Ik ben onmisbaar

Soms kom je in een fase dat je even rust wilt. Even een pauze om op adem te komen. Om jezelf niet voorbij te lopen.
Toch zit je vaak in een situatie waarin er van jou verwacht wordt dat je doorgaat. Dat je er bent. Vaak is de keuze dan snel gemaakt. Je luistert niet naar jezelf, je doet wat iedereen van jou verwacht. Je loopt bij jezelf weg. Je onderdrukt je gevoel en gaat verder zoals je gewend bent.

Je wilt graag helpen. Je staat voor iedereen klaar. Je neemt teveel last op je schouders, maar je kunt zo moeilijk nee zeggen. Anderen rekenen op jou. En toch maak jij jezelf “onmisbaar”. Je voelt jezelf gewaardeerd als anderen je nodig hebben. Tevens vind je het onbewust heel eng om niet nuttig te zijn voor anderen. Stel je toch eens voor dat anderen je niet meer nodig hebben! Dat ze het aan iemand anders vragen. Wie ben je dan nog? Want zonder “misbaar” te zijn weet je niet meer wie je wel bent.

Ook het leven zonder jou draait door. Besef dat goed. Als je ziek bent ben je ook opeens misbaar op het werk terwijl het altijd lijkt alsof alles om jou draait.
Ook in je gezin kun je de pauzeknop indrukken.

Alleen kunnen anderen jou niet begrijpen. Ze gunnen het jou misschien niet eens. Stel je toch eens voor dat je kiest voor jezelf. Stel je toch eens voor dat je niet alleen die pauze knop indrukt, maar ook de escape knop…
Er is echter niemand anders die jou aankijkt in de spiegel als er een nieuwe dag begint. Weet jij wie je ziet als je in die spiegel kijkt?

Iris ❤

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.