Stress

Stress. We ervaren het vaker. Iets gaat niet zoals je wilt. Je hebt geen grip meer op situaties. Iemand begrijpt jou niet (meer). Het gaat gewoon niet meer zoals het altijd ging.

Maar is het wel altijd stress? Kan het niet zijn dat je aan het groeien bent. Dat jij jezelf aan het ontgroeien bent. Je wilt nog dat alles gaat zoals het altijd is gegaan, maar het voelt niet meer goed. Hoe kan dat nou denk je dan. Het voelt niet meer makkelijk. De oude jij wilt graag vasthouden aan het makkelijke. Jouw groei wilt dat ontstijgen. Je komt dus in een gevecht. En dit geeft natuurlijk ook een gevoel van stress. Je oude jij weet niet wat er te wachten staat. Eerst was alles duidelijk. Ook al was het niet altijd fijn, zolang er zekerheid is geeft dat al een heel groot stuk rust.

Nu voelt de oude jij niet meer fijn, maar is alles onzeker. Dat is het verschil. Je leven is onzeker voor jouw gevoel, want je staat op het punt om in bloei te gaan staan. En hoe mooi dat dat ook is, het geeft een onrustig gevoel als je altijd hebt vastgehouden aan zekerheden. Je mag de oude jij loslaten en vertrouwen hebben dat de nieuwe jij een nog mooiere weg heeft gevonden.

Iris

Advertenties

Is gelukkig zijn het doel in jouw leven?

Ben je gelukkig? Hoe vaak krijg je die vraag gesteld? Hoe vaak stel je die vraag aan iemand anders? Het is bijna dezelfde vraag als “hoe gaat het in de liefde?”
Vaak wordt het ook gezien dat als je een relatie hebt dat je dan ook automatisch gelukkig bent.

Maar wat is geluk eigenlijk? Is dat het doel in je leven? Dat je gelukkig moet zijn? De ene kan al van kleins af aan een doel voor ogen hebben. Studeren, een relatie krijgen, trouwen, kinderen en als het even kan nog een hond erbij.
En als je dit dan bereikt, dan kan je best gelukkig zijn. Je bent tevreden. Wat er wordt verwacht en wat je wilde is uitgekomen.

Maar wat als je niet weet wat je wilt? Wat als je nooit zo’n “droom” voor ogen hebt gehad? Wat als je een dwalende ziel bent? Een pion die hopt over het speelbord. Alles uitproberen in het leven en iedere uitdaging met geheven hoofd aangaan. Ben je dan ongelukkig omdat je geen doel hebt?

Het leven is bedoel om te ervaren en te groeien. En als je zelf die uitdagingen niet aangaat, dan komen en situaties en personen op je pad die jou dat wel laten ervaren. Van groeien en ervaringen opdoen wordt je wijzer. Je ziel ontwikkelt zich. Je voelt je fijner als je groeit. Wij zijn net als bomen en planten. We kunnen niet klein blijven in onze gedachtes. Nou ja, dat kan wel, maar dan ga je dit compenseren met andere dingen. Meestal materialistisch of met extreme dingen doen. Wat als jij op je 40e “het plaatje” hebt bereikt en je woont met je gezin en hond in een huis wat je ooit wilde hebben? Ben je dan automatisch gelukkig? Als jij dan dag in en dag uit hetzelfde leven hebt dan hoef je niet te groeien. Liefde, waardering en eigenwaarde worden je op een dienblad aangereikt door de mensen om je heen. Het wordt opgevuld door anderen, maar niet door jezelf.

Geluk zit van binnen en krijg je niet door het leven te creëren wat je altijd voor ogen had of wat je ooit dacht dat bij jou paste. Mensen veranderen (ja echt waar) en groeien. Dat is soms die onrust die je van binnen voelt. Je ziel die begint te roepen. Juist door te ervaren en door te leren en te groeien wordt je gelukkig.  Dan kun je helemaal alleen in een hutje op de hei met een glimlach op je gezicht wakker worden. (misschien dan wel met een hond naast je zijde  )

Iris ❤

Verliefd zijn is veel leuker…

Verliefd zijn is veel leuker en makkelijker dan…

Verliefd zijn gaat over in houden van. Zo gaat dat. Je kan die verliefde gevoelens niet vasthouden. In het begin is het allemaal leuk en zelfs magisch, maar na een tijd gaat dat gevoel weg. Dit is wat iedereen zegt en waar iedereen ook genoegen mee neemt. We zeggen dat dat komt door de sleur, door het leven op zich. De tijd van ontdekken is over. In het begin kijk je door die roze bril. De ander is lief, spontaan, open, mooi, sexy, warm, puur, liefdevol. De ander kan niks fout doen en als je iets ontdekt wat een beetje minder is, dan geef je er al snel een positieve draai aan.

Dit is projectie die in werking is. Je ziet in de ander wat je niet bij jezelf ziet of ervaart. En dit is mooi! Het is zo mooi dat je niet verder kijkt dan je bubble. Daarom maakt liefde ook blind…

Dan zit je in aanloop naar verliefdheid toe. Alles is nog onzeker. De ander is dag en nacht in je gedachtes. Voelt hij wel hetzelfde voor jou? Moet je je gevoel delen of is het beter om afwachtend te zijn? Je gedachtes blijven maar doordraaien. Jeetje, hij woont er bijna. Zal hij echt wel hetzelfde voelen? Hoe ga je dit “testen”? Dit stadium zal voor velen herkenbaar zijn. Dit is het stadium tussen hoop en angst. Je bent heel veel met die ander bezig. Terwijl als je niks mist in jezelf dan maakt het niet uit of de ander voor jou kiest of niet. Je leeft je leven en je geluk hangt niet af van die ander.

