Vrij voelen

Net zoals velen van jullie heb ik ook iemand waar ik een hele sterke verbinding mee heb. Iemand waarvan ik de energie kan voelen en ervaren. Iemand die mijn ziel weet te raken. En omdat ik zoveel liefde voelde voor deze mooie ziel wilde ik heel graag mijn inzichten delen in de hoop dat hij er iets aan had. Ik ging geven, heel veel geven. Het voelde niet als geven omdat ik genoeg had om te delen.

Toch ben je hierdoor niet echt met jezelf bezig. Telkens is jouw aandacht naar buiten gericht. Je kan hierdoor veel te ver over je eigen grens heen gaan. Door de zielsverbinding kan je vast willen blijven houden aan dat mooie gevoel, maar dat mooie gevoel is van jezelf en voor jezelf.

Je kan iemand anders niet de ogen openen als jij zelf gefocust bent op één doel buiten jou om. De ander kan open staan voor jou, maar het is aan de ander om er ook iets mee te doen. Alleen als de ander durft te voelen wat dit gevoel is en er niet voor weg blijft rennen, dan zal er iets veranderen.

Je kan wel zeggen dat jij al heel veel innerlijk werk hebt verricht en dat het nu aan de ander is om dit ook te gaan doen. Dat kan, alleen loop jij dan ook met de ander mee op zijn / haar pad in plaats van dat jij op je eigen weg loopt. De ander is een grote spiegel en als jij ziet dat hij / zijn niet op zijn / haar eigen pad wandelt, dan is dat een teken dat jij dat ook niet doet. Je mag weer de aandacht naar jezelf terugbrengen. Ga je weer richten op je eigen proces. Zoals ik heb gemerkt ben je vaak teveel met “die ander” bezig. Ieder heeft zijn eigen weg te bewandelen en ook al zie je dat de ander verstikt raakt in een groot web waar hij/zij moeilijk zal kunnen ademen, dan is het nog niet aan jou om te waarschuwen voor dat web. De ander loopt er toch in. Niet iedereen is klaar voor het volgen van het hart, niet iedereen kan de ziel horen roepen. Als de ander vast blijft houden aan wat moet, dan is dat goed. De ander vindt dat goed, dus waarom zou jij daar een ander standpunt in moeten hebben?

Zodra je echt dat stuk los kunt laten, dus het stuk van willen helpen, laten voelen enz dan zal er iets veranderen. Alleen maar zeggen dat de ander zijn eigen weg mag lopen is niet voldoende. Je kan dan nog steeds bezig zijn om de weg van de ander makkelijker te maken. Laat de ander lopen, en richt je op je eigen mooie pad. Voel het. Voel dat het goed is om de hand los te laten. Je hoeft geen angst te hebben dat de ander valt.

Als jouw kind leert lopen dan laat je ook de hand los. En ja, je kind zal vallen maar je kind zal er ook van leren. Huilen om de pijn en dan toch weer doorgaan. Zo hebben we allemaal leren lopen en zo mag je erop vertrouwen dat de ander ook leert voelen.

Je hoeft het contact niet te verbreken, want daar zit meestal de grote weerstand. Je mag loslaten dat je de ander moet helpen. Je mag loslaten dat je de ander inzichten moet delen. Je zal merken dat je je dan vrijer zal voelen. Opeens valt er een deken van je af. Die deken heeft jou lang warm gehouden en het was heerlijk om er af en toe in te schuilen, om er in te nestelen, maar zonder die deken ben je een heel stuk lichter en vrijer.

Iris ❤

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.