Hoe vertel je iemand…

Wat is het moeilijk hè om bij iemand weg te gaan waar je zoveel met meegemaakt hebt. Vaak voel je een hele sterke drang om je eigen weg te gaan volgen, maar je begint niet met lopen want de oude weg loopt nog zo makkelijk. De oude weg is een weg die je kan overzien. Een nieuwe weg is nog niet gelegd. Ligt er afvalt of kleine steentjes die pijn doen aan je voeten?Je weet ook niet of je het wel zeker wilt. Je twijfelt op en top. Je gaat van links naar rechts.

 

We bouwen met een partner ook een heel leven samen. De liefde wordt op safe gespeeld. Op een gegeven moment ga je samenwonen of je bouwt een huis. Na een tijd wordt jouw familie zijn/haar familie en andersom. Je doet veel samen. Hoe langer je samen bent hoe meer je samen meemaakt. Verdriet en vreugde wisselen elkaar af en je helpt elkaar waar je kan. Misschien heb je samen een bedrijf. Kan je samen rouwen om een verlies of een moeilijke periode. Levens verstrengelen zich in elkaar. Er komen kinderen waartegen jij beloofd er altijd te zullen zijn.

Misschien wil je je eigen weg gaan lopen, maar wil je jouw partner geen verdriet doen. Dat heeft de ander niet verdient. Je gaat geen gesprek aan en je cijfert jezelf dus weg.

Het is niet het goede moment. Jouw partner is net ontslagen, de vakantie is al samen gepland, Kerstmis staat voor de deur. Helaas is het nooit het “goede” moment want momenten volgen elkaar snel op.

Je kan jouw partner echt niet alleen laten. Dat heeft hij/zij niet verdient. Hij/zij heeft al zoveel meegemaakt. Dus jij gunt jezelf ook niet wat je verdient.

Je hebt angst wat anderen over jou denken. Gaan ze jou zien als een mislukkeling? Iemand die opgeeft? Vindt je jezelf maar zwak, omdat je jouw belofte niet waar kan maken?

Heeft de ander jou nodig? Is de ander ziek en vertrouwd de ander op jou? Je kan toch ook niet zomaar de ander aan zijn/haar lot overlaten. Dus je doet weer waar je altijd zo goed in bent. Je helpt en verzorgd, maar niet jezelf.

Je weet dat jouw partner van jou houdt. Zal ooit iemand anders nog van jou gaan houden? Dus je blijft omdat het veilig is. Ondertussen hou je niet van jezelf.

Je hebt nu een leuk huis. Dit vindt je nooit meer ergens anders. Laat staan dat je eerst 4 jaar moet wachten op een woning, want overal is de nood hoog. Je zegt dat je jezelf voor de gek houdt en je blijft.

Je hebt zelf de ellende meegemaakt dat iemand bij jou wegging. Die pijn wil jij niet die ander aandoen. Dus je blijft. Terwijl je ook wel weet dat je alleen een gevoel aanraakt bij iemand anders. Jij bent niet de oorzaak. Toch voel je het nog anders en je blijft.

Jouw kinderen hebben er nooit om gevraagd om gescheiden ouders te hebben. Al die ellende die je overal ziet. Nee, dat doe je ze niet aan. Dus je blijft en geeft zo het voorbeeld om nooit voor jezelf te kiezen.

Je hebt net eindelijk een leuk salaris en je kan de dingen doen die je wilt. Wat als je straks alimentatie moet gaan betalen? Je valt in het denken in een tekort.

Als je angst hebt dat het een vechtscheiding gaat worden, ga dan eens na in wat voor een relatie je zit. Is het een relatie met openheid en eerlijkheid en kan je alles delen? Of is alles gebaseerd op die veiligheid en als dat dreigt om te kiepen dat dan haat en woede op de loer liggen. Zit die haat en woede dan ook niet al opgesloten tussen die veilige muren en leef je nu in een illusie?

