Loslaten is…

Daar is dat verschrikkelijk woord weer. Loslaten!
Vaak willen we iemand niet loslaten en met iemand bedoel ik dan een geliefde. Liefde ontvangen is namelijk vaak de beste manier om jezelf fijn en heerlijk te voelen. Een relatie hebben of liefde ontvangen wordt meestal gezien als een doel in ons leven. Vaak is er daarom een grote angst als je alleen achter gelaten wordt. Weer opnieuw beginnen. Zal er nog wel iemand rondlopen die jou leuk vindt? Vaak houden we dan ook vast aan wat we hebben. Het is best goed zo.

Loslaten roept nu eenmaal een grote angst op omdat je dan dus niet de liefde, aandacht, genegenheid meer krijgt die je gewend bent. Daarom kan je ook vast blijven houden aan een onbereikbare liefde of zelfs iemand die jou emotioneel of lichamelijk mishandeld. Liever “iets” krijgen dan helemaal niets.

Bekijk het ook eens van een andere kant. Vele vrouwen (en soms mannen) maken van hun kind of kinderen ook hun leven. Eerst was het de partner die alle aandacht kreeg maar sinds de komst van kinderen is dat opeens anders. Je rolt door in een andere rol. Van partner wordt je opeens ouder. Vaak krijg je van je kinderen de onvoorwaardelijke liefde die je van je partner niet meer echt kreeg. Die liefde is meer een ruilmiddel geworden. Opeens kan jouw hele leven bestaan uit het verzorgen en het opvoeden van je kinderen. Wat dit voor de relatie met jouw partner doet ga ik nu niet op in.

Je hebt nu alleen de kans dat je jouw kind heel beschermend gaat opvoeden. Hierdoor kan jouw kind weer heel onzeker worden op latere leeftijd. Je kind kan lichamelijke klachten ontwikkelen, maar ook dat terzijde. Je zal leren om jouw kind zichzelf te laten ontwikkelen. Er zal een moment komen dat je wilt dat jouw kind weerbaar wordt. Je kan je kind niet altijd blijven beschermen (hoe graag je dat ook wilt). Je gaat beseffen dat jouw kind op eigen benen mag gaan staan. En hoe moeilijk is dat als je niet wilt loslaten? Maar als jij jouw kind niet loslaat, dan zal jouw kind afhankelijk blijven. Als je echt helemaal in die moederrol zit dan vindt je dat waarschijnlijk nog niet eens zo erg. Je doet het graag, maar je helpt er jouw kind niet mee.

Je mag erop vertrouwen dat jouw kind op eigen benen kan staan. Zolang jij vasthoudt zal dat niet lukken. Jouw kind kan alleen dat vertrouwen in zichzelf krijgen als het de mogelijkheid krijgt om op eigen benen te staan. Natuurlijk mag je sturen of af en toe een zetje geven want een kind mag wel leren op een mooie manier.

Losten is niks anders dan vertrouwen op de ander, en vertrouwen hebben in de ander.
Vertrouwen dat de ander het zelf kan.
Vertrouwen dat de ander zijn eigen lessen leert.
Als je vast blijft houden dan zal de ander niet kunnen groeien. Soms is loslaten ook nog niet eens letterlijk loslaten. Het is niet altijd uit elkaar gaan. Loslaten kan ook de ander het vertrouwen geven om de juiste beslissing te maken, net zoals bij jouw kind.
Als jij in een relatie zit en je blijft die krampachtig vasthouden omdat je anders geen liefde meer krijgt, dan kan je de ander de keel dichtknijpen. Loslaten kan ook gewoon vertrouwen dat de ander bij jou blijft, gewoon omdat je samen groeit. Niet jezelf ketenen in het plaatje zoals het hoort en moet en wat je altijd wilde. Nee, jezelf tekenen in een liefdevolle omgeving, waar en met wie die ook mag zijn.

Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.