Groeipijnen

Groeipijnen

Help me mama! Help me”
Naast mij ligt mijn zoontje. Hij kronkelt van de pijn. Hij huilt, nog half slapend. Stoppen met huilen kan hij niet en het enige wat ik kan doen is er voor hem zijn.

Groeipijn! De eerste keer dat hij hier last van had brak ik. Ik wist niet wat er aan de hand was. Hij was nog te klein om uit te kunnen leggen wat hij voelde en waar hij het voelde. Ik voelde mij machteloos.

Na een keer of drie wist ik pas wat het was. Het was groeipijn. Ik kon mijn zoontje uitleggen wat het was, maar daar had hij geen boodschap aan. Hij ervoer de pijn, hij kon niet liggen, niet lopen, niet staan… En ik… Ik kon hem niet helpen. Iedere keer weer niet.

Hij heeft hier regelmatig last van. Meestal duurt het ongeveer twintig minuten, en dat is een lange tijd als je jouw kind zo hoort schreeuwen en huilen. Toch wordt hij de volgende dag wakker en lijkt het net of hij het niet heeft meegekregen. Hij praat er niet over, hij denkt er niet aan en de dag begint zoals iedere andere.

Met alles besef ik mij dus heel goed dat groeien pijn doet. Groeien van je lichaam doet helse pijn, maar ook het groeiproces wat je ervaart als je je bewust gaat worden.

Vaak vergeet je die pijn ook als je eenmaal die vlinder bent geworden, maar de pijn die je had toen je nog in die cocon zat… daar wordt dan vaak niet meer bij stil gestaan. Toch is dat het moment dat je je echt bewust aan het worden bent. Dat is de periode dat je die pijn ervaart.

Als alles in jou roept om te groeien, maar je wilt die pijn niet ervaren… Dan zit je in een gevecht. Een gevecht van hoofd naar hart. Toen je “rups” was, wist je waar je aan toe was, maar in de cocon is alles donker en eng. In die cocon voer je een strijd. Je weet dat je niet kan groeien als je een rups wilt blijven en ergens weet je ook dat er is geen terugweg meer is. Je voert verzet omdat je niet wilt verliezen wat je wist wat je had en wie je was. Je hebt een gevecht totdat je te moe wordt om te strijden. Je geeft je niet over, maar je bent toe aan rust. Je merkt dat je niet meer die rups bent. Je voelt dat je verandert.

En dan besef je dat dit niet jouw dood is. Je wordt alleen anders. Je wordt als het ware opnieuw geboren.

Groeipijnen. Je ervaart enorm veel pijn en het enige wat je kan doen is het doorstaan. De pijn zal je vergeten, de “uitkomst” zal voor altijd zichtbaar en voelbaar zijn.

Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.