Zo is het leven

Soms gebeurt er in ons leven iets wat niet fijn is. Je kan je hierdoor erg verdrietig voelen. Het raakt jou.. Je beseft dat dit jou ook kan overkomen. Wat was het deze keer dichtbij. Je voelt verdriet, pijn, angst.
Je wilt niet dat dit jou raakt. Je wilt niet stilstaan bij deze gevoelens. Je wilt sterk zijn. Je vindt jezelf maar stom dat jij je zo laat meeslepen door die gevoelens en je zet een knopje om.

Zo is het leven” roep je dan maar lachend.

Je ontkent je eigen gevoelens en je zegt wat je denkt dat iedereen wilt horen. Geen gezeik en gewoon doorgaan. Aan al die gevoelens heb je toch niks… Dus weg ermee!

Maar iets gaat niet weg als je alleen zegt dat het weg moet gaan. Dat is wishfull thinking, of new age denken. Het is jezelf iets wijsmaken.

Het is hetzelfde als boeken lezen over jezelf helen, maar met alleen lezen gebeurt er weinig. Het is hetzelfde als zeggen dat je stopt met roken, maar met woorden uitspreken gebeurt er niks. Het is hetzelfde als twee keer per week naar yoga gaan, je voelt je relaxter. Je bent gezond bezig, maar dat gevoel is niet wat je wilt ervaren diep van binnen.

Je kan iedere dag bidden tot God of Allah of Boedha. Je kan vragen of vergiffenis, om meer geluk of gezondheid. Je bent dan heel religieus bezig, maar je legt de hoop op jouw geluk bij iemand anders neer.

Zie je het patroon? Je wijst jezelf af door iets niet te mogen voelen van jezelf of omdat anderen vinden dat je je niet moet aanstellen. Of je vindt van jezelf dat je er niet te lang bij stil moet blijven staan. Je stopt de pijn en het verdriet maar weg en roept lachend dat het niet anders is en dat het heus wel weer goed komt. Shit happends, that’s life!

Vervolgens ga je vrolijk verder, met dat gevoel IN jou. Je neemt als het ware genoegen met dat gevoel. Je neemt genoegen met positief denken, je neemt genoegen met het gevoel dat je voor een dubbeltje bent geboren en nooit een kwartje zal worden. Met dit alles lijkt het alsof je het positief bekijkt, maar het enige wat je doet is je gevoel wegstoppen.

Je zet jezelf eerder in een slachtofferrol en dit kan weer lijden tot hele negatieve gedachtes.

Je kan woorden zeggen, je kan woorden denken en hoe mooi de woorden ook zijn, jouw gevoel kan zoveel anders zijn. Iemand kan tegen jou praten en je kan je zo binden, maar woorden zijn woorden. Je kan ook naast iemand zitten en elkaar voelen… zonder woorden…

Juist dat is het verschil. De weg is naar jezelf toe, niet al die omleidingen buiten jou om.

Iris

 

Advertenties

You make me feel…

Als je net een nieuwe auto hebt gekocht dan kan je blij zijn en trots. Maar dat blije en trotse gevoel krijg jij niet van die auto. De auto is een voorwerp en voorwerpen hebben geen emotie of gevoel. Ze kunnen jou dit dus ook niet geven.

Als dezelfde auto na drie weken al kapot is, dan kan je je verdrietig voelen. Maar weer geeft die auto jou geen verdriet, want het is een voorwerp. Lees meer

Gevoelens onderdrukken – wat doet dat met jou?

Wat houden we ons toch vaak zelf voor de gek. We voelen ons niet fijn, maar aan iedereen laten we iets anders zien. We lachen op feestjes, we plaatsen vrolijke foto’s op Facebook en als ons wordt gevraagd hoe het gaat, dan zeggen we “goed”. Stel nu eens voor dat ons wordt gevraagd hoe we ons voelen dan gaan we even denken wat we voelen en meestal begrijpen we er niks van, dus zeggen we “goed”. We denken dat we moeten weten hoe wij ons voelen, maar voelen doe je niet met je hoofd.

Soms is het simpel. Als we een leuk bericht hebben gehoord, als we goed nieuws hebben gekregen of als alles gewoon lekker loopt, dan voelen we ons blij.

Deze gevoelens “begrijpen” we en laten we toe, gewoonweg omdat ze fijn voelen. Hier willen we meer van hebben en we zetten ons hele systeem open.

Gevoelens die wij niet willen voelen die sluiten we buiten. Angst, verdriet, boosheid, Dat buitensluiten dat noemen we onze gevoelens onderdrukken. Stel je bent kwaad op iemand en niet op zomaar iemand. Je bent bijvoorbeeld kwaad op de vrouw van jouw beste vriend. Dan heb je grote kans dat je jouw gevoelens niet uit, uit angst om je vriend te kwetsen of zelfs kwijt te raken. Of je voelt verliefdheid, maar dit mag je niet voelen omdat je in een relatie zit met iemand anders dan waar je verliefd op bent. Je gaat dit onderdrukken omdat je angst hebt om jouw partner kwijt te raken. Misschien voel jij je verdrietig omdat je net iets rots hebt meegemaakt, maar je hebt een baan waar jij dit niet kan laten merken.Lachend sta je op je werk met een steen in je maag.

In al die situaties blijf jij je gevoel onderdrukken. Als je dit dagen, weken of maandenlang doet dan levert dit uiteraard spanningen op. Jouw cellen in jouw lichaam moeten zich blijven verzetten waardoor je lichamelijke klachten kan gaan krijgen. Of die krijg je gewoon. Dat is een feit.

Je bent je niet bewust van dit proces. Je ervaart angst en die angst roept verzet op tegen jouw emoties omdat je angst hebt. Je hebt angst om degene te verliezen waar jij je afhankelijk van hebt gemaakt. Het kan ook jouw baan zijn. Zodra jouw gevoel iets anders verlangt dan wat je doet, dan onderdruk je jouw eigen gevoel. Jouw lichaam gaat tegen in verzet en je krijgt lichamelijke klachten.

Ga luisteren naar jouw hart. Als jij leert te luisteren wat het jou te zeggen heeft dan maak je geen keuzes die gebaseerd zijn op angst. Je gaat openstaan voor je eigen gevoel en je gaat jezelf leren kennen door alle dingen die je meemaakt met jezelf. Dat is de weg naar jouw hart.

Iris

De donkere nacht van de ziel

De meeste die mijn pagina volgen zullen wel weten wat ik bedoel als ik het heb over de donkere nacht van de ziel.

Het is niet gewoon een nacht waar jij je alleen voelt. Het is niet gewoon een nacht waar jij liefdesverdriet ervaart. Het is niet een nacht dat je “gewoon” aan het piekeren of aan het malen bent.
Het is een nacht zo zwart dat je hebt gedacht dat je letterlijk levend begraven was. Het is een nacht waar je dacht dat jouw leven nooit meer mooi kon zijn. Het is een nacht waar je in foetus houding ligt en zou willen dat alles langs je heen zou gaan. Het is een nacht die jou door een tunnel trekt waar je niet wilt zijn. Alle pijnlijke emoties komen op jou af en er is geen uitweg. Van het ene verdriet, loopt je naar het andere. Het stopt niet. Je vervloekt jezelf en ook iedereen om jou heen. Je vindt jezelf niks meer waard. Je zou willen dat je niet meer leefde. Je zou willen dat er geen morgen meer kwam, want wat als jij je de dag erna nog zo voelt? Dit gevoel trek je niet. Lees meer