Comfortzone

Je zit in die comfortzone. Je leven is best fijn, maar ben je nu echt gelukkig? Je denkt van wel, maar ervaar je ook die connectie met jezelf? Waarschijnlijk doe je leuke dingen die jou geluk laten ervaren, maar voel je ook geluk in jezelf, door jezelf?

De comfortzone ervaar je in je werk, in het leven op zich, maar ook zeker in een relatie. Langzaam is de relatie steeds veiliger en vanzelfsprekender geworden. De spanning is er vanaf. Alles loopt gepland en je hoeft je nergens zorgen om te maken. Toch is het zo dat hoe meer dit in de relatie sluipt, des te minder liefde er ervaren wordt.

Niet dat je niet meer van je partner houdt, maar dat diepe gevoel van het begin is weg. En dat vinden we allemaal normaal. Zo gaat dat nu eenmaal.

Je blijft dus vaak bij elkaar, ook al weet je diep van binnen dat er meer is. Dit bespreek je niet met je partner, want dan heb je angst dat je teveel zegt. Je houdt het dus zoals het is. Natuurlijk zijn er ook veel “zakelijke” kanten die jou in de comfortzone houden. Denk aan samen schulden hebben, je hebt een huis/hypotheek, je hebt misschien samen een bedrijf, kinderen zijn in het spel of huisdieren. Hieronder beschrijf ik een aantal redenen waarom we zo graag in die comfortzone blijven hangen. Velen heb ikzelf ervaren, anderen zie ik bij mensen om mij heen…

* Ik ben bang om alleen te zijn. Dat kan ik niet
* Red ik het financieel wel alleen?
* Ik kan mijn partner met kind toch niet zomaar in de steek laten?
* Het gaat best goed zo
* De seks ervaar ik als fijn. Kan ik dat ook nog met iemand anders ervaren?
* Ik hou toch van mijn partner!
* En onze huisdieren dan?
* Ik faal als ik nu wegloop
* Misschien verandert mijn partner nog wel
* Iemand anders is net zo en laat ik eens eerlijk zijn. Ik ben ook niet de makkelijkste
* Ik ben een vechter. Ik geef niet op
* Ik ga niet meer beginnen aan dat daten. Ik word ook steeds ouder
* Wat zullen ze wel niet van mij denken?!
* En dan? Wat moet ik dan doen?
Enz enz

Je kunt er inderdaad voor kiezen om die diepe verbinding niet te ervaren. En meestal heb je het zelf nog niet eens echt in de gaten tot je iets krijgt voorgeschoteld wat je verlangen aanwakkert!

Na vele lessen weet ik nu dat het blijven zitten in een relatie die lekker loopt, maar niet meer dat vuur in jezelf laat branden een soort van zelfafwijzing is.

Het heeft te maken met weinig eigenwaarde. Ik legde alles in handen van de ander. Alleen zijn was iets wat ik niet kon. Ik voelde liefde in mijn hoofd en niet door mijn lichaam. Niet dat ik geen liefde voelde of dat er geen seksuele verbinding was. Dat was er zeker, maar er lag een soort van sluier over. De overvloed wordt al snel behoeftigheid of waarschijnlijk begint een relatie zelfs vaak vanuit behoeftigheid en is de liefde een spel van geven en nemen.

Ik heb nu geleerd wat verbinding is. Liefde kan je leren. Ik dacht dat ik altijd lief kon hebben, maar ik had mezelf nooit lief. Nu heb ik ervaren dat je door jezelf te zien en bij jezelf te blijven de liefde in een relatie kan blijven laten stromen. Er is een verschil tussen een traditionele liefdesrelatie en een spirituele relatie. Deze leg ik een ander keer uit.

Zodra dat dat vuur in jezelf is aangewakkerd, zal je niet meer genoegen kunnen nemen met comfortabel. Nou ja, op wilskracht kan alles, maar dan schakel je weer je eigen gevoel uit. Sommigen kunnen zo leven, anderen kunnen dat niet meer.

De weg naar die stap is angstig. Ik weet er alles van. Daarom denken velen eraan, maar zetten die voet toch weer snel in die comfortzone. Het zijn echter de demonen die jou angst aanjagen, en jou de weg blokkeren. En het grappige is dat demonen niet bestaan. Alleen in jouw hoofd!

Ik zal het echter niet mooier maken dan het is. Als jij je begint los te maken en op weg gaat naar jouw eigen geluk, dan botst je op weerstand van anderen. Verwijten, boosheid, frustratie. Het komt jouw kant op. Besef dat jij verantwoordelijk bent voor jouw eigen vuur . De weg zal niet gelijk rozengeur en maneschijn zijn. Je hebt jarenlang anders geleefd. Het wordt je niet gelijk op een dienblad aangereikt, misschien moet je eerst door een diep dal en duurt het lang voor je op je eindbestemming bent (als die bestaat trouwens). Geduld is vaak je grootste vijand. Toch zal je gaan leren om jezelf steeds meer lief te hebben en daardoor zie je ook dat die weg zo mooi is. Misschien durf je nu nog niet, maar je weet dat het letterlijk en figuurlijk klopt van binnen.

Heb jij het al gevoeld? Dat vuur van binnen? Jouw eigen verlangen? Gooi die deuren (je hart) dan maar open want er is toch geen weg meer terug!

Iris

Advertenties

Een gedachte over “Comfortzone

  1. Pingback: Het verbreken van een relatie. Dat doe je toch niet?! | MooiMens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.