Kinderen zijn inderdaad de grootste reden om niet te kiezen voor jezelf. Omdat je vaak ziet wat er gebeurt bij anderen. Meestal in de negatieve zin. Stel dat je wel een mooie open relatie met je partner hebt en je kan samen tot een mooie oplossing komen. Misschien dat dat pas kan nadat alle pijnlijke emoties zijn gevoeld, maar dat je elkaar in alle eerlijkheid kan blijven zien. Niet de ander de schuld geven, maar zelf verantwoordelijkheid nemen over je eigen gevoelens.

We hebben zoveel redenen om niet de (tijdelijke) vrijheid te vragen, dat we vergeten aan ons zelf te denken. Ik zeg ook niet dat je zomaar moet opstappen. Dat lukt toch niet (of je moet zelf heel veel pijn ervaren dat het niet meer dragelijk is). Maar we zetten zo vaak de ander of de relatie boven onszelf, dat we vergeten om lief te zijn voor onszelf.

Velen zeggen dan gelijk dat dat toch ook zo hoort! “Vechten voor een relatie”
Dat is natuurlijk mooi, maar besef dat een relatie een samenzijn is van twee mensen die zich bewust zijn van hun eigen gevoelens in plaats van twee mensen die de ander nodig hebben om die gevoelens te hebben.

Vaak nemen we genoegen met wat is. We houden rekening met de ander. Vaak denken we ook dat dat wat we ervaren dat dat liefde is. Helaas zitten we vaak in een vertrouwd samenzijn, waar het echte diepe gevoel van de liefde is weg ge-ebt. Dat komt omdat de liefde voor onszelf vaak ver te zoeken is. Als jij die liefde voor jezelf weer wilt gaan vinden, dan is dat fijn als je daar de tijd en de ruimte voor krijgt van jouw partner. Echter komt daar zo’n stuk vrijheid geven bij kijken dat de huidige partner dit vaak niet kan geven. Ook omdat jouw partner geen zelfliefde heeft en zo angst ervaart.

Krijg jij niet de kans om dit te gaan ontdekken, dan zal je in de relatie blijven zitten met een onrustig gevoel of je zal uiteindelijk toch de knoop (met veel ellende) doorhakken of je gaat merken dat je jezelf wegcijfert.

Toen mijn ex-partner tegen mij zei dat we niet in relatietherapie hoefden, omdat hij niet een probleem had maar ik… Toen voelde ik mij zo op mijn ego getrapt dat dat het punt was waarop ik besloot uit de relatie te stappen.
Achteraf besefte ik mij heel goed dat hij gewoon gelijk had. Relatietherapie is leuk, maar als jij niks aan jezelf verandert dan wordt de relatie weer precies zoals hij was. Het is dus belangrijk dat als je niet uit de relatie wilt stappen, om eerst met jezelf aan de slag te gaan. Wat de uitkomst dan ook is, je bent op de goede weg. Alles mag gaan zoals het gaat.

Of je nu in de relatie blijft of niet, de mooiste weg is naar jezelf. Als de relatie wel op een einde loopt dan is het natuurlijk ook fijn als je dan met je eigen gevoelens aan de slag gaat en niet gelijk in een nieuwe relatie rolt. Besluit je om de relatie niet te beëindigen, ga dan praten. Ben eerlijk over jouw gevoelens, open en oprecht. Hou niks achter (voor eigen bestwil) of om al die redenen die hierboven staan beschreven. Een relatie kan alleen bloeien door openheid en eerlijkheid en door twee mensen die verantwoordelijkheid nemen over hun eigen gevoelens. Kan eentje dit niet om welke reden dan ook, dan mag je ook ieder zijn eigen weg kiezen Neem eerst je eigen verantwoordelijkheid over jezelf. Meestal zal dit vanzelf gaan.

Wordt vervolgd

Iris

.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.