Verlatingsangst en Bindingsangst – Zit er meer achter?

Ik heb jarenlang geworsteld met verlatingsangst. Althans, toen wist ik dat niet en nu “zie” ik het. Maar WTF? Ik kwam er ook achter dat ik bindingsangst had. Als iemand echt dichtbij kwam, dan was ik weg. Niet lichamelijk, maar in mijn hoofd en met mijn gevoel was ik al weg aan het rennen.

Maar… Is dat wel echt zo? Zijn die 2 termen niet gewoon woorden waar we ons achter kunnen verschuilen? Want wat ligt er nog achter verlatingsangst? Wat ligt er nog achter bindingsangst? Als je dieper gaat voelen, wat kom je dan tegen?

Bij beide angsten loop je op je tenen. Je houdt jezelf groot. Je doet je anders voor dan wie je bent. Je ademt niet door, je gevoel blijft steken. Het voelt als een beknelling, maar stel je eens voor als je dieper zou gaan? Wat kom je dan tegen? Je komt in een leegte, een plek waar het donker en koud is. De plek die je wilt blijven bedekken. Dus je bent altijd bezig met liefde en waardering te krijgen van anderen om die koude, donkere leegte niet te ervaren.

Je wilt niet verlaten worden! Daardoor geef je geen grenzen aan. Ze moeten je leuk blijven vinden, want zelf vind je je maar waardeloos. Je graait naar liefde, en ondertussen zie je niet meer wat je eigen behoeftes zijn. En die verlatingsangst is echt. Die angst gaat diep, maar het is jezelf die je al misschien bijna heel je leven voorbij bent gelopen. Je hebt jezelf al lang geleden verlaten!

En wat als iemand nu eens die koude leegte in jou zou zien? Dan zal die ander jou niet meer leuk vinden toch? Dus iedereen die ook maar iets te dichtbij komt, die duw je weg. Je laat de hele wereld zien hoe sterk je bent. Dat je het wel redt in je eentje. Jij bent die zelfstandige persoon die niemand nodig heeft. En als je dan de warmte voelt van iemand anders, dan is jouw kou opeens weer zo voelbaar. En dat wil je niet. Die kou die doet verdomde pijn. Dus je duwt af. Je zet weer een masker op en je gaat door. En met dat masker, zie je ook jezelf niet meer.

En het is zo makkelijk om mee te gaan in die verlatingsangst en bindingsangst. Het lijkt wel of iedereen het heeft. Dan zal het wel normaal zijn toch? Als je eerlijk bent hoef je ook niet eens die angsten te zien. Er is afleiding genoeg. Voel je je even niet geliefd? Tinder staat vol met aandacht. Komt iemand te dichtbij? Een leuke avond stappen, een nieuwe cursus of wat dan ook. Het ligt allemaal voor het oprapen.

De enige vraag is…Hoe is het nu ECHT met mij?

Gooi je maskers af. Kijk in je eigen ogen. Richt je niet op anderen.
Ga naar binnen. Voel die leegte. Ervaar die kou. Die kan niemand anders voor jou vullen. Huil je eigen warme tranen zodat je van binnenuit smelt.

Juist dat ben jij! Dat is jouw ziel. Sta open voor jezelf en juist pas dan zal je vol vertrouwen in een verbinding met iemand anders kunnen stappen. Dan hoef je je niet meer anders voor te doen, dan hoef je geen angst meer te hebben dat de ander jouw leegte ziet. Je kan dan jezelf zijn en je omarmt je eigen leegte. Ook die mag er zijn.

Dat kleine mensje in jou wat ooit de weg is kwijtgeraakt, mag weer thuiskomen.

Die termen, daar hoef jij je niet achter te (ver)schuilen. Ga jezelf zien

Iris ❤

Vindt je deze blog mooi of waardevol?
Vanaf nu kan je MooiMens supporten door een donatie naar keuze te doen. Ik ben je hiervoor heel dankbaar 💞🙏
Je bent welkom om een donatie te doen via 1 van de onderstaande linkjes.

Tikkie

PayPal

“Fijne” relatie

Na heel veel meegemaakt te hebben in relaties, had ik rond mijn 35e levensjaar dan eindelijk die veilige relatie. De relatie die goed voelde, met een fijne man waarvan ik geen angst hoefde te hebben dat hij mij zou verlaten. Hij had namelijk “zijn leven” opgegeven om bij mij te zijn. Voor mij voelde het alsof ik eindelijk eens een keer op adem kon komen.

