Ik denk dat ik voel

Ik blokkeer
Ik scherm me af
Ik wil meer, ik wil anders, ik kan dit niet
Ik denk dat de liefde over is

Allemaal zinnetjes die in ons hoofd rond kunnen spoken. We gaan twijfelen. We zijn even zo uit verbinding dat we ieder “iets” gaan overdenken.
Ik moet de ander toch missen, anders is het toch geen liefde?
Ik kan toch niet genoegen nemen met dit wat is? Hij moet maar veranderen!
Ik vind hem / haar helemaal niet aantrekkelijk. Waarom voel ik dit dan zo sterk?
Zie je wel, hij/zij is net zo als al die anderen. Wat hij/zij kan, kan ik ook (of nog beter).

En zo ebt de liefde langzaam weg. Het stroomt niet meer. We blokkeren, maar is dit nodig?
En natuurlijk is het dan niet gelijk over. We blijven, maar we blijven met terughoudende gevoelens. Dit is vaak al het begin van het einde, en dat einde maken we zelf in ons hoofd.

Liefde gaat om gevoel. Liefde gaat niet om het denken.

Als je op dit moment in een verbinding bent met iemand, maar je bent niet samen, wat ervaar je dan? Als het even “niet lekker loopt” of je ligt in de knoop met je eigen gevoelens, dan schiet je in dat denken. Toch is de plek waar je op dat moment bent helemaal oké. Je bent oké. Het is alleen jouw denken wat jou iets anders laat ervaren. Het denken laat jou denken dat er iets moet veranderen. Dat de ander moet veranderen, of dat jezelf niet goed genoeg bent.

En dan zie je elkaar. Je voelt hoe de ander voelt. Je komt weer tot rust. Niet omdat nu alles is opgelost in jouw denken, maar de verbinding voelt fijn. Sommigen denken dan gelijk weer dat de ander jou geruststelt. Ow en dat mag niet. Je moet het allemaal zelf kunnen.

Er is echter een verschil in het denken dat de ander jou geruststelt, en het ervaren wat er IS. Wat er is, dat voel je, dat beleef je. Wat je daarna gaat denken, is allemaal in je hoofd. We maken ons druk over onze “oude wonden”, over bindingsangst en verlatingsangst. We gaan onszelf en de ander analyseren.

Maar wat als je dat denken nu eens uit je hoofd laat. Denk, maar deel wat je denkt. Krop het niet op. Ga daarna luisteren naar jezelf. Is het wel “echt” wat je denkt? Want als je oké bent alleen, waarom zou het door het denken dan opeens anders zijn?

Telkens als je gaat denken, dan blokkeer je de liefde. Je bouwt weer een stukje van die muur. Dus probeer telkens terug te gaan naar het ervaren, naar het voelen. Voelt dat oké? Dan geniet ervan. Voelt dat niet oké, dan verander iets.

Ga van denken, naar voelen. We willen graag alles analyseren, maar wat je ook bedenkt, het zal voor jouw ego nooit goed zijn. “Had ik maar”, “Ja maar”, “En wat als ik nu eens”

Dus voel en blijf dicht bij jezelf. Blijf openstaan. Blijf delen.

Iris

Vindt je deze blog mooi of waardevol?
Vanaf nu kan je MooiMens supporten door een donatie naar keuze te doen. Ik ben je hiervoor heel dankbaar 💞🙏
Je bent welkom om een donatie te doen via 1 van de onderstaande linkjes.

Tikkie
https://tikkie.me/pay/sno4bkmqhr45qc0oica2

PayPal
https://www.paypal.me/mooimens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.