Het innerlijk kind

Het innerlijk kind. Er wordt over gezongen, er wordt over gesproken, maar wie is dat innerlijke kind nu eigenlijk? Waar gaat het eigenlijk over? Is dat het gevoel dat omhoog komt als je samen met je eigen kind even lekker “kind” bent of is dat echt iets anders?

Het innerlijk kind is niet dat blije gevoel in jou en ook niet dat huppelend meisje of dat zingend jongetje. Jouw innerlijk kind is dat kindje dat beschadigd is geraakt. Dat kindje dat onbewust emotionele pijn heeft geleden. Ja, ook als je een fijne jeugd hebt gehad.

Jouw ouders hebben namelijk eigen pijnen opgelopen in hun jeugd. Ze hebben zelf angsten ervaren en die worden geprojecteerd op jou. Ze wisten niet beter.

Het is ook een feit dat ieder kindje afhankelijk is van zijn ouders. Zonder de zorg van je ouders overleef je namelijk niet. Je kan nog niet lopen, praten, werken enz.
Daarnaast leer je ook nog eens dat je moet voldoen aan voorwaarden. Eerst mocht je alles doen. Dan is het leuk en schattig, maar zodra je ouders met jou kunnen communiceren begint het opvoeden. Je leert dat je niet goed bent zoals je bent. Regels worden opgelegd omdat je dat zelf allemaal nog niet kan overzien. Ja, het is normaal en daarom ervaart ieder kind dit ook, toch kan je als kind zijnde hier diepe angsten door ontwikkelen. De angst die je hebt ervaren om afgewezen te worden zal blijven. Dronk jij je flesje leeg? Dan was je moeder blij. Plaste je naast het potje? Dan had je een zuchtende vader. Je deed dus liever de dingen om liefde te ervaren.

De angst dat je iets niet goed zou doen is bij een kind altijd sterk aanwezig. Je bent namelijk afhankelijk en je leeft dus in angst voor afwijzing. Daarom zijn kinderen ook trouw aan hun ouders. Ja, zelfs als ze niet goed worden behandeld.

Het innerlijk kind is niks meer of minder dan dat afhankelijk mensje. En die angst voor verlating proberen we ons hele leven te bedekken met liefde en erkenning van anderen.

Als je volwassen bent dan ben je niet meer afhankelijk voor je ouders. Je kan voor jezelf zorgen. Toch kan dat gevoel je weer overdonderen. Je weet wel wanneer… Als jouw partner jou in de steek laat. Dan ervaar je dat “ik-kan-niet-zonder-jou” gevoel.

Dat gevoel is dus een illusie. Jij bent niet meer dat afhankelijk kindje. Als je dit gevoel ervaart dan is dat de projectie naar dat gevoel van vroeger. Heb je de vraag “Wie ben ik eigenlijk”? Heb je strijd met anderen en blijft dat gevoel hangen? Ervaar je verdriet, schuld of onderdrukte boosheid? Ben je die eeuwige pleaser? Durf je niet je ware zelf te zijn? Dat is je innerlijk kind dat gezien wilt gaan worden.

Je mag die illusie omzetten. En je mag ook eens gaan kijken hoe je je eigen kinderen opvoedt. Wil jij ook die “goede” ouder zijn? Het voorbeeld van je ouders volgens? Moet jouw kind maar gewoon naar jouw luisteren? Niet zeuren want je hebt al een drukke dag gehad! Of zou het ook anders kunnen door gewoon de gevoelens van jouw kind eens te erkennen? Hierover een andere blog

Jouw innerlijk kind is dat afhankelijk wezentje wat nu niet meer afhankelijk hoeft te zijn. Als je gaat kijken naar jouw innerlijk kind en gaat herkennen welke gevoelens het heeft ervaren, dan kan je dit kindje troosten en geruststellen. Dan zal de onrust langzaam verdwijnen.

Iris ❤

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.