Niet dat de relatie op een fijne manier was begonnen. Nee, bij lange na niet. Hij zat in een relatie die ten einde liep, maar hij durfde er niet uit te stappen. Er was veel mee gemoeid. Hij zag mij echter als zijn reddende engel en ik speelde die rol graag mee. Door die andere relatie verliep ons nieuwe begin niet geheel rooskleurig. Hierdoor leek onze band echter wel heel sterk te zijn. We hadden dit samen overleefd. We konden na dat alles aan en niks zou ons uit elkaar kunnen drijven. Lees meer

Wat is nou liefde?

Wat is nou liefde? Ik zeg wel eens vaker in een blog: “We denken dat dat liefde is”. Ik besef me maar al te goed dat we dit inderdaad ook zo denken. Het is allemaal zo vanzelfsprekend. Ook ik dacht nog niet zo lang geleden zo. Ik had het namelijk nog nooit anders gezien. We denken altijd dat dat mooie gevoel wat je voelt als je liefde ervaart, dat dat door die ander komt. Die ander laat jou zweven. Die ander geeft jou liefde. Heel begrijpelijk, want je ervaart pas dat gevoel als je in contact staat met die ander. Maar wat als ik zeg dat je dat gevoel ervaart door het mooiste mens op deze aarde… JEZELF?! Kom, we gaan eens een wandeling nemen over het pad dat liefde heet. Wandel je mee? Lees meer

Tweelingziel… Het begin

Geschreven op 6 februari 2016

Tweelingziel? Wat is dat?! Anders gezegd: WTF moet ik hiermee?!
En is single mama zijn wel zo makkelijk zoals iedereen maar denkt?

Tweelingziel: Eigenlijk vind je het niet normaal dat je zoveel aan iemand moet denken. Waarom blijft die persoon in je gedachten? Je probeert verder te gaan. Je te focussen op je eigen leven, maar het lukt gewoon niet. En je wordt er zelfs helemaal gek van. Geloof me, je wilt dit niet maar het gebeurd. Iedereen om je heen zegt dat je die persoon gewoon moet vergeten – MOVE ON!
Dat is je toch al vaker gelukt!? Hij/zij is je niet waard. Kijk eens wat hij/zij doet (of juist niet). Als je vanuit je verstand (ego) gaat denken klopt dit zeker, maar je hart zegt iets anders. De verbinding met je tweelingziel is er gewoon en is sterk.
Wat je ook doet, deze persoon blijft terugkomen in je gedachten. Je kunt je niet concentreren. Je weet niet wat er met je aan de hand is.
Als je samenkomt met je tweelingziel dan kun je dat niet met iets anders vergelijken. Het doet zoveel met je. Maar meestal “kan” deze tweelingzielrelatie niet plaatsvinden. Maar wat voel je dan? Wat wil deze relatie van je? Wat moet je hier in vredesnaam mee? Dat zijn vragen die boven komen. En nu zijn ego vragen niet zo relevant (het “waarom” en “hoezo” enz). Het is meer de vraag hoe je hiermee om kunt gaan. Hoe ga je dit vanuit je hart voelen!

Meestal gaat 1 persoon zich er meer in verdiepen, terwijl de ander wegrent en het liefst zo hard mogelijk. (Runner – Chaser). Je maakt iets bij elkaar los en de ene gaat ermee aan de slag om te kijken wat dat precies is en de andere wilt zijn vertrouwde leventje niet opgeven. Het ego houdt tegen. Ze zeggen niet voor niks dat het verstand en het hart niet samen gaan. Er is echter niks mooiers dan je hart volgen!
Er is niks mooiers dan dat je op 1 niveau / trilling kunt zijn met je tweelingziel. Er zal zoveel energie vanuit gaan. En dat is een reis. En ieder mens heeft zijn eigen weg te bewandelen en komt vroeg of laat tot dit inzicht. En hier vertel ik jullie steeds stukjes over mijn reis.

Single mama: Tevens ben ik single mama. Ook dat is een aparte reis. Je bent het anker voor je kind(eren), De superheld
Je moet je eigen leven op de rit krijgen en houden en er is niks belangrijkers dan je kind(eren). Er zijn heel veel single mama’s en het is tegenwoordig de normaalste zaak van de wereld, alleen is het allemaal wel zo makkelijk zoals iedereen denkt?. Voor de buitenwereld lijkt het altijd super te gaan, maar is dat ook altijd zo? Ook hier zal ik mijn eigen inzicht over geven.
Dus welkom bij mijn reis. Het grote avontuur

Ik vind het leuk om jouw ervaring te lezen. Voel je vrij om een reactie te schrijven!