“Fijne” relatie

Na heel veel meegemaakt te hebben in relaties, had ik rond mijn 35e levensjaar dan eindelijk die veilige relatie. De relatie die goed voelde, met een fijne man waarvan ik geen angst hoefde te hebben dat hij mij zou verlaten. Hij had namelijk “zijn leven” opgegeven om bij mij te zijn. Voor mij voelde het alsof ik eindelijk eens een keer op adem kon komen.

Niet dat de relatie op een fijne manier was begonnen. Nee, bij lange na niet. Hij zat in een relatie die ten einde liep, maar hij durfde er niet uit te stappen. Er was veel mee gemoeid. Hij zag mij echter als zijn reddende engel en ik speelde die rol graag mee. Door die andere relatie verliep ons nieuwe begin niet geheel rooskleurig. Hierdoor leek onze band echter wel heel sterk te zijn. We hadden dit samen overleefd. We konden na dat alles aan en niks zou ons uit elkaar kunnen drijven.

De afstand was echter een probleem. We wilde graag iedere dag bij elkaar zijn. Daarvoor reisde hij iedere dag twee en een half uur. Hij stortte zich helemaal in onze relatie, wat voor mij heel fijn voelde. Eindelijk eens een man die ballen had. Die mij echt zag staan. Al snel verkocht hij zijn huis, zodat we echt samen konden zijn.

Ik kon eindelijk eens gaan genieten van al die liefde. Het was als een warme deken. Toch was er niet echt een spanning tussen ons. Het was mooi, dat was het. Eindelijk “had” ik een man waarmee ik die diepe verbinding mee kon ervaren.

Hij koos voor mij en vertrok uit zijn geboortestad

Al heel snel woonde we samen (want het voelde zo goed)

Hij had weinig vrouwelijke vriendinnen, waardoor ik geen angst hoefde te ervaren.

We hadden dezelfde passie en we waren een gouden koppel hierin.

Ik had alles wat ik graag wilde en toch kwam ik op een punt dat ik merkte dat ik misschien niet zo gelukkig was zoals ik dacht te zijn.

Hoe raar is dat dat je iets denkt te zijn en voelt dat je het niet bent…?

Ik dacht dat een relatie met een “goede” man, mij alles kon geven wat ik wilde. De zekerheid, de geborgenheid. Eindelijk verlost van al die players. Nooit meer de angst of ik wel goed genoeg was. Dat ervoer ik dan ook, maar er ontbrak iets.

Ik wist niet dat ik iets miste, tot ik merkte dat ik iets miste.

Ik voelde mij aangetrokken tot een vriend van hem, maar hey, ik mocht niet verder kijken want ik had alles!? Het zou stom van mij zijn om dat allemaal op het spel te zetten. Eindelijk was ik gelukkig, dan moest ik niet roet in het eten gaan gooien. En zeker niet na wat hij had opgegeven voor mij. Dat zou echt respectloos van mij zijn!

Ik had nooit de behoefte gehad om kinderen te krijgen. Ik dacht dat dat kwam omdat ik nooit echt lange relaties had. Dus toen het veilig voelde, dacht ik dat je kinderen “neemt” uit liefde. Dat het zo hoort…
Ik was nooit een held in het huishouden en toch werd er verlangd dat ik dat erbij deed. Hij was voor mij verhuisd, dus ik vond het niks raars dat ik dan ook vaak mee moest zijn kant op. Ook al had ik daar niet altijd zin in.

Hij deed heel veel en toch voelde ik niet die balans. We waren beste maatjes en hadden veel lol, maar diep van binnen was dat ergens niet genoeg.

Ik had mijn hoop gevestigd op deze relatie. Ik had eindelijk iemand die mij nooit in de steek zou laten. We waren goede zakenpartners en gingen graag samen op pad. Hij steunde mij met mijn eigen bedrijf. Hij had meelevende ouders die ik zelf nooit had gehad. (achteraf was dit ook een illusie) Het was alles wat ik altijd al gedacht had te willen hebben.

Ik wist niet dat ik iets miste, tot ik merkte dat ik iets miste.

Tot ik (onbewust) zijn vertrouwen had geschaad. De binding was gebroken en ik viel in een gat. Wat moest ik beginnen? Wat kon ik nog doen? Ik wilde dit vertrouwde leven niet opgeven. Zeker niet omdat we samen een kindje hadden. Toen pas kwam het gevoel omhoog van onrust. Was dit nu echt wat ze met leven bedoelden? Zorgen dat je het fijn hebt en daarvoor dingen doen die je eigenlijk niet wilt, maar toch maar doet omdat het “zo hoort”? Ik was totaal de weg kwijt. Dit was toch wat ik altijd wilde hebben?!

Ik begon hem te verliezen en ook al wilde ik de relatie loslaten, omdat ik voelde dat er meer was, toen nog was ik bezig het allemaal goed te willen doen. Ik begon opeens te delen en te praten, maar het was te laat. Hij was al verder gegaan en ik kon niks anders dan de pijn te verdragen van het losgetrokken worden.

Pas later kon ik zien wat onze relatie nu was geweest. Hij kon niet alleen zijn. Deed veel voor mij, uit angst mij niet te verliezen. Ik genoot ervan en liet mij onderdompelen in dat warme bad van liefde. Ik ging pleasen. Ik deed dingen die ik eigenlijk niet wilde, maar hij deed ook zoveel voor mij….

We konden wel vertellen met elkaar, maar er werd nooit echt gepraat. We deelde onze gevoelens nooit, waardoor we ook niet wisten wat er in de ander speelde. Ik zei niet dat ik niet graag mee wilde naar “zijn kant”. Hij gaf nooit aan dat hij zich eigenlijk ondergesneeuwd voelde. We dachten toen allebei waarschijnlijk dat zo een relatie nu eenmaal was. Geven en nemen. We wilde ons zo graag veilig voelen, dat de hele relatie ons uiteindelijk een heel onveilig gevoel gaf.

Communiceren is zo belangrijk in een relatie. Jezelf mogen zijn, met al jouw gevoelens. Een thuis waar je niet veroordeelt wordt om wat je denkt of voelt.

Een relatie mag een ruimte zijn waar je vrijheid mag ervaren. Waar je ook ruimte krijgt om jezelf te ontwikkelen. Vaak hobbelen we maar wat door in een niet al te slechte relatie, maar ook niet heel vreugdevol.

Het is zo’n zonde om in zo’n symbiose terecht te komen. Ik besef me heel goed dat de relatiebreuk heel pijnlijk was, maar dat het tevens ook het beste is geweest wat ons had mogen overkomen (wat ik op dat moment dus echt niet zag).

Bij een nieuwe relatie zal ik mij dus heel bewust zijn van al die patronen die je zo makkelijk doet om de relatie in stand te houden. Als dat er dan toch insluipt dan is dat ook weer een onderwerp van gesprek. Delen en jezelf kwetsbaar opstellen.

Een volgende relatie zal een relatie zijn die van begin tot het einde blijft bruisen van energie. Daar vertrouw ik volkomen op!

Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.