoontje heb die op mij vertrouwt.

Ik koos voor mezelf en het lukte mij om binnen twee maanden alles ingepakt en verhuisd te hebben en uit te pakken in een nieuw appartement.

Toen ik ‘s nachts lag te kronkelen van de pijn en het medisch team vaststelde dat ik blindedarmontsteking had vertrouwde ik erop dat ik een oplossing kon vinden voor mij en mijn zoontje. Ik kon niemand bellen om mij naar het ziekenhuis te brengen. Wat zelden voorkwam gebeurde bij mij. De pijn ging tijdelijk weg en ik kon de ochtend erna zelf naar het ziekenhuis rijden.

En toen ik echt alles moest loslaten waar ik altijd zo hard voor gewerkt had, vertrouwde ik erop dat ook dat een reden had. De reden ervaar ik iedere dag en dat is rust.

Het loslaten , de paniek, de frustratie. Het kost vaak zoveel strijd, zoveel energie, zoveel pijn en verdriet dat je vaak nog dieper wegzakt. Toch mag je erop vertrouwen dat alles gaat in het leven zoals het mag gaan. Als je durft mee te gaan in die vrijeval dan zal vertrouwen hebben ook leuk worden. Je gaat ervaren dat je niks hoeft vast te blijven houden.

Vertrouw erop dat alles wat je mag meemaken en ervaren dat dat een stapje naar jezelf is. Dat je niks op je bordje krijgt wat je niet aankan. Vertrouw op jezelf.

Iris

Advertenties

Boven mijn pet

Wat bijzonder. Wat een bizarre ervaring. Iemand op afstand voelen. Emoties voelen die niet van jou zijn. Tranen huilen die wel uit jouw ogen komen, maar niet uit jouw eigen gevoel. Eigenlijk gaat dit een beetje boven mijn pet, maar langzaam weet ik nu ook dat juist boven die pet de magie plaatsvindt. Boven “ons weten” is een hele mooie open ruimte waar alles gewoon is en alles is verbonden met elkaar.

Als je alles nog probeert te beredeneren met het denken, dan kan je ook niet boven die pet uitstijgen. In jouw hoofd wordt dan alles geblokkeerd. Als je het van jezelf niet mag ervaren, dan blijf je hangen in je hoofd,  Je blijft zitten in je denken en het beredeneren en je komt niet boven die pet uit die op jouw hoofd zit.

Als je al het gevoel toelaat, als je echt ervoor open staat en als jij jezelf vrij voelt. Niet alleen met het denken dat je het mag ervaren. Niet onderhuids dat gevecht aan blijven gaan. Ja, dan kom je ook in die mooie grote ruimte waar alles gewoon mag zijn.

Iris

Fuck it – I Don’t Care

Ik zeg Fuck it
Ik zeg I Don’t Care

Ik zeg dit niet omdat ik arrogant ben.
Ik zeg dit niet omdat ik denk dat ik boven iemand sta.
Ik zeg dit niet omdat ik niks wil zien van alles om mij heen.

Ik zeg dit omdat ik mij druk kan maken om alles en iedereen om mij heen.
Dat zou kunnen. Maar ik ben al een paar jaar geleden gestopt met het volgen van het nieuws. Niet omdat het mij niks doet wat er gebeurd, maar ik kan niks veranderen aan wat ik lees.
Sommigen noemen het struisvogelpolitiek. Net doen alsof er niks aan de hand is en wegkijken. Ik weet echter heel goed dat er in de wereld veel aan de hand is. Het nieuws druppelt ook zonder het te volgen binnen. Alleen kan ik als persoontje hier niks aan veranderen.

Ja, ik zou mijn mening kunnen geven over een onderwerp, maar als ik zeg dat Rutte meer kapot maakt dan ons lief is en dat Wilders haat aan het zaaien is, dan ben ik mezelf alleen maar aan het pijnigen. Deze heren liggen er niet wakker van wat ik schrijf en ik kan me gefrustreerd voelen omdat alles wat ik schrijf toch geen zak uitmaakt.

Ik heb me jarenlang geëerd aan de “zwartepieten discussie”. Wat was ik fel. Ik kon nog dat mooie gevoel ervaren wat ikzelf had als kind zijnde. Dat mag niet afgepakt worden. Ik was bang dat mijn zoontje niet hetzelfde zou kunnen meemaken. Ten eerste maakt het voor hem echt niet uit welke kleur een zwarte piet heeft, ten tweede voelde ik ook afkeer tegen dit hele feest toen ik echt goed ging kijken. Want wat was ik kwaad toen ze mij vertelde dat ik geen zwarte piet kon worden. Wat voelde ik mij machteloos en bedrogen. Dus waar maakte ik mij eigenlijk druk om?

Ik zie geweld om mij heen. Ik voel ruzies feilloos aan. Alleen ik kan er niks aan veranderen. Het enige wat ik kan doen is liefdevol naar mezelf kijken. Ik hoef me niet vol te laten gieten met afgunst, haat, machtspelletjes enz. Ik ben lief voor mezelf geworden en daardoor ben ik gaan groeien en bloeien. Mijn woorden en gedachtes ben ik gaan delen. Ik deel ze zodat mijn woorden vele andere mensen raken. Dan hoop ik dat wie het ook leest hiervoor open staat en hetzelfde gaat ervaren zoals ik. Dat we ieder dat licht in onszelf laten schijnen en dat we dan met z’n alle een hele grote schijnwerper op die poppenkast kunnen laten schijnen zodat ze verblind worden van onze eigenliefde.

We hoeven ons niet mee te laten sleuren in dat spel. Dus ik zeg I Don’t Care en Fuck It vol met liefde. Liefde voor mezelf en liefde voor iedereen die het nodig heeft.

Iris

Mijn woorden

Opeens kom ik tot het besef dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend is om te denken zoals ik denk. Ik lees mijn eigen woorden en opeens denk ik bij mezelf dat het inderdaad heel lastig is om mijn woorden te voelen als je nog nooit bezig bent geweest met je eigen gevoelens en emoties. Het is heel lastig om vastgeroeste patronen te doorzien. We zijn nooit gewend om “anders” te denken of te voelen. Ons ego houdt zo graag vast aan wat er is en aan wat we hebben geleerd. Ik kan me dus heel goed voorstellen dat velen denken dat ik soms Koeterwaals spreek.

Vaak “hoor” ik de opmerkingen die niet geplaatst worden. “Ik wijs mezelf toch niet af? Ik hou toch van mezelf? Ik heb toch succes geboekt met mijn aanpak, waarom zal ik het anders doen? Ik hou toch van mijn partner?”
En ook die Ja maren: Ja maar, het is toch ook echt zo dat anderen mij pijn doen? Ja maar, het is toch logisch dat ik me down voel na de zoveelste teleurstelling? Ja maar, het is toch normaal dat ik mij door het zoveelste verlies ongelukkig voel? Lees meer