Drie is één teveel

Geschreven vanuit de “veilige kant”.

Het overkomt je. Je krijgt gevoelens voor iemand anders dan jouw partner. Het is nooit jouw bedoeling geweest.
Toch is het je overkomen. Het is geen keuze geweest.

Meestal zijn het getrouwde mannen die een vrijgezelle vrouw ontmoeten, maar natuurlijk kan het ook andersom. Voor het gemak beschrijf ik deze versie.

Als jij bent gaan houden van iemand anders dan jouw partner, dan lijkt dit op een spirituele relatie. In een spirituele relatie geeft geen van beide zijn eigen “ik” op, voor de relatie. Nu hoeft dat ook niet, want er is geen relatie zoals we die kennen.In een spirituele relatie hoeft de liefde niet veilig gesteld te worden. Ieder krijgt de ruimte om te groeien. Je wordt niet afhankelijk van elkaar. Daarom lijkt deze relatie met die ander ook op een spirituele relatie. Je hebt al een relatie, dus deze relatie met die ander bestaat niet uit veiligheid. De ander claimt jou niet, omdat de ander weet dat je gebonden bent. Het is dus heel anders dan een “gewone” relatie waar je zekerheid wilt hebben. Waarschijnlijk merk je nu pas het verschil. Jouw eigen relatie is soms beknellend door al die patronen. Nu merk je pas hoe fijn het voelt als niks hoeft en ieder zijn eigen weg kan gaan, maar toch samen. De liefde blijft stromen.

Toch is houden van iemand anders dan jouw partner niet de vrijheid die een spirituele relatie geeft. Je leeft niet in openheid en eerlijkheid, dat kan namelijk niet. Je doet iets wat je had beloofd nooit te zullen doen. Je leeft dus in een andere ruimte. Een gesloten ruimte die niemand mag zien en die je goed verborgen moet houden.

Deze relatie met de ander blijft spannend, omdat het stiekem is. Waarschijnlijk zie je elkaar niet vaak, omdat het lastig is. Hierdoor kom je ook niet in die sleur terecht.

Met je partner heb je een veilige relatie opgebouwd. Het is vertrouwd. Je hebt veel meegemaakt. Dit is de standaard ego-relatie. De relatie die wij kennen. De relatie waarvan we denken dat dat de mooiste relatie is.

Deze situatie is eigenlijk eentje die het ego flink streelt. Je ervaart veiligheid in het huwelijk, en je ervaart passie en liefde bij de ander. Zo blijf je de trouwe echtgenoot en aan de andere kant de uitdagende minnaar. Hoe heerlijk kan het zijn? Zolang je alles goed gescheiden kan houden, wil je dit blijven ervaren. Je bloeit op.

Zoals gezegd is de relatie met de minnares geen spirituele relatie. De zelfstandigheid en de ruimte die wordt ervaren is niet een keuze, maar een noodzaak. Je ervaart namelijk zoveel angst om je huwelijk te kunnen verliezen, dat je de ander toch bewust op afstand houdt. Je wilt je zekerheid niet kwijt. Je wilt niet opgeven wat je hebt opgebouwd. Je komt in contact met je eigen verlatingsangst en dat voelt heftig als je al zolang zekerheid ervaart.

Vanaf dag één heb je niet gedeeld dat je gevoelens hebt voor een ander, en hoe meer je erin bent gerold, des te lastiger het wordt om eerlijk te zijn. Je praat het goed met jezelf dat je gewoon iets verzwijgt. Het is niet liegen. Je angst is te groot en eigenlijk hou je zo iedereen voor de gek.

De minnares geeft jou vrijheid, omdat ze jou anders kwijtraakt. Gaat ze namelijk teveel trekken, dan wordt het als benauwend ervaren en dat is juist niet wat jij wilt. Dat kan je thuis wel krijgen. De liefde blijft dus wel stromen door die zelfstandigheid en de ruimte die wordt gegeven, maar het is noodzaak. Beide hebben jullie angst de ander te verliezen. En zo blijf je gevangen in de situatie en dat is dus geen spirituele relatie. Dat is niet openheid en eerlijkheid. De vraag is of je gevangen wilt blijven zitten of wil je jezelf bevrijden?

Je zal pas gaan groeien (leren) als jij aan jouw partner gaat vertellen wat er aan de hand is. Eerlijk en oprecht. Je verlatingsangst voorbij. Vluchten voor angst, houdt angst in stand. Angst in de ogen kijken en er iets mee doen, zorgt voor een bevrijd gevoel. Het delen van alle pijnlijke en moeilijke gevoelens die dan omhoog komen kunnen jullie beide gebruiken voor groei.

Zodra jij en je partner openstaan voor alle gevoelens die omhoog komen, zonder de ander als schuldige aan te wijzen, en dus ook zelf verantwoording nemen voor je eigen gevoelens, kan er gedeeld worden. Wat wil je met jouw gevoelens voor de ander?

Mocht het delen echter voor jou of je partner te moeilijk zijn, dan is het helaas niet anders dan dat ieder een eigen weg op mag gaan. Ook dit is een mooie ontwikkeling.

Zo kan ieder apart zichzelf gaan leren kennen en liefhebben in plaats van te leven in een illusie. Je kan de veiligheid van de relatie boven jezelf blijven zetten, of je kan ervoor kiezen om jezelf te ontwikkelen.

Drie is één teveel. Of misschien is twee wel teveel. Soms is het nodig om eerst los te komen van alles, om zo te zien waar je staat. Je hoeft geen keuze te maken, je hoeft alleen maar eerlijk te zijn naar jezelf, naar je partner en naar de ander. Hoe het dan verder gaat, zo is het leven. Luister naar je hart. Kijk hoe het zich ontvouwt. Sta open voor alles of hou vast, maar ben eerlijk.

 

Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.