Afwijzing

Opeens had ik een gillend, boos en gefrustreerd kind voor mij staan. Hij kwam heel rustig uit school. We lachte, we praatte, we keken naar de hakselaar en de tractors. We kwamen thuis en opeens stond hij daar. Boos omdat de boer al bijna klaar was en hij niet langer had mogen kijken. Gefrustreerd dat hij naar mij moest luisteren. Hij wilde niet eerst eten en dan gaan kijken, hij wilde eerst weer gaan kijken.

Ik probeerde rustig te blijven, wat vaak een hele uitdaging is. Toch merkte ik dat er iets anders achter dit gedrag lag. “Vindt je het niet fijn dat er niemand was om mee af te spreken” vroeg ik. Toen kwamen bij hem de tranen en liep hij huilend naar zijn kamer. Ik had de angel  in de wond te pakken.

Die ochtend had ik gezegd dat hij kon afspreken, net als de dag ervoor. Ik had vrij. Toen hij uit school kwam en ik vroeg of hij had afgesproken kwam het erop neer dat niemand kon. Iedereen had al afgesproken of kon niet i.v.m. sport of BSO. Ik gaf hem als tip dat hij dan misschien ook beter gelijk in de ochtend af kon spreken want dan had hij de meeste “kans”. Dat mocht echter niet volgens hem. Als je eenmaal in de klas bent moet je gaan zitten en blijven zitten. Voor mijn gevoel was dit zijn houvast voor hemzelf om goed te praten waarom het niet was gelukt om af te spreken.

Mijn zoontje is van de eerlijkheid, lief zijn en alles wat mooi is. Hij is rustig en kijkt altijd eerst de kat uit de boom. Hij heeft vriendjes, maar is niet zomaar met iedereen bevriend. Omdat ik er best mee bezig ben dat hij mag afspreken, en hij nu niemand had die met hem wilde spelen voelde hij zich afgewezen.

Vanmorgen wilde ik hem nog helpen en vroeg ik aan een goed vriendje of hij kon afspreken. Gelijk kreeg ik het antwoord dat hij al had afgesproken (nog voor hij de school in was). Toen voelde ik dezelfde angel in mijn wond. Zelfs zijn beste vriendje kon niet afspreken en dat stak mij heel erg. Even ging ik weer terug in mijn eigen kindertijd door in de huid van mijn zoontje te kruipen. Even voelde ik de afwijzingen in mijn kinderjaren. Tevens voel ik mij ook nog niet echt “opgenomen” in het dorp waar ik nog niet zo lang woon. Ook dat heeft ermee te maken.

Gelijk vond ik het bijzonder dat ik deze pijn nu mag ervaren door het te zien bij mijn zoontje. Het is dus tijd om dit te doorvoelen en niet meer weg te stoppen.

Ik heb besloten om niet meer te zeggen dat hij kan afspreken. Ik heb besloten om niet meer te vragen of hij met iemand heeft afgesproken. Ik ga hem geen tips meer geven, want als het dan nog niet lukt dan voelt de afwijzing des te zwaarder. Hij is nu eenmaal rustig en kijkt eerst de kat uit de boom. Het zal vanzelf weer makkelijker gaan.

Iris

Het innerlijk kind

Het innerlijk kind. Er wordt over gezongen, er wordt over gesproken, maar wie is dat innerlijke kind nu eigenlijk? Waar gaat het eigenlijk over? Is dat het gevoel dat omhoog komt als je samen met je eigen kind even lekker “kind” bent of is dat echt iets anders?

Het innerlijk kind is niet dat blije gevoel in jou en ook niet dat huppelend meisje of dat zingend jongetje. Jouw innerlijk kind is dat kindje dat beschadigd is geraakt. Dat kindje dat onbewust emotionele pijn heeft geleden. Ja, ook als je een fijne jeugd hebt gehad.

Jouw ouders hebben namelijk eigen pijnen opgelopen in hun jeugd. Ze hebben zelf angsten ervaren en die worden geprojecteerd op jou. Ze wisten niet beter. Lees meer

Jezelf tegenkomen

Als je iemand hoort zeggen dat die zichzelf is tegengekomen dan denken we al snel dat die door een hel is gegaan. Jezelf tegenkomen is namelijk in ieders ogen niet fijn. Je komt je eigen angsten tegen. Je grote verdriet. Dingen die je niet hebt verwerkt. Toch is dat niet wie je bent en dus ook niet wie je tegenkomt als je jezelf tegenkomt.
Lees meer

Hallo papa en mama

Wat voor een invloed hebben je ouders eigenlijk op jou zoals je nu bent?
Misschien denk je wel: helemaal niks want ik heb geen contact met mijn ouders of mijn ouders zijn overleden.
Of je denkt dat je heden en je toekomst helemaal alleen met jou te maken heeft.
En toch weet je dat als je bezig bent met de weg van bewustwording, dat je ouders meer invloed op je hebben gehad dan je denkt, dan je zou hopen.
Lees verder