Nu sta je echter op een touw met alleen een stok in je handen. Je balanceert tussen hoop en angst. Aan de ene kant staat zijn achternaam al achter jouw naam en aan de andere kant ben je keihard naar beneden gedonderd en geloof je dat nooit iemand van jou zou houden. En dan… dan wordt de liefde echt beantwoord. Je kan niet gelukkiger zijn! Deze mooie man met al zijn mooie eigenschappen kiest voor jou! De zevende hemel is zelfs te weinig. Je zweeft in de 20e hemel.

Maar hoe komt het dat je zulke diepe gevoelens voor iemand kan hebben? Je negatief zelfbeeld dat je je hele leven al probeert te bedekken komt nu aan het licht. Je denkt dat die ander je zelfafwijzing kan verhelpen. Je wordt verliefd op iemand die jou afwijst zoals je al eens eerder hebt ervaren. Alleen nu maakt de ander de indruk jou niet af te zullen wijzen en zelfs onvoorwaardelijk lief te hebben. En dat is wat je wilt! Jij wilt wat je mist opvullen. Nu ervaar je juist dat het ook goed kan gaan. Wat in het verleden is gebeurd bestaat niet meer. Juist hierdoor krijg je de indruk dat al je problemen voor de sneeuw verdwijnen. De ander voelt zo goed. Je voelt even geen zelfafwijzing en al je problemen zijn even opgelost. Je egoconstructie is letterlijk even weg. Dus als je verliefd bent ben je puur, je bent helder, vol met onvoorwaardelijke liefde en behulpzaamheid. Je bent even wie je echt bent!

Maar als je je niet bewust bent van dit hele proces, dan weet je ook niet hoe het komt dat je je zo voelt als je verliefd bent. De ander is niet de ideale partner die jou heelt. De ander laat jou zien wat je in jezelf mist. Alleen zie je de ander niet als de trigger. Dus je ziet de ander niet als degene die bij jou deze gevoelens aanraakt. Nee, de anders IS in jouw ogen de perfecte partner. Je denkt dat de ander jou bevrijdt van dat beknellend gevoel en zelfafwijzing. Hierdoor wordt je afhankelijk. Alleen die ander kan jou gelukkig maken. De ander heeft iets wat jij niet hebt en daardoor wordt je zo aangetrokken.

Meestal blijft het bij deze aantrekkingskracht. Je zorgt ervoor dat de ander blijft geven door zelf te geven wat je partner wenst. Het is een feit dat die aantrekkingskracht minder wordt zodra je weer in je “normale” leventje rolt. Als je niet leert of groeit dan ga je weer door waar je was gebleven. Je gaat dus weer langzaam die jassen aantrekken want langzaam komt je zelfafwijzing weer omhoog. Deze bedek je dan met die jassen. En om liefde en erkenning te krijgen ga je weer de structuren aanbrengen die je geleerd hebt. De rol spelen die je kent om liefde en erkenning te krijgen bij die ander. Je vervalt in je oude patroon. Ook wel een vicieuze cirkel genoemd.

Toch kan je dit diepe gevoel vast houden zodra je eerlijk naar jezelf gaat en blijft kijken. Je kan dit zelfs omtoveren in nog iets mooiers. Liefde met dezelfde diepe gevoelens als verliefdheid, want deze zuivere liefde zit namelijk in jou! Als jij die ander ziet als jouw ultieme spiegel, dan kun je groeien. Je kan samen groeien.
Als je dit niet ziet dan wordt de persoonlijke groei onderdrukt. Je wilt dan liever een veilige en rustige relatie. Je bent bang dat als de ander groeit dat die dan vleugels krijgt en weg zal vliegen. Je doet dus dingen “uit liefde” om zo gewaardeerd te worden. Eigenlijk doe je het om die veilige basis vast te houden. Maar je houdt elkaar vast in een houtgreep. Je wiekt de vleugels van de ander en je luistert niet naar jezelf. Je doet wat je denkt dat goed is. Je doet wat je is geleerd. Je houdt vast aan het patroon dat je hebt meegekregen tijdens je opvoeding. Je houdt vast aan oude normen en waardes. Je leeft in een schijnveiligheid, want een ander kun je niet kort houden. Juist door die verstikking zal de ander steeds meer worstelen om los te komen. Want zeg eens eerlijk. Wat doe jij als je nek wordt dichtgeknepen? Dan probeer je je ook los te maken.

Als je deze bubble doorziet, dan kan je hem ontstijgen. Je kan bij jezelf blijven. Bij jezelf zonder die jassen. Je geeft de ander niet de schuld van iets als jij je boos of gekwetst voelt. Je gaat naar binnen kijken. Je gaat voelen. Waar komt dit gevoel vandaan? Waarom ervaar je soms iets heel heftigs? Je bespreekt dit met je partner. Je praat, je luistert, je groeit. En zo wordt de relatie iedere dag gevoed met een scheut liefde i.p.v. dat het zaadje telkens weer de grond in wordt gestampt als het wilt groeien.

En ja, dit proces kan je ook heel goed alleen aangaan. Groeien gaat zelfs  een stuk makkelijker als je alleen bent.

Iris ❤

Weerstand

Wanneer voel je weerstand?

Als je binnen zit en het zonnetje schijnt dan zit je lekker.

Als je de deur uit gaat dan voel je een briesje. Het zonnetje schijnt wel nog steeds. Zolang je stilstaat of je zit dan voel je de warmte op je gezicht. Heerlijk dat moment.
Dan kom je in beweging. Je stapt op de fiets. Dat lekkere briesje van net is opeens niet meer zo fijn. Nu je in beweging bent wordt het briesje een stevige wind. Een wind die weerstand geeft. Lees meer