Ik ben (niet) goed genoeg

 

Kan je het gevoel nog omhoog roepen toen iemand jou verliet?
Jij had je helemaal gegeven. Meer had je niet in je en toch liep de ander weg.
Misschien zelfs met iemand anders.

IK BEN NIET GOED GENOEG!

Dat is het eerste wat je dacht! Hoe kan iemand mij nu verlaten? Ik heb alles gegeven. Echt alles!
Ik heb mijn huis opgegeven. Ik heb mijn familie opgegeven. Mijn vrienden wonen nu ver weg. Mijn beste jaren zijn voorbij en nu sta ik hier.
ALLEEN!

Ow, en wat voel je je niet goed genoeg. Weer ben je leeg. Soms zelfs letterlijk. Je bent achtergelaten met helemaal niks of je bent vrijwillig vertrokken met alleen een tas vol kleren. ALLEEN en niet goed genoeg voor niemand.

Waarom nou toch? Waar moet je nu weer beginnen. Waar heb je dit aan verdient? Je bent leeg van binnen. Je voelt je eenzaam in een wereld vol met miljoenen mensen.
Je valt in een gat en dat gat wil je opvullen. Je gaat ervoor zorgen dat iemand jou wel goed genoeg vindt. En als het niet met liefde kan, dan doe je het wel met drank, drugs of seks. Het maakt allemaal niet meer uit. Dát geeft je wél een goed gevoel. Maar je hebt telkens meer nodig. Een weekend doorzakken is niet meer genoeg. Iedere dag heb je alcohol nodig. En als die ene van Tinder niks meer van zich laat horen gooi je jezelf weer te koop bij een ander. Van softdrugs ga je naar harddrugs of net zoals met drank is 1x per week niet meer voldoende.

Maar je voelt je niet beter. Ja, voor even. Voor even voel je je goed genoeg. Voor even kan je de hele wereld aan. Voor even wordt je lichaam bemind tot je de volgende dag in een nieuw gat valt.

En iedereen kan tegen jou zeggen dat je wel goed genoeg bent. Dat je ertoe doet. Dat ze jou lief hebben, maar zolang jij het niet voelt voor jezelf… Zolang jij niet die liefde aan jezelf kan geven blijf je verslaafd aan iets of iemand anders.

Als iemand jou lief heeft, als iemand er voor je is dan voel je je fijn. Je doet er weer toe. Je voelt je weer happy. Je voelt je bemind en geliefd. Wat jij niet aan jezelf kan geven, doet die ander. Als zo iemand zomaar opeens bij jou op de deur klopt dan doe je graag open. Je ziet degen als een engel die jou komt redden en dit beschouw je als liefde. Als jij de deur open zet bouwt de ander jou weer op. De ander geeft en jij ontvangt. De ander raakt leeg en jij wordt gevuld. Jij wordt afhankelijk van de liefde en de ander afhankelijk van jouw afhankelijkheid. Het is een soort onuitgesproken zekerheid. Een zekerheid gebouwd op, of liever gezegd, met een ander. Maar je kan nooit zeker zijn van een ander dus het is in principe een hele onzekere fundering. Je zal altijd een soort angst hebben dat je weer niet goed genoeg zal zijn. Je blijft dus geven in ruil voor de erkenning en liefde die je zo graag ontvangt. Nu is alleen de vraag of het lekker bouwt op zo’n onstabiele fundering. Bij iedere steen ben je bang dat je hem verkeerd neerlegt. Je weet na een tijdje wel hoe je moet bouwen. Hoe je moet bouwen zodat het (kaarten)huis niet instort. Alleen kan je nooit die steen ergens anders leggen als je dat wilt. Dus bouwt het echt lekker of alleen goed?

Bedenk dat je goed genoeg bent. Je bent goed genoeg zoals je bent. Je hoeft niet de liefde en genegenheid bij een ander te zoeken. Het is de kunst om het in jezelf te vinden!

Iris ❤

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.