Liefde [langzaam] vermoorden

Langzaam vermoorden wij telkens die onvoorwaardelijke liefde. Het rare is dat we dat ook nog eens allemaal heel normaal vinden. “Het gebeurt overal”

Dat is het vergelijkingsmateriaal wat we hebben, dat het bij vrienden ook zo gaat, maar wil dat perse zeggen dat dat fijn is? Of vinden we dan maar dat we niet moeten zeiken en blij moeten zijn met het totaalplaatje. Het huis, het gezin, de samenwerking…

Maar hoe wordt die liefde dan vermoord? Die wordt vermoord door zelf geen verantwoordelijkheid te nemen over je eigen gevoelens. Je vindt dat de ander maar moet veranderen en daardoor ga je de ander “straffen”.

Er is trouwens wel een groot verschil tussen grenzen aangeven en “straffen”. Daarover meer.

Stel jij vindt het niet fijn dat jouw partner een avondje op stap gaat met vrienden omdat jij samen naar de bios wilde. Stel jij vindt dat jouw partner jouw bloemen had moeten geven voor een “speciale” dag. Je vindt dat jouw partner teveel met de telefoon bezig is of dat de ander de hele dag thuis is geweest en er nog niet eens is afgewassen. Het zijn kleine en simpele voorbeelden, maar jij kan de ander verantwoordelijk stellen dat jij je dan afgewezen voelt, dat jij niet serieus wordt genomen enz.

Wat gebeurd er dan? We gaan de liefde vermoorden. We gaan de ander negeren, we zwijgen, we luisteren niet meer naar de ander, we stoppen met delen en verbinden en we stoppen met onszelf te delen. Seks is opeens geheel verboden terrein. Zie het als de man telkens castreren (straffen) en dan vragen waarom jullie geen seks meer hebben

De liefde is opeens verandert in voorwaarden. In manipuleren. Hoe kan dit gebeuren? Hoe kan jij jezelf zo afsluiten voor degene waar je van houdt? Is het dan wel onvoorwaardelijke liefde?

Ja maar… soms doet de ander ook echt iets wat niet door de beugel kan”

Dat kan, maar dan kan je altijd nog je eigen grens aangeven in plaats van de ander langzaam de keel dicht te knijpen. Je kan met je ogen draaien en zuchtend jouw partner een leuke avond wensen of zelf de afwas doen, maar ondertussen jezelf staan op te eten. Of je kan aangeven dat je het niet fijn vindt dat de ander zoveel op de telefoon kijkt. Je kan beschrijven wat voor een gevoel jou dat geeft. Als er liefde is, dan zal de ander luisteren en hier iets mee doen (of niet). Dat is aan de ander, maar dan heb jij jouw grens aangegeven en dan mag jij daar jouw eigen plan uit trekken.

Waarom zien we seks als een ruilmiddel? Schijnbaar is en blijft de ander “jezelf geven”, iets om macht mee uit te oefenen. Macht is totaal het tegenovergestelde van onvoorwaardelijke liefde. Het heeft zo’n grote impact op de relatie, dat de relatie langzaam een werkstuk wordt in plaats van een mooie documentaire.

Velen blijven werken en zwoegen om te (over)leven. En meestal loopt het wel lekker en worden die situaties alweer vergeten. We denken dat de liefde dan weer stroomt, maar het zijn allemaal kleine handelingen die we vaak goed doordenken. We lopen op onze tenen door een mijnenveld en hebben angst om een stap verkeerd te zetten.

Liefde is alles delen, openheid, eerlijkheid. Leven vanuit jezelf en zelf verantwoording nemen voor jouw gevoelens. Voel hoe mooi het kan zijn. Er is zoveel meer dan waar we nu vaak onszelf aan vasthouden omdat we denken dat het zo hoort en goed is.

Wat is jouw diepste gevoel!?

Advertenties

Een gedachte over “Liefde [langzaam] vermoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.