Thuiskomen

De vraag is of jij je wel thuis voelt in deze wereld?
Die vraag had ik mezelf nooit echt gesteld. Ik ben hier nu eenmaal en ik weet mij best te redden. Echter op dat moment ging ik in een fractie van een seconde door mijn leven heen scannen en ik kwam op een heel diep gevoel uit. Nee, als ik echt diep voelde, voelde ik mij zelfs niet welkom in deze wereld.

Ik wist het ergens wel want ik voelde niet voor niks mijn rebelse verzet tegen alle systemen die er zijn, maar ik keek er alleen nooit naar.

Mijn zoontje was mijn spiegel. Hij worstelt al jaren met zich zichzelf. Hij kan niet aarden. Maar hoe kon hij ook als zijn moeder ergens anders “zweefde”.

Nee, ik zweefde niet bewust. Ik weet gewoon dat het zoveel mooier kan. In deze wereld ben ik eigenlijk uit mijn gevoel gestapt en er kwamen ook altijd situaties in mijn leven die bevestigde dat het veel fijner “ergens anders” was.

Totdat ik iemand ontmoette waarbij ik rust ervoer. Ik durfde weer te lopen. Hier, op deze aarde. Ik liep naast hem en ik voelde mij weer een klein meisje. Speels, onbezorgd. Als een klein kind liep ik over de stoeprand. Voet achter voet en ik maakte er een spelletje van om in balans te blijven. Om niet te vallen. Wat kinderen dus ook doen. Ik kwam thuis in mezelf.

Maar als snel kwam mijn leven in een stroomversnelling en ging ik weer zweven. Weg van hier.

En weer kwam ik een mooie ziel tegen die mij liet genieten van dit leven. Hij liet mij verlangen naar alles wat er is. Maar ook daar ervoer ik weer dat niet hier in deze wereld wilde zijn, want hier mocht het niet bestaan. Dus eigenlijk bleef ik maar weer zweven, daar waar we wel samen waren, want het aardse gemis was te pijnlijk.

We verlangen allemaal naar dat “thuiskomen”. En zeker als je voelt dat deze wereld niet jouw wereld is, dan is het heel lastig om “hier te blijven”. Maar het is juist heel belangrijk om te gronden. Te aarden en te zijn. In HEEL jouw wezen. Anders ervaar je iedere dag (onbewust) een strijd.

Kom thuis in jezelf. Je bent hier niet voor niks. Stap uit het gemis en verlang wat je verlangt. Zo zal je het verlangen aantrekken, want verlangen is iets moois. Iets groots. Het is de roep naar “thuis” en thuis ben je overal waar jij bent. Jij, in heel jouw wezen.

Zielsliefde

Zielsliefde is liefde op zo’n diep niveau dat je wankelt. Dat jouw waarheid niet meer voelt als jouw waarheid. Waar jij altijd in hebt geloofd voelt opeens anders. Het brengt je van jouw stuk. Je komt in een achtbaan van emoties terecht.

Zielsliefde begint als iedere andere liefde. Je voelt de klik. Het is een thuiskomen. Het is een gevoel dat je de ander al jaren kent. Je kan lachen, je kan jezelf zijn. Je voelt je vanaf het eerste moment heel erg aangetrokken tot elkaar.
Eigenlijk is dit niet zo raar. Wat er gebeurd is dat je in contact komt te staan met jezelf. Ook dit is hetzelfde als in het begin van iedere andere relatie. De ander vindt jou leuk en visa versa. Je hoeft je niet anders voor te doen dan je bent. Je wordt gezien, gehoord zoals je bent. Al jouw ego-lagen laat je van jezelf afglijden. Het licht dat er binnenin jou brandt wordt zichtbaar. Je straal door alles heen. Je verbindt je dus niet alleen met de ander, maar zeker ook met jezelf. Dit is het mooiste dat er is. Je hebt je van kleins af aan afgesloten voor jezelf en nu sta je in contact met jou eigen mooie ik. Als je zielsliefde hebt ervaren dan hoef ik jou niet te vertellen hoe magisch dat voelt. Verder lezen

Zielsliefde – Een vloek of een zegen?

Zielsliefde is in mijn ogen geen verliefdheid. Zielsliefde is in mijn ogen geen houden van. Zielsliefde is in mijn ogen een staat van zijn. Het is niet zwart, het is niet wit, het is een symbool van zwart en wit. De Yin en Yang

Zielsliefde is geen aanvulling en het is geen opvulling. Het is een samenzijn. Niet versmolten, maar los van elkaar samenzijn.

Zielsliefde is niet het “WOW” effect als je elkaar leert kennen, maar het diepe “ik-kom-thuis-gevoel”.  Lees meer

Is er een waarheid over tweelingzielen?

Ik begrijp alle gevoelens die je ervaart als je je hebt verloren in die ander. Het aantrekken en afstoten. Het willen helpen. Hoop houden dat hij kiest voor jou. Ik ken het van voor tot achter.

Maar wat is de waarheid over het verhaal van de tweelingziel? Je kan ook heel veel innerlijk werk te verrichten hebben en hierdoor niet veel van jezelf houden. Onbewust kan jij je vast blijven klampen aan die ander.

Misschien is het nodig om te vallen. Om jezelf uit elkaar te laten vallen en jezelf dan weer in elkaar te zetten, maar dan anders. Dan vanuit jouw eigen kracht, met zelfliefde. Durf te sterven zodat je weer geboren kan worden! Lees meer