Weerstand zorgt voor lijden

Niemand wilt zichzelf niet fijn voelen. We moeten niet blijven hangen in negatieve gevoelens. We moeten er zo snel mogelijk vanaf. We willen dan ook graag aan de buitenwereld laten zien dat we ons gelukkig voelen.

Zo hebben we het geleerd en zo blijven we dit doen. Althans, als je je niet bewust bent van je eigen ware ik.

We zoeken troost in eten. We zoeken geruststelling bij een nieuwe liefde. We zoeken blijdschap in alcohol. We zoeken “niet denken” in drugs. We zoeken rust door TV te kijken enz. enz.

Dit is echter een schijngeruststelling. Schijngeluk en schijnveiligheid. Het geluk dat je zoekt, zoek je dan altijd buiten jezelf. En je voelt je dan ook even fijn en gelukkig, dus je zal ook denken dat je het daar allemaal in kan vinden, maar je blijft zo bezig om het nodig te hebben. Je hebt het nodig van dingen en mensen buiten jezelf om. Eigenlijk zorgt het alleen maar meer onrust. Je moet de schijn hoog houden.

Bewust-worden van dit patroon kan daarom ook weerstand bieden. We willen ons niet ongelukkig voelen. Daarom lijkt het ook soms dat bewustwording ons ongelukkiger maakt, in plaats van blij. Daarom bewandelen mensen ook niet vaak het pad van bewustwording.

Het cirkeltje wat we nu kennen is dat je negatieve emoties ervaart. Deze wil je niet ervaren. Je gaat dus iets doen om je fijner te voelen. Er is verzet tegen de negatieve emoties. Juist door dit verzet voelen we ook lijden, waardoor we er doorgaan nog sneller vanaf willen komen. En zo blijf je dus in een sluimerende staat van ongerustheid. Je denkt dat het is opgelost tot je de volgende crisis meemaakt.

Bewustwording biedt geen verzet tegen negatieve emoties. Je laat het er zijn. Je merkt opeens dat een bepaald gedrag van jezelf een patroon in je leven is. Of je hebt een onbeschreven “weten” dat je nu klaar bent met je altijd zo voor te doen zoals je doet. Je gaat kijken naar je eigen gevoelens. Er is niemand die zegt dat je door moet. Je blijft stilstaan. Verwar dit niet met stilstand. Je bent op dat moment namelijk hard aan het werk met jezelf, voor jezelf en door jezelf.

En dit doe je niet zomaar. Je doet dit stapje voor stapje. Het voelt als een achtbaan. En het klopt dat je in het begin niet weet waar je het zoeken moet. Het voelt als een vis die spartelt op het droge. Echter zal je steeds vaker een moment van echt geluk ervaren. Dat geluk komt dan diep vanuit jezelf. Je hebt daar niemand of iets meer voor nodig. Je ervaart het gewoon. Je voelt de liefde weer stromen. Dat is niet de liefde voor een ander of door een ander (zoals je vaak denkt als je verliefde bent). Nee, deze keer komt het vanuit jezelf. En in het begin zal dat heel soms zijn, maar het wordt steeds meer. Je gaat je eigen patronen doorzien en je zal zelfs kunnen lachen om de dingen die je doet, want diep van binnen voel je dan opeens waar je mee bezig bent.

Je gaat jezelf leuk vinden. Niet door alles wat je altijd hebt gedaan, of wat je dacht dat je was. Dat is het verschil.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.