Drie is twee teveel

Geschreven vanuit de “open kant”.

Het overkomt je. Je krijgt gevoelens voor iemand die al in een relatie zit of getrouwd is. Het is nooit jouw bedoeling geweest. Je wilt nergens tussenin staan.

Toch is het je overkomen. Gevoel kan je namelijk niet stoppen.

Als je langzaam begint te gaan houden van iemand die gebonden is, dan kan de liefde heel erg intens worden ervaren, maar je wordt ook heel erg geconfronteerd met je eigen pijnen. Deze relatie lijkt namelijk heel erg op een spirituele relatie, maar dat is het zeker niet.

Het lijkt op een spirituele relatie omdat je heel erg leert naar je eigen pijnen te kijken. Je geniet van de mooie dingen en momenten, maar telkens kom je tot het besef dat de ander daarna weer naar huis gaat of thuis doet alsof jij niet bestaat. Hierdoor kan jij je afgewezen voelen. Je voelt jezelf net niet goed genoeg.

Je kan steeds meer gaan verlangen naar de ander. Als de relatie veel via de telefoon of per mail gaat, dan kan je gaan verlangen naar fysiek contact. Telkens besef jij je dat je het niet bij die ander kan zoeken. Dus telkens moet je bij jezelf blijven.

Je kan vaak wel je gevoelens met de ander delen. Juist dit maakt het zo mooi en voelt daarom ook als een spirituele relatie. Je wordt geraakt. Je voelt wat er speelt en je deelt dit. De ander zal heel begripvol reageren. Voor het eerst sinds lange tijd is er dan iemand die niet wegrent voor jou zoals je bent. Je mag er zijn met al jouw pijnen. Dit voelt heel bijzonder.

Degene met een relatie vindt het waarschijnlijk heel knap hoe jij erin staat. Daardoor voel jij je weer gewaardeerd, maar komen ook de vragen. Waarom wil de ander dit niet ervaren als het zo mooi voelt? Hoe kan het dat de ander jou niet wilt zien als het verlangen bij beide zo enorm groot is?

Besef dat de ander alles heeft wat hij ooit voor ogen had. Iemand die er voor hem is. De “zekerheid” dat de ander nooit bij hem weg zal gaan. Dat alles voelt voor hem ook als liefde. Voor dat stuk is bewust gekozen. Jij bent een niet zekere factor. Waarschijnlijk denk jij ook anders over een relatie. Dat wordt als eng bevonden. Want wat krijgt de ander terug als hij alles achterlaat? Een toekomst met jou is onzeker, en dat is net niet wat ze willen.

De momenten zijn mooi. De liefde blijft stromen omdat alles gezegd en gedeeld wordt. Maar je gaat je beseffen dat je in de wachtkamer zit. Je zet jezelf in de schaduw. Hoe mooi alles ook voelt, het gevoel van net niet genoeg zijn begint te knagen. Het is de strijd tussen iets er laten zijn omdat je merkt dat de lessen nog niet zijn geleerd, en aan de andere kant je eigen grenzen trekken.

Maar je zit in een verborgen ruimte. Je wordt niet gezien terwijl je juist wilt gaan stralen. Jouw licht wordt gedoofd.

De beknelling van deze situatie geeft jou echter ook mogelijkheden voor spirituele groei. Je diepste wonden van verlating en afhankelijkheid worden telkens aangeraakt. Als je gaat zien dat het loslaten van de relatie noodzakelijk is voor spirituele groei, dan kan je dit alles gebruiken om te groeien en te bloeien.

Ja, het is al mooi als je iedere ontmoeting of ieder contact gaat zien als een kadootje en je daarna weer te focussen op jezelf. Van daaruit mag je telkens weer terugkomen bij jezelf, zonder een verwachting te hebben van de ander.

Juist door steeds meer bij jezelf te blijven, zal je ook steeds meer jezelf gaan zien zoals je bent. Je gaat zelf steeds meer leven in eerlijkheid en je gaat je realiseren dat hij niet eerlijk is tegen zijn vrouw. Dit begint te knagen. Dit zou jezelf ook niet willen. Je gaat stoppen om hem te beschermen tegen zijn eigen verlatingsangst. Hij mag dan comfortabel zitten in zijn relatie, maar jij bent niet degene die dat in stand moet houden. Jij moet jezelf wegcijferen om maar dat geheim te blijven. Je wordt moe on dit te blijven doen. Je wilt leven in eerlijkheid en openheid. Je wilt jezelf niet meer in het donker zetten. Je wilt geen geheim meer zijn.

Je wilt jij zijn, in alle mooie kleuren. Je wilt de liefde kunnen delen! Open en zichtbaar.

Drie is twee teveel. Telkens het verdriet ervaren als je merkt dat je op afstand wordt gehouden, breekt je op. Je bent sterk, maar je hoeft dit niet telkens te moeten bewijzen. De ander draait zich om en heeft zijn gezin waar hij weer vrolijk verder mee gaat. Jij moet telkens weer terugkomen bij jezelf. Als die les is geleerd, dan ga je zeggen dat je dit niet meer kan. Je kan de ander niet “wakker” kussen als hij slapen te lekker vindt.

De liefde was nooit bedoeld. Er is jou nooit iets beloofd. Je mag hier wel heel dankbaar voor zijn. De ander zit diep en zal altijd een plekje in je hart hebben. Dat is ook mooi, maar wakker worden zal hij zelf mogen doen.

Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.