Verwachtingen en seks

Hoe vaak kus jij je partner nog als je in een lange relatie zit? Niet die kus op de mond bij het afscheid of bij het weerzien, maar die heerlijke lange tongzoen! Doe je dat als je ‘s avonds samen op de bank zit of als je samen ergens naar toe gaat? Of gebeurt dat alleen nog als je samen in bed ligt? En blijft het dan vaak bij die heerlijke tongzoen of wil je dan ook meer? Of denk je dat je partner uit is op seks en schiet je gelijk in verzet omdat je toch echt geen zin hebt of gewoon moe bent?

Die heerlijke intieme zoenen die je in het begin van de relatie graag deed delen, dat verdwijnt na verloop van tijd, wat natuurlijk wel zonde is. Ik zal hier nog een aparte blog over schrijven. Vaak wordt er niet lekker gezoend omdat de vrouw denkt dat de man uit is op seks. Na die lange dag heeft ze echt geen zin om dan ook nog eens seks te hebben. Gelijk schiet de vrouw in verzet of ze bedenkt zich dat het alweer twee weken geleden is en “geeft maar toe”. Draait de vrouw zich om, dan voelt de man zich zwaar afgewezen. Het kan natuurlijk ook andersom. De man heeft in de ogen van de maatschappij (dus ook in de ogen van de vrouw) altijd zin in seks. Als de vrouw de man wilt verleiden en hij heeft geen zin, dan voelt de vrouw zich al snel te min. Ze gaat twijfelen aan zichzelf.

Al die twijfels, gevoelens van afwijzing, dat toch maar toegeven, al dit samen zorgt ervoor dat we dichtslaan. Het kan voorkomen dat elkaar verleiden er helemaal niet meer inzit. Liever geen poging wagen, dan die afwijzing te ervaren.

Maar wat als we eens zouden beginnen met praten in plaats van te denken wat de ander denkt! Als we eens zouden delen wat voor een gevoel opkomt en verder niet willen dat de ander er iets mee moet doen om jou van dat gevoel af te helpen. Gewoon delen.

Vaak durven we echter onze gevoelens niet te delen met degene waar we van zeggen van te houden. Als je niet kan delen, hoe kan je dan wel van de ander houden? Je houdt namelijk helemaal niet van jezelf als je niet je diepe gevoelens voelt en deelt. Je kropt die gevoelens juist op of je doet iets wat je eigenlijk niet wilt. Of je geeft de ander de schuld omdat jij niet krijgt wat je wilt. Je luistert dan niet naar jezelf. Je

gaat niet naar jezelf kijken en op zoek waarom jou dit allemaal raakt.

Je voelt je dan juist boos, verdrietig of gefrustreerd. Er wordt er echter niet meer over gesproken. Misschien maak je zelfs wel ruzie. Hiermee is dan de kous af en de dag erna wordt er niet meer over gesproken. De orde van de dag is er weer. Je moet met elkaar praten over de praktische kanten van de dag. Wie zorgt voor de kinderen, wie doet boodschappen, wie regelt vanuit het werk die monteur? En zo bedek je die gevoelens met de beslommeringen van de dag. Die dagelijkse dingen kunnen jou een veilig en vertrouwd gevoel geven, maar hoe zit het met die gevoelens van de dag ervoor?

Er kan echter zoveel meer gehaald worden uit de liefde. We hoeven geen genoegen te nemen met die kus op de mond of met die verplichte en snelle vrijpartij standaard op zondagochtend.

Als je niet durft te delen hoe jij je voelt of wat je ervaart, dan doe je dat omdat je angst hebt. Je denkt dan dat de relatie beter is dan jezelf. Hoe mooi zou het zijn als je durft te staan voor je eigen gevoelens. Dat je vanuit jezelf kan delen wat er in jou speelt. Dat je kan delen vanuit je eigen liefde. Wat is een relatie als jij niet jezelf mag zijn? Ieder mag zichzelf bewust zijn van zijn of haar eigen aandeel in de relatie.

Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.