Ik lees een bericht.
Ze is niet geslaagd.
 
Deze moeder die het deelde, deelde het met trots. De dochter had meer dan haar best gedaan, dus ze was al geslaagd.
Alleen niet voor deze maatschappij.
 
En ik begin te huilen.
Er komt zo’n intens verdriet omhoog. Wat is dit nu?
Waar komt dit gevoel vandaan?
 

En weer voelt onze maatschappij zo onvriendelijk. Zo doods. Zo “regelachtig”.
We zijn geslaagd als we aan bepaalde voorwaarden voldoen, maar we krijgen nooit een diploma gewoon om wie we zijn.
 
We worden zelfs bekritiseerd, weggezet, uitgelachen, aan de kant gezet als we onszelf zijn.
Dan zijn we “te veel”, niet normaal of anders.
 
Hierdoor weten velen niet wie ze echt zijn, of laten zichzelf niet zien zoals ze zijn.
Iedereen kan iemand worden.
 
Maar niet velen kunnen zichzelf zijn.
Laten we daar nu eens verandering in gaan brengen.
 
Ook zonder papiertje kan je doen wat je leuk vindt.
We hechten zoveel waarde aan papier met woorden erop.
Een diploma
Een huwelijksakte
Een koopcontract
Geld
 
Maar dat is niet wie je bent of wat je hebt.

gezakt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.