Het bewustwordingspad

Het pad van bewustwording. Dat is toch een heel mooi pad? Dat is toch het pad naar jezelf?! Dat pad waar je de liefde voor jezelf gaat voelen stromen?
Hoe komt het dan dat je nog zo vaak valt? Verdrinken in je eigen gedachtes. Dat hoort zo niet bij dit pad. Toch denk ik dat het er allemaal bij hoort.

Als je leven bestaat uit één rechte lijn, dan ervaar je niet veel emoties. Geen negatieve, maar op niet echt de positieve. Dan is het leven het leven. Het is fijn maar niet geweldig. Het is soms klote maar echt tot op de bodem val je niet.

Als je gevoelig bent dan ervaar je alle emoties ook heel intens. Soms kun je die diepe gevoelens ook moe zijn. Dan verlang je weer naar die rechte lijn. Gewoon zoals je altijd hebt geleefd. Voor velen is dat echter niet meer de manier om te leven. Leven zoals het hoort. Leven met de focus op het eindpunt. Nee, er is een andere weg ingeslagen. Velen zijn al anders gaan leven. Gevoel wordt toegelaten en dat is het nieuwe “normaal”.

Die roep van binnen. Waarschijnlijk heb je hem al gehoord. Jouw ziel die bevrijd wilde worden. Het leven klopte niet meer. Je voelt je verstikt. Je krijgt soms letterlijk geen lucht meer. Het leven voelde eigenlijk nietszeggend. Ja, ook al had je alles wat je je maar kon wensen. Herken je het?

Je kan opeens niet meer willen leven met wat “goed” voelt. Je wilt LEVEN! Eerlijk zijn naar jezelf. Eerlijk zijn over jezelf. Eerlijk zijn met anderen en naar anderen. Geen geheimen meer, geen uitwegen, geen angst voor afwijzing.

Maar voor dat je terug bij jezelf bent heb je een lange weg te gaan. Je hebt heel veel jassen aangedaan in jouw leven om jezelf niet echt te hoeven zien. Je vond jezelf niet leuk genoeg, niet lief genoeg, niet mooi genoeg enz. Nu wil je jezelf bevrijden van die jassen. Je wilt je weer vrij kunnen bewegen. Je wilt niet meer in dat plaatje passen. Je wilt jezelf niet meer misvormen om maar te zijn wie iedereen wilt wat je bent.

Echter gaan die jassen niet zomaar uit. Ze zijn namelijk soms bijna samengesmolten met je huid. Het is pijnlijk om ze uit te doen. Vaak gaat het ook samen met veel angst. Je durft de angst wel in de ogen te kijken, maar je neemt weer een stap terug. Je durft er nog niet langs. Misschien hang je nog wel vaker in zelfmedelijden. Dat is niet erg. Want van iedere stap terug leer je ook weer.

Je bewust worden van jezelf is een mooie weg, maar je komt ook uit bij jouw eigen donkerste hoekjes. Daar waar je nog nooit hebt durven te kijken. Gewoon omdat het verdriet wat er verborgen ligt pijnlijk is. Het bewustwordingsproces behoedt jou niet van pijn en verdriet. Het hoort er allemaal bij. Juist door het er te laten zijn en het te omarmen zal je het kunnen gebruiken om tot inzichten te komen.

Het spirituele pad. Het is een hele mooie weg met verdomd donkere kanten. En juist die donkere kanten kunnen het licht feller laten schijnen.

Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.