Ja maar… Dat doe ik toch…?!

De verbinding met je tweelingziel, je zielsmaatje, je twin… Aan de naam hecht ik geen waarde meer, aan het gevoel wel. En zeker aan de energie die ermee samenhangt. Het is heftig. Je wordt even helemaal onderuit gehaald. Je wilt zo graag vasthouden aan dat mooie en prachtige gevoel. Het gevoel dat je 1 bent met die ander.

En juist daar springen veel mensen op in. Er zijn facebook pagina’s, instanties, mensen die hier zo op inspelen. Er worden healings gegevens mbt tweelingzielen. Er worden bijeenkomsten georganiseerd en noem maar op.

Er worden teksten geschreven dat het nu nog moeilijk is om samen te zijn. Er wordt gesuggereerd dat als “de ander” zijn oude pijnen heelt, dat jullie dan samen komen. Ow en wat wil je daar graag op wachten, want zoals je waarschijnlijk weet overtreft dit gevoel alle andere gevoelens.
Vaak lees ik ook dat mensen zo ook denken. Niks tegen deze mensen, want zelf heb ik ook in dat molentje gezeten. Ik ken alle in’s en out’s. Geloof me.
Je weet ondertussen ook (door al het lezen) dat jij verder moet met je eigen leven. En dat doe je. Op wilskracht. Je zegt dat jij op nummer 1 staat. Je doet wat op je pad komt (het kan geen toeval zijn, dit komt echt door hem / haar), alleen je VOELT het niet zo.
Je doet alles vanuit het hoofd. Je maakt de stappen, maar je hebt geen verbinding met jezelf. Zie het als tafeltjes leren op school. De ene persoon is erg goed in rekenen. Die ziet als het waren de cijfers voor zich en speelt ermee. Het voelt fijn en rekenen is een kleine moeite.
Iemand anders kan goed leren maar is niet goed met cijfers. Dus de tafeltjes worden opgenoemd, benoemd, herhaald tot in den treuren en uiteindelijk zijn ze erin gestampt. Er moet ook geen andere volgorde gezegd worden, want dan gaat het al mis.
Zo gaat dat ook met je gevoel in het begin. Je zegt dingen tegen jezelf. Over en over omdat je weet dat het zo hoort, maar je voelt echt niet de verbinding met die woorden. En dan zit je nog echt niet in de flow naar je eigen proces.

Als ik maar gewoon contact met hem/haar kon hebben” is ook een zinnetje wat ik vaak hoor.
Alleen kan dat niet want hij / zij rent weg. En is er echt een meerwaarde als je af en toe een oppervlakkig appje krijgt? Voel je je beter als je op fb kunt volgen dat hij / zij een nieuwe liefde heeft of zo gelukkig is met zijn / haar gezin? Vraag jezelf af of je dit echt wilt. Je ego wilt die verbinding wel. Het fysieke, de appjes. Zeker want dat geeft je weer even dat fijne gevoel om daarna weer keihard te vallen. Maar je hart weet dat jullie voor altijd verbonden zijn. Wat is er mooier dan voor altijd bij iemand in het hart te mogen wonen? Ik persoonlijk zit liever bij iemand in het hart dan in de telefoon…

Ow en geloof me, ik ben ook radeloos geweest. Ik heb ook om hulp gevraagd. Ik heb ook gezegd dat ik weet hoe het in elkaar zit. Ik heb ook geschreeuwd dat ik het NIET meer wil. Ik wilde die fucking verbinding NIET meer voelen, want op een gegeven moment voelt het zwaar. Je wilt ervan af. Alleen zolang je niet zelf die verbinding met jezelf kunt voelen, je wonden gaat voelen, zolang zul je ook in dit proces blijven.
Het hele proces heeft echt niks te maken met de ander.
Een ander zinnetje wat ik vaak hoor is “Als hij / zij nu eens…
Voor je eigen gevoel zit je niet meer in dat proces want jij weet wat dit is en wat het met je heeft gedaan. Dus je zegt tegen jezelf dat je  er wel klaar voor bent.
Geloof me, dat ben je niet. Niet door het te weten. Je probeert de ander ook nog steeds te helpen. Steeds berichtjes sturen, steeds hopen dat hij/zij iets leest zodat de ander “wakker geschud” wordt. Dus de energie stroomt nog steeds weg bij jezelf. Je blijft bezig met de ander.
En natuurlijk vind je het “zielig”. Je voelt het verdriet van de ander en dat doet jou ook pijn. Maar je hebt nu wel even genoeg aan je eigen verdriet. De ander is bezig met zijn eigen weg. En niet iedereen doet er iets mee. Sommigen steken hun hoofd weer in het zand, zetten de oogkleppen op en gaan door.
Wil jij zolang blijven wachten? Ga jij echt je leven 2,5,9 jaar on hold zetten?
Ja, hoor ik sommigen zeggen pfff Ik begrijp het, echt waar. De magie is mooi, maar hou van jezelf. Laat het leven niet aan je voorbij gaan.
En natuurlijk voel je heel veel liefde. En die liefde zal er altijd zijn. Iemand die je ziel raakt heeft voor altijd een plek in je hart. Maar je hart heeft meer plekjes vrij.

Zelf heb ik dit proces meegemaakt en heel veel van geleerd en ik leer nog iedere dag. Er blijven lessen op mijn pad komen. Ik blijf inzichten krijgen. Triggers zijn er als geen ander. Ik leer er alleen anders naar te kijken en mee om te gaan.

Wil je ondersteuning in je proces? Zit je er net in of ben je al een eind op weg en heb je hulp of advies nodig over je persoonlijke ontwikkeling?
Neem dan gerust contact met mij op.

Liefs Iris ❤

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.