Wat is nou ZELFLIEFDE

Voor de zoveelste keer hoor je dan weer dat “het” gaat om van jezelf te houden. Voor de zoveelste keer denk je dan: “Maar dat doe ik toch? Ik vind mezelf toch leuk?”

Alles gaat erover dat je van jezelf gaat houden

Ik was na een tijdje totaal klaar met die zin! Ik hield van mezelf, ik deed wat ik wilde. Dat was toch zelfliefde? Waarom verloor ik mij dan toch in een ander?

Tot ik erachter kwam dat dat voor mij geen zelfliefde was. Iedere situatie kan ook weer een andere vorm van zelfliefde zijn.

Zelfliefde is niet iets wat je doet om zo van jouw problemen af te komen. “Als ik nu genoeg van mezelf houd, dan komt de man van mijn dromen ook vanzelf naar mij toe”.

Het enige wat je hiermee doet is jezelf een worst voorhouden en nooit tot zelfliefde toekomen, omdat de worst voor jou blijft bungelen. Je gaat de “strategie” van zelfliefde gebruiken, om van jouw probleem af te komen. Hiermee richt jij je weer op iets buiten jou, en niet naar binnen toe. Daar waar die liefde zit.

Het echte houden van jezelf is niet een fijn gevoel dat jij jezelf waardig voelt. Zelfliefde is het besef dat je waardevol bent zoals je bent. Of jij jezelf nu fijn voelt of diep ongelukkig. Het maakt niet uit. Zolang jij het besef hebt, diep van binnen, dat jij er ook mag zijn met jouw verdriet, angsten, stress, vreugde, genot en alles meer, dan hou je van jezelf.

Houden van jezelf kan je alleen als je leert door op te houden met jezelf af te wijzen.

Wil je hiermee aan de slag gaan? Ik kan je hierin begeleiden. Vraag naar de mogelijkheden.
Stuur mij dan een pb of een mail naar iris@mooimens.info

In de rij

We ontkomen er niet aan. We staan allemaal “in de rij” voor de dood. We weten alleen niet hoe snel die rij gaat of waar we staan. We weten alleen dat zodra we worden geboren, we ook automatisch in die rij komen te staan.

We kunnen ons er niet voor beschermen. We weten namelijk niet hoe en waar we zullen sterven. Het kan zelfs zo zijn dat je dit nu zit te lezen en dat je over tien minuten er niet meer bent. Zo snel kan het gaan.

Toch zijn we niet vaak bezig met dit feit. (Gelukkig maar). Maar dan worden we bedreigd. Er is een virus wat nieuw is. Er is een virus wat wereldwijd wordt verspreid. Wat op nummer één staat in het nieuws. Je ontkomt er niet aan En ja, er sterven mensen aan dit virus,maar er sterven ook mensen aan andere virussen omdat hun lichaam niet sterk genoeg is. Alleen nu wordt het zo uitgelicht en kan er angst en paniek aangewakkerd worden.

Toch is de kans minimaal dat je zal sterven aan dit virus. Er sterven duizenden mensen per dag van de honger. Dat is dan een ver-van-je-bed-show denk je dan. Hier “om de hoek” is doodsoorzaak nummer één dementie. Verder is dat natuurlijk kanker, beroertes en hart -en vaatziektes. Dat staat ons meer nabij. De kans dat je daaraan sterft is vele malen groter. Alleen wordt dat niet zo uitvergroot.

Er is maar één manier om jou lichaam en geest gezond te houden. Dat doe je door te leven vanuit je eigen ziel,. Zo zal stress langzaam uit jouw lichaam verdwijnen. Stress wat weer gekoppeld wordt aan jouw lichaam. Door stress of eenzaamheid neem je eerder dat chocolaatje om je fijn te voelen. (Je vindt dat je het verdient). Je slaat een paar glazen alcohol achterover om maar even uit jouw negatieve gedachtes te stappen. Je bent waarschijnlijk ooit begonnen met roken om erbij te horen. Nu steek je een sigaret op als je even wilt ontsnappen en je een fijn gevoel wilt krijgen.

Natuurlijk is het ook fijn om te genieten van de dingen die het leven mooi, fijn en aangenaam maken. Er is alleen een verschil als je ze nodig hebt om je fijner te voelen, of dat jij je fijn voelt en je geniet ervan.
Er is een verschil of jij je erna stom en slap vindt omdat je weer bent bezweken aan de verleiding.

Heb iedere dag het leven lief. Heb iedere dag jezelf lief. Huil, lach, bemin, vrij, brul van woede. Dans in de regen of vloek onder de zon. Verdwaal en verwonder.

Dood gaan we allemaal. Jouw lichaam zal een keer bezwijken om welke reden dan ook. Ga alleen niet in die rij staan, maar dans door het leven zolang het duurt!

Iris

 

Dansen zonder mij

Je hebt het niet kunnen negeren. Marco Borsato, de man met die liedjes die jou zo kunnen raken, gaat scheiden. Heel Nederland stond even op z’n kop, want “hoe dan?”

We horen het zo vaak… die en die gaan scheiden. Alleen zijn dat vaak woorden die niet veel met ons doen. Vaak wordt gedacht dat het voorbij is na die keuze, maar dan begint het eigenlijk pas.

