Vreemdgaan

Ik denk dat ik gelijk je aandacht had bij het lezen van de titel of niet? Vreemdgaan is een woord waar een taboe op rust (en daardoor een grote aantrekkingskracht heeft). Vreemdgaan is iets waar niemand in het openbaar over praat, maar wat wel veel speelt. Iemand die vreemdgaat is een gemeen mens en denkt alleen aan zichzelf. Dat zijn de gedachtes die mensen erover hebben. Vandaar dat er ook een taboe op rust. Als je zelf gevoelens hebt gekregen voor iemand anders dan is dat een nog grotere taboe. Je wilt niet dat mensen jou die “vreemdganger” vinden. Waarschijnlijk is het niet eens jouw opzet geweest om gevoelens te krijgen voor iemand anders, het overkwam je. Hierdoor wordt je niet opeens van binnen een slechter mens. Er is jou iets overkomen wat niet mag volgens iedereen die daar een oordeel over heeft.

Mensen kijken vaak niet eerlijk naar vreemdgaan. We vinden namelijk iemand die “zomaar” even met de buurvrouw het bed deelt een smerige rotzak. En die vrouw die haar verliefd is geworden op haar baas is een verleidster die niet te vertrouwen is. Maar wat ervoer je toen Jack en Rose de liefde bedreven in een oude oldtimer (in die tijd een juweeltje van een auto) in het vrachtgedeelte van de Titanic? Velen leefde de hele film toe naar dat moment. Het was namelijk onvermijdelijk. De liefde spatte er vanaf. Maar Rose ging vreemd, net zoals die vrouw op kantoor. En ook al stroomde de liefde en passie van het scherm, ze had een vriend. Caledon stond erbij en keek ernaar. Velen hadden helemaal geen medelijden met hem. Had hij maar liever voor Rose moeten zijn. Dus waarom vinden we in zo’n geval dat vreemdgaan “mag” en in “het normale leven” wordt iedereen bestempeld als harteloos?!

Als jouw beste vriend/vriendin morgen vertelt dat hij/zij is vreemdgegaan, is het dan opeens niet meer jouw beste vriend/vriendin? Veroordeel je de ander op die daad of luister je naar het verhaal erachter? Je weet ook dat jouw vriendschap niks heeft te maken met het feit of iemand vreemd gaat of niet. Je hoeft het natuurlijk niet goed te vinden wat de ander heeft gedaan, maar jouw vriendschap zal hierdoor waarschijnlijk niet veranderen.

Hoe komt het toch dat we dit woord meestal alleen eng vinden als het onszelf betreft. Het komt voort uit onze gedachten (regel) over een traditionele relatie. Een traditionele relatie is namelijk alleen goed als die standhoudt en het is fout als je uit elkaar gaat. En dat klopt niet. Een relatie is goed wanneer beide partners zich ook goed voelen. En soms voelen beide zich goed als ze elkaar in liefde los kunnen laten. Gewoonweg omdat het vast blijven houden, wat volgens de regels zo moet, vaak een beknellend gevoel geeft. De traditionele relatie is gebaseerd op veiligheid en het meest onveilige is wel als jouw liefie zin heeft in seks met een ander. En daarom worden relaties vaak kooien die dichtgetimmerd worden. En niet zozeer om de ander bij jou te hebben, maar je timmert de relatie dicht met regels en beloftes. Regels die ervoor moeten zorgen dat jouw relatie veilig is. Beloftes van elkaar trouw te blijven en vreemdgaan daar rust dan al helemaal een groot verbod op. Zelfs als je alleen maar zal denken aan iemand anders, dan mag dat niet. We lachen wel vaak als onze man naar een andere vrouw kijkt, en we maken er een grapje over, maar diep van binnen voel je je opeens heel onzeker. En dat is de angst die er altijd zal zijn als je vasthoudt aan die veiligheid. Je hebt dan ook altijd de angst dat de ander jou zal verlaten.

Je geeft elkaar wel vrijheid, maar die veiligheid moet gewaarborgd blijven. Dus als de ander alleen op stap gaat dan zeg je: “Geen probleem hoor, doe maar lekker”. En stiekem ben je wel heel erg blij als de ander weer naast jou in bed kruipt na die stapavond. De ander is bij je terug en mocht er iets gebeurd zijn, dan wil je het helemaal niet weten. Want die veiligheid ligt weer veilig naast je.

Daarom is een spirituele relatie anders. Daar stel je de ander niet verantwoordelijk voor de gevoelens die bij jou worden aangeraakt. Ja, je partner is degene die dat voor elkaar krijgt, maar je gaat bij jezelf kijken wat de aanleiding van de pijn is. En dat aanraken zal blijven gebeuren en je zal de ander niet wegduwen hiervoor. Je leert praten, delen, ervaren, eerlijk zijn en vooral open. Je gaat niks meer toedekken omdat je bang bent dat de ander jou verlaat. Je blijft open en eerlijk en hierdoor kan er geen negatieve spanning opgebouwd worden, die later weer meer pijn en verdriet veroorzaakt dan gewenst wordt.

Over beide onderwerpen (vreemdgaan en spirituele relatie) kom ik nog terug.

En nee, ik zeg niet dat vreemdgaan geoorloofd is. Ik zeg alleen dat gevoelens voor iemand anders jou kunnen overkomen. Het is belangrijk dat je dit kan delen met jouw partner, zonder dat er een oordeel aan gehangen wordt. Meestal ebt de behoefte dan ook al weg. Gewoon omdat er uit liefde geluisterd en gepraat wordt.

Iris ❤

Advertenties

Een gedachte over “Vreemdgaan

  1. mooi en helder artikel! sommige dingen overkomen ons en vanuit dat besef van menselijkheid kunnen we leren kijken vanuit compassie. Het is pijnlijk als zo een situatie zich voordoet.. het doet ook iets met vertrouwen. Toch gebeurt dit idd niet zomaar.. het is vaak een uitingsvorm van een bepaald tekort/gebrek. Dank je voor deze blog en je omschrijft het mooi ✨🙏🏽

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.