Ja maar…

Ja maar als gevoelsmens is het ook niet makkelijk dat…
Ja maar ik heb ook echt heel veel shit meegemaakt…
Ja maar ik heb nu ook echt een hele erge aandoening…
Ja maar mij overkomt ook gewoon zoveel ellende dat…

Nu ongeveer een jaar geleden heb ik een tatoeage laten zetten met de tekst:
Nobody said it was easy

Soms sta je ook voor een grote uitdaging. Sommigen wel vaker in dit leven. Niemand heeft gezegd dat het makkelijk zou zijn, maar niemand heeft ook ooit gezegd dat het niet mogelijk is.
We bedenken echter met ons hoofd heel graag excuses waarom we mogen blijven hangen in dat zware gevoel. Het lijkt soms wel dat we het makkelijker vinden om pijn, verdriet en ellende te ervaren dan om te kijken wat we eraan kunnen veranderen. We zien niet dat als we er doorheen gaan, dat we dan juist een opluchting zullen ervaren.

Als je blijft zeggen dat het moeilijk is omdat… alle redenen van hierboven, dan zal het ook moeilijk blijven.
Ja, het is moeilijk als je een gevoelsmens bent om bij jezelf te blijven. Doe je het echter niet, dan verlies je jezelf.
Als je vroeger veel shit hebt meegemaakt in je kindertijd dan kan je daar trauma’s aan overgehouden hebben. Je hebt echter de keuze om aan dat verleden vast te blijven houden of om aan je trauma’s te werken.
Je kan heel ernstig ziek zijn. En als je opeens niet meer alles kan wat je vroeger wel kon, dan moet je inleveren. Als je echter blijft herhalen dat je weinig kan en er moeite mee hebt, dan zal je dit zo blijven ervaren. Je kan ook kijken hoe je je leven mooi kan maken met wat je wel kan.
En als jou veel ellende overkomt, dan is dat nooit een keuze. Je hebt echter wel de keuze om ervan te leren. Om er het mooie uit te halen i.p.v. aan de ellende vast te blijven houden.

Ja maar, het is toch ook echt zo dat anderen mij pijn doen, dat ik mij daardoor ongelukkig voel.
Ja maar, waarom kan ik nu eens niet gewoon geluk ervaren?

Zolang je vast blijft houden aan dat ja maar, zal je excuses blijven vinden om niet uit de situatie te komen. Je ego heeft angst om dat te overstijgen. Je doet jezelf pijn. Als je dan wegloopt van je eigen afwijzing dan krijg je nog een keer een waarschuwing dat je niet goed bezig bent. Je zal nooit vinden wat je zoekt. Dit is een systeem wat nooit faalt en jij bent de pion die geen uitweg vindt uit die cirkel.

Je gaat jezelf verliezen in je eigen gedachtes. Er lijkt geen eind aan te komen. De “ja maar” laat jou vasthouden aan wat jij denkt dat dat de werkelijkheid is.

Ja maar het is toch normaal dat… Ja, het is normaal als je zegt dat iedereen dit zo ervaart. Je bent echter altijd dat geluk aan het nastreven en zigzagt om de pijn en ellende heen. Je bent nooit 100% tevreden. Dan ga en blijf je op zoek naar de liefde en erkenning van anderen. Je blijft in die cirkel. Het is een ratrace die je nooit brengt waar je wilt zijn. Namelijk bij je mooie pure zelf. Je ware ik.
Dus als ik je nu eens zeg dat het misschien niet “normaal” is dat we dit allemaal zo ervaren. Wat voel je dan?

Iris

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s