Ontmoeting in diepe liefde

Vele vrouwen ontmoeten iemand in diepe liefde. De liefde die er is, maar waar we onbewust ook zo’n angst voor hebben.
Vele vrouwen spreek ik, of heb ik gesproken. Iedere vrouw ervaart hetzelfde. Je bent met elkaar verbonden. Je kan elkaar op afstand voelen.
 
Meestal “voel” je dit vanuit een punt waar ook je chakra’s zitten. Denk aan je hartchakra. keelchakra, zonnevlechtchakra of heiligbeenchakra.
 

Lees verder

Was het liefde?

Ik heb nooit geweten wat liefde is.
Ik hield van aandacht.
Ik vond het heerlijk om geliefd te worden.
Ik raakte verslaafd aan het uitdagen.
Maar het was nooit echte liefde.
Ik wilde nooit meer uit elkaar gaan.
Ik wilde samen één zijn.
Ik snakte naar de aanraking.
Ik huiverde bij een intense liefdesverklaring.
Maar het was nooit echte liefde.
Ze waren lief.
Ze gaven aandacht.
Ze zeiden mooie woorden.
Ze hadden mij nodig.
En ik, ik liet ze binnen.
Er was geen delen.
Er was enkel geven.
Geven in ruil voor krijgen.
Onbewust.
Sluimerend door de liefde heen.
simpel
Ik lees een bericht.
Ze is niet geslaagd.
 
Deze moeder die het deelde, deelde het met trots. De dochter had meer dan haar best gedaan, dus ze was al geslaagd.
Alleen niet voor deze maatschappij.
 
En ik begin te huilen.
Er komt zo’n intens verdriet omhoog. Wat is dit nu?
Waar komt dit gevoel vandaan?
 

En weer voelt onze maatschappij zo onvriendelijk. Zo doods. Zo “regelachtig”.
We zijn geslaagd als we aan bepaalde voorwaarden voldoen, maar we krijgen nooit een diploma gewoon om wie we zijn.
 
We worden zelfs bekritiseerd, weggezet, uitgelachen, aan de kant gezet als we onszelf zijn.
Dan zijn we “te veel”, niet normaal of anders.
 
Hierdoor weten velen niet wie ze echt zijn, of laten zichzelf niet zien zoals ze zijn.
Iedereen kan iemand worden.
 
Maar niet velen kunnen zichzelf zijn.
Laten we daar nu eens verandering in gaan brengen.
 
Ook zonder papiertje kan je doen wat je leuk vindt.
We hechten zoveel waarde aan papier met woorden erop.
Een diploma
Een huwelijksakte
Een koopcontract
Geld
 
Maar dat is niet wie je bent of wat je hebt.

gezakt

De reis

Mijn hart is niet gebroken
Mijn mind is niet geknakt
Ik ben gevallen in de diepte 
die ik niet wist dat die bestond

Ik ben gevallen en heb het laten gebeuren
Want mezelf telkens opvangen om maar
niet te vallen had me uitgeput

Ik heb mijn diepste donkere kant gezien
Ik heb het aanschouwd, 
zonder het te sussen

Mijn kracht was gewoon op

Ik heb ze gezien, mijn donkere gedachtes
Ik heb het gevoeld, mijn pijnlijke gevoelens

Ik ben niet gevlucht om het niet te voelen
Ik ben niet harder gaan werken
Ik ben niet meer gaan drinken
Ik vluchtte niet naar een ander 

Het zou zoveel makkelijker zijn
om mijn bitterzoete tranen weg te laten kussen

Het zou zoveel fijner zijn
om mijn gedachtes gerust te stellen
Maar ik ben nooit echt diep gegaan

Ik heb het verdriet altijd proberen te doven
Je openstellen voor je eigen verdriet
lijkt soms heel somber
Zeker als je aan de zijlijn staat

Maar rouwen is een proces 
En tijd heelt niet alle wonden

Het is niet dat het verzacht 
omdat je denkt ermee klaar te zijn

Het is niet verwerkt
als je het oplost met een ander 

Het gaat niet weg door de 
dagen, maanden of jaren te laten verstrijken

Het gaat zoveel meer dieper als je
opeens ziet wat er gebeurd

Het is zoveel meer waard als je
opeens voelt dat je jezelf voor de gek houdt

En dan, dan voel je opeens 
een vlaag van liefde 

Niet voor een ander, maar voor jou!
In jou, door jou!

En met die liefde kom jezelf weer terug
Met die liefde kan je je weer verbinden

Je bent liefde 

En die liefde zit al lang in jou
Je kan het gaan zien, voelen en ervaren

Blijf niet zoeken en vinden buiten je om
Ga naar binnen
En je wordt je eigen innerlijke zon 

Foto: KELLEPICS