Imago

Heb jij ook altijd dat schild om je heen gehad? Dat schild zodat niemand jou echt kon raken? Nam je het ook mee je relatie in. Zelfs voor degene die jou lief heeft, bescherm jij je. Waarom eigenlijk? De ander heeft jou al lang naakt gezien. De ander heeft gevoeld hoe jij voelt en toch heb je angst dat het niet goed genoeg is. Toch altijd die vrees dat de ander zomaar weg kan gaan. Niet dat je daar iedere dag aan denkt als de relatie fijn is, maar wat als jou iets is overkomen of als jouw partner opeens afstandelijk is. Wat ervaar je als de relatie opeens wankelt?

 

Heb jij ook altijd jouw imago als schild gebruikt?
Zie jij eruit als stoere man, maar ben je diep van binnen onzeker?

Ben jij die vrouw van de wereld die de ballen hoog houdt en zo bewondering krijgt, maar ben je diep van binnen een klein meisje wat gewoon graag geliefd wilt zijn?

Ben jij iemand die iedereen op afstand houdt omdat je “te druk” bent en het wel alleen kan? Of schreeuw je van binnen om aandacht?

Help je graag iedereen en alles om jou heen, maar geeft het jou eigenlijk niet die voldoening die je diep van binnen wenst?

Als jij niet ziet dat je mooi bent zoals je bent, als jij niet ziet dat je goed bent zoals je bent, als jij niet ziet dat je ertoe doet wat je ook doet, als jij niet ziet dat je het echt waard bent om geliefd te worden zonder er iets voor te hoeven doen, dan blijf jij jezelf niet zien zoals je bent.

Je eigen zelfafwijzing heeft jou geleerd jezelf te beschermen door dat schild. Als jij dat schild niet kan laten zakken door jezelf te zien zoals je bent, dan blijf je weglopen voor jezelf. Je blijft je afzetten tegen pijnlijke gevoelens, en hierdoor blijven ze alleen maar bestaan.

Het is niet dat je maar moet wennen aan het idee dat jij jezelf niet genoeg vindt en dat er gewoon te laten zijn. Dat is het zeker niet, want dan ga je meer in een slachtofferrol zitten wat weer kan lijden tot een depressie.
Het is ook niet jezelf maar wijs maken dat je het waard bent. Dat is het verschil tussen denken en voelen. Het is een tijdelijke oplossing, maar het is daarmee niet weg.
Jezelf niet meer afwijzen en je verstoppen achter dat schild is eigenlijk niks meer dan kijken wie jezelf bent en jezelf accepteren zoals je bent.

Wat we nu doen is de onzekerheid en afhankelijkheid verstoppen achter dat imago. Je voelt je die stoere man, je voelt je die vrouw van de wereld, je voelt je die helpoholic. Toch is dat een zelfgemaakt imago. Het beeld wat je over jezelf hebt. “Maar zo ben ik” hoor ik vaak mensen zeggen. Toch weet je ook vaak dat er een ander gevoel “achter” schuilgaat, alleen leg je nooit die link. Vaak wordt dat zelfbeeld je tweede huid en waarmee je zo versmolten bent is moeilijk om te zien. En als je dan doorkrijgt dat het zo in zijn werk gaat, ga jij je ertegen verzetten en maak je een nieuw zelfbeeld aan. Deze is dan weer beter dan de vorige, maar je blijft jezelf bedekken.

Het mooie is dat je niet eerst iets hoeft te veranderen of mooier te maken. Dat is namelijk een begin zonder einde. Het toelaten, het omarmen van wat er is, dat is wat je kan doen en mag doen. Heb JEZELF lief.

Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.