Daar wil ik even bij stilstaan, want scheiden doe je niet zomaar even. Of het overkomt jou plotseling of je loopt er waarschijnlijk al lang mee rond. Dan knaagt het aan je. Waarschijnlijk heb je ook al geprobeerd dat gevoel te negeren. Misschien begrijp je jezelf niet. En als je dan eenmaal de woorden hebt gedeeld, en denkt dat dat het moeilijkste was, dan merk je pas dat dit het begin van een lange rit kan zijn.

Degene waar je veel met hebt meegemaakt, recht in de ogen kijken en samen beslissingen nemen, los van elkaar. Je houdt je groot, maar van binnen ben je heel klein.

Je komt in zwaar weer. Mensen hebben hun mening klaarstaan. Ze vinden het dapper van je, of juist roekeloos. Had je niet meer je best kunnen doen? Och, misschien ben je wel beter af is ook zo’n zinnetje. Maar alles gaat langs je heen.

Je begint te twijfelen aan jezelf, maar de stap is gezet. En wat als je nu spijt krijgt? Had je het wel zo slecht?

Toch is dit jouw beslissing geweest en diep van binnen weet je dat je achter jouw keuze staat, alleen deze beslissing zorgt voor een achtbaan aan emoties. Ga je eerst rustig omhoog… daarna lijkt het alsof je te pletter zal vallen.

Maar je gaat door, want diep van binnen weet je dat deze weg, jouw weg is. Iedereen kan wel zeggen dat het goed komt, maar als je voor de zoveelste keer verscheurd wordt door emoties, dan betwijfel je dat toch echt.

De ander was zo vanzelfsprekend, dat het heel lastig is om uit deze samensmelting los te komen.

Dus je gaat lopen, vallen, struikelen en weer opstaan. En langzaam zal je merken dat je de weg naar jezelf aan het bewandelen bent.

Het is niet fout om een relatie te beëindigen. Het is ook niet goed om ten koste van jezelf maar door te gaan.

Niks is voor altijd, dus de tijd dat er een einde is, zal er zeker zijn. Op welke manier dan ook.

Kijk hoe het danst zonder mij

Dat liedje was er niet voor niks. Toch?

Iris

Vind je deze tekst inspirerend of gewoon mooi? Haal je kracht uit mijn blogs? Dan ben je vrij om MooiMens te supporten. Dat kan door een donatie naar keuze te doen. Ik ben je hiervoor heel dankbaar 💞🙏
Een donatie kan je doen via 1 van de onderstaande linkjes.

Tikkie
https://tikkie.me/pay/aiqrd4qrhn2458d6jt6d

PayPal
https://www.paypal.me/mooimens

Ik hou van zacht

Ik hou van zacht. Deze zin las ik een tijdje terug op FB. Dezelfde ochtend was ik aan het denken aan een weerbaarheidscursus voor mijn zoontje, want het zou fijn zijn als hij eens wat “harder” zou worden.

Gelijk merkte ik het verschil. Zacht en hard.

We vinden mensen die heel emotioneel zijn maar “watjes”. Ze moeten zich niet zo aanstellen. Het leven is nu eenmaal hard.

Emotionele mensen gaan ook liever alles wat “hard” is uit de weg. Denk aan ruzies, woordenwisselingen, geweld enz. Persoonlijk vind ik dat heel mooi. Want ja, ik hou ook van zacht.

Dus ik vroeg mezelf af waarom ik mijn zoontje “hard” wil laten worden. We hebben juist steeds meer van deze gevoelige mensen nodig om een verschil te kunnen gaan maken. Toch is daar dan die angst. Onze gevoelige kinderen zullen worden bedolven in de harde wereld. Dus ze moeten maar een hard schild om zich heen gaan trekken.

Toch is dat niet wat ik wil bereiken met weerbaarheid. Want ook diezelfde ochtend stond ik leunend tegen een dikke boom. Even de natuur in mij op te nemen. De natuur die is zoals hij is. En terwijl ik zo aan het leunen was, voelde ik het verschil tussen weerbaar en hard.

Mensen die hard zijn (geworden), hebben bijna geen toegang meer tot hun gevoel. Dat schild is zo dik geworden dat ze zelf niet meer durven te voelen. Dat schild is ontstaan uit angst of omdat je nooit anders hebt geleerd, maar na zoveel tijd wordt je dan verbitterd.

Je kan echter ook weerbaar zijn. Weerbaarheid voelde voor mij als die boom. Die boom is verbonden met de aarde. Hij staat met zijn wortels goed gegrond. Als jij jezelf durft te zijn en in contact staat met je eigen gevoel, dan sta je ook stevig. Het is dus de kunst om in je gevoeligheid, kracht te creëren. Niet uit angst, wraak over wrok, maar vanuit liefde voor jezelf.

Als je verbitterd bent, dan lijk je van de buitenkant ook zo sterk als die boom, maar de boom is hol en staat niet in verbinding met de aarde. En bij ieder briesje moet je dus meer je best doen om te blijven staan. Je wordt nog verbitterder.

Het is daarom zo fijn om in contact te blijven staan met jezelf en van daaruit je krachtig te gaan voelen. Het is niet denken dat je krachtig moet zijn en daardoor het gevoel met jezelf te verliezen. De buitenkant ziet er misschien hetzelfde uit, maar de binnenkant is zoveel mooier.

Ja, ik hou van zacht. Laten we allemaal deze kant van onszelf zien, zodat we een mooie en krachtige wereld neer kunnen gaan zetten.

Iris