Gebroken hart syndroom

Dat vrouwen gevoelig zijn is geen nieuw feit wat je van je stoel laat rollen van ongeloof. Maar wat wel een nieuwtje is dat veel vrouwen een gebroken hart syndroom  kunnen krijgen. In gedichten wordt er vaak geschreven over een gebroken hart. Zelf zeg je het misschien ook wel eens. Jij laat je hartje echt niet meer breken. Het voelt ook echt alsof je hart is gebroken. Het voelt alsof je hele waarheid onder je voeten wordt uitgeslagen. Alles waarin jij geloofde blijkt een kaartenhuis te zijn geweest. Je wordt meegezogen in al die emoties. Je bent terecht gekomen in een donkere draaikolk en de enige weg is de weg omlaag richting die bodem.

Als je een gebroken hart syndroom hebt dan heeft dit veel weg van een hartaanval, maar is het dus niet. Het is een signaal van je eigen lichaam dat je je gevoelens hebt onderdrukt. En niet zo’n beetje ook. Soms sluiten we liever onze ogen voor de waarheid omdat de realiteit te pijnlijk lijkt. Stel dat je weet je dat jouw partner iemand anders heeft, dan kan je makkelijk oogkleppen opzetten. Zolang je het niet ziet hoef je het niet onder ogen te komen. Je wilt het helemaal niet weten. Het leven wat je hebt wil je niet kwijt. Je hebt het goed, dus sluit je je ogen. Maar je geest en je lichaam werken heel nauw samen. Je kan je ogen sluiten voor de dingen die je niet wilt zien, maar je kan je gevoel niet uitschakelen voor de dingen die je niet wilt voelen.

En waarom ik nu dit voorbeeld aanhaal? Juist omdat vrouwen heel gevoelig zijn en hormonen beschermen in bepaalde mate, het hart van de vrouw. Echter zijn vrouwen hierdoor niet onkwetsbaar. Na een bepaalde leeftijd valt deze bescherming zelfs weg en zo wordt je kwetsbaarder voor stress en angst.

Als je dan al een hele tijd wegloopt voor je eigen gevoelens dan ben je ook al een hele tijd je eigen lichaam aan het vergiftigen. Dan heb je de kans dat als je op een dag een bericht krijgt te zien of te horen wat je liever niet wilt zien of horen, dat je valt. Je hart valt als een glazen beeld op de grond, in duizend stukken. Er komt in jouw lichaam een hele dosis catecholamines vrij. Dit lijkt op adrenaline maar is net iets anders. Je hartslag neemt hierdoor enorm toe en kan een kleine beschadiging veroorzaken of een misvorming in de hartspier. Je hart breekt niet, maar je zit wel dicht in de buurt. Het voelt letterlijk dat alles teveel wordt en het voelt alsof je dood gaat. De symptomen lijken dus op die van een hartaanval, maar het is het dus niet. Het hart krimpt en schreeuwt als het ware om hulp. En hier herstel je zonder problemen van.

Vrouwen hebben vaak één probleem. Wij geven niet gelijk gehoor aan ons echte gevoel. We verlenen anderen voorrang en zetten onszelf op een parkeerplaats. Vrouwen willen het gezin “beschermen”. Al de energie gaat naar de partner, het kind of de kinderen en dus de relatie. Als de boot dan dreigt om te slaan dan voelt het dus ook alsof je wordt meegezogen in de draaikolk. Je komt in een zwart gat terecht. En dit komt dus meer bij vrouwen voor dan bij mannen, maar hele gevoelige mannen kunnen hetzelfde ervaren.

Cijfer jezelf niet weg voor wat je denkt dat je dat vast moet houden.
Lach niet alles weg, maar praat over jouw gevoelens.
Krop het niet op, maar gooi het eruit. Als je dit geleidelijk doet dan explodeer je niet in 1x en is het niet te laat.
Jij bent niet degen die alle ballen hoog moet houden. Stop met jezelf deze taak toe te delen
Zorg dat je lief bent voor jezelf zodat je niet breekt als je alleen wordt gelaten (of alleen maar al denkt dat dit kan gebeuren).
Zet jezelf op de eerste plaats, niemand anders doet dat voor jou!
Je kan buigen, maar je hoeft niet te breken.
Voel je emoties maar weet dat je ze niet bent.

Alleen komen te staan na een lange relatie lijkt eng, maar je hebt het eerder ervaren. Toen lukte het je ook. Hou niet krampachtig vast omdat je denkt dat dit jouw leven is.

Ik deel dit omdat veel vrouwen wel eens hebben gevoeld hoe het is om bijna diepe pijn te ervaren. Om bijna geen lucht meer te krijgen van alle stress. Om het idee te hebben (in je hoofd) dat je sterft. Dat je niet zonder die ander kan. Dit gevoel is heel heftig. En het kan dus zelfs ook de lichamelijke symptomen laten ervaren van een echte hartaanval. Zo heftig kan het zijn. Er is al onderzoek gedaan naar het gebroken hart syndroom maar wetenschappelijk kan er niet veel “bewezen” worden.
Het wordt ook wel Takotsubocardiomyopathie genoemd. Het gevoel hebben velen dus al gevoeld, echter wat Takotsubocardiomyopathie veroorzaakt is veel diepgaander en complexer.

Symptomen van het gebroken hart-syndroom

  • Bij Takotsubocardiomyopathie zijn er vooraf geen symptomen te merken. Het treedt op als een hartaanval met dezelfde intensiteit en pijn.
  • Mensen krijgen er altijd last van als ze veel stress ervaren. Zoals wanneer ze slechts nieuws te horen krijgen of als je je overrompelt voelt.
  • De symptomen zijn onder andere hartritmestoornissen, hartfalen, duizeligheid en een hele erge druk op de borst.

Dus luister goed naar jezelf. Ben lief voor jezelf. Heb geen angst om iemand te verliezen en als je dit wel ervaart laat het dan gewoon toe dit gevoel. Weet dat je dit ook weer te boven komt. Je kan weg blijven lopen voor je angsten door weer te vluchten in je gezin, je relatie en je kind(eren). Je kan ook kiezen voor jezelf en voor je mooie hart.

Iris

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.