Onderuit gehaald

Als je “bezig bent” met je eigen bewustwordingsproces, dan heb je waarschijnlijk al eens gehoord over het torenmoment. Dat is het moment waarop alles wat jij dacht te hebben, onder je voeten wordt weggevaagd. De toren staat in brand en de noodzaak om te springen is niet meer te ontkennen. Vaak bouwen we een toren en hebben we best lekker uitzicht en voelen we ons sterk. We willen die toren niet verlaten ook al zou dat beter zijn voor onze eigen groei. Het torenmoment is dat jij niet kiest om die toren te verlaten, maar er is geen andere optie om je te laten vallen. Als jij niet voor jezelf “kiest”, wordt jou dat wel op de één of andere manier duidelijk gemaakt.

 

Gisteren had ik letterlijk een torenmoment. Ik werd letterlijk onderuit gehaald. Niet met dingen die ik heb, maar de verbinding met mezelf was heel even weg. Ik voelde mij draaierig worden in mijn hoofd. Het voelde alsof ik de controle aan het verliezen was over mezelf. Het ging snel en voor ik het wist lag ik op de grond. Een heel klein stukje weet ik zelfs niet. Ik ben dus letterlijk heel even bewusteloos geweest. Even zonder bewustzijn.

Nadat ik mij draaierig begon te voelen kreeg ik kramp in mijn tenen. Niet in één voet, nee in beide. Ik wilde blijven staan, maar het lukte niet. Mijn verzet was groot. Ik wilde de controle over mezelf niet kwijt! Wilde iemand mij nu optillen of onderuit halen?

Ik kromde mijn tenen, waardoor ze op 1 of andere manier omsloegen. Met al mijn macht wat ik had was ik aan het vechten. Toch was verzet niet mogelijk. Op dat moment werd het letterlijk zwart voor mijn ogen en een paar seconde erna zat/lag ik op de grond. Ik had gelijk het besef wat er was gebeurd en wilde mezelf weer “bij elkaar rapen”.

De eerste minuten reageerde ik heel erg vanuit mijn onderbewustzijn. Een vrouw zei dat ze een cola voor mij ging halen, waarop ik met afkeer heb gereageerd. De woorden kwamen uit mijn mond zonder dat ik er erg in had. Ik drink namelijk niet graag cola. Cola is om roest van spijkers te halen, maar niet om te drinken 😉

Later kreeg ik te horen dat ik heel “raar” had gedaan. Ik wilde niet vallen en daardoor ben ik heel raar gevallen en terecht gekomen. Als ik mij had overgegeven aan het gevoel, dan was het waarschijnlijk “beter” geweest.

Het was een rare gewaarwording en ik heb er veel aan moeten denken. Vandaar ook dat ik me alles zo goed voor “de geest” kan halen.

Ik benoemde het als dat ik onderuit werd gehaald omdat ik viel. Dat is wat je meestal denkt. Daar denk je ook aan als je de torenkaart ziet. Je ziet alles wegvallen. Je ziet het vanuit de negatieve kant.

Zelf weet ik al dat “het vallen” van de toren helemaal niet negatief is. Het leert je juist om voor jezelf iets krachtigs neer te zetten. JEZELF

Dus het kan ook zo zijn dat ik opgetild werd. Ik werd licht in mijn hoofd, maar omdat ik angst had om “te vliegen” kwam ik verkeerd op de grond terecht. Soms mag je je gewoon overgeven aan wat je overkomt. Dan land je veel beter op beide voetjes.

Hoe mooi is dat!